فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِهٖٓ اِلَّا دَاۤبَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهٗ ۚفَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَّوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوْا فِى الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۗ
falammā qaḍainā ‘alaihil-mauta mā dallahum ‘alā mautihī illā dābbatul-arḍi ta'kulu minsa'atah(ū), falammā kharra tabayyanatil-jinnu allau kānū ya‘lamūnal-gaiba mā labiṡū fil-‘ażābil-muhīn(i).
ထို့နောက် ကျွန်ုပ်တို့သည် သူ (စူလိုင်မာန်) အပေါ်သို့ သေဆုံးခြင်းကို သတ်မှတ်ပြီးသောအခါ၊ ၎င်းတို့ (ဂျင်န်များ) အား သူၤသေဆုံးခြင်းကို ညွှန်ပြသည့်အရာမှာ သူၤတောင်ဝှေးကို စားသုံးသော ပိုးမွှားမျှသာဖြစ်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လဲကျသွားသောအခါ၊ ဂျင်န်များသည် ၎င်းတို့သည် မမြင်နိုင်သောအရာများကို သိရှိခဲ့လျှင် သိမ်ငယ်ဖွယ်အရ်ဇဘ်ထဲတွင် ဆက်လက်မရှိနေရမည်ကို သိရှိခဲ့သည်။