وَدَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ اِذْ يَحْكُمٰنِ فِى الْحَرْثِ اِذْ نَفَشَتْ فِيْهِ غَنَمُ الْقَوْمِۚ وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ شٰهِدِيْنَ ۖ
wa dāwūda wa sulaimāna iż yaḥkumāni fil-ḥarṡi iż nafasyat fīhi ganamul-qaum(i), wa kunnā liḥukmihim syāhidīn(a).
ហើយ(ចូរចងចាំរឿងរ៉ាវរបស់)ដាវូដ និងស៊ូឡៃម៉ាន នៅពេលដែលពួកគេទាំងពីរបានសម្រេចចិត្តលើវាលស្រែ ដោយសារតែវាលស្រែនោះត្រូវបានខូចខាតដោយពពែដែលជារបស់ក្រុមពួកគេ។ ហើយយើងបានឃើញការសម្រេចចិត្តរបស់ពួកគេ
فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
ហើយយើងបានប្រទានឱ្យស៊ូឡៃម៉ាននូវការយល់ដឹង (អំពីច្បាប់ដ៏ច្បាស់លាស់ជាងនេះ) ហើយយើងបានប្រទានប្រាជ្ញា និងចំណេះដឹងដល់ម្នាក់ៗ ហើយយើងបានបង្ក្រាបភ្នំ និងសត្វស្លាប ដែលទាំងអស់នេះត្រូវបានលើកតម្កើងដោយដាវូដ។ ហើយយើងជាអ្នកដែលធ្វើវា។