وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ
wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).
आ (मोन अछि) दाऊद आ सुलेमानक कथा, जखन दुनू गोटे खेतक संबंध मे निर्णय लेलनि, कारण (खेत) केँ अपन लोकक बकरी सँ क्षतिग्रस्त कयल गेल छल | आ हम हुनका लोकनिक निर्णय (देल गेल) के गवाह बनलहुँ ।
فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
आ हम सुलेमान केँ (अधिक सटीक नियमक) समझ देलियनि; आ प्रत्येक के हम बुद्धि आ ज्ञान देलियनि, आ पहाड़ आ चिड़ै के अपन वश में क देलियनि, सब दाऊद के संग महिमामंडित। आ हमहीं सभ करैत छी।