فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ
fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).
သူ (စူလိုင်မာန်) က ဤသို့ပြောသည်၊ "ဧကန်စင်စစ်၊ ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏အရှင်မြတ်ကို သတိရခြင်းထက် ဤလောကီဥစ္စာကို ပိုမိုနှစ်သက်ခဲ့သည်၊ နေဝင်သည်အထိ (မြင်းများကို ကြည့်ရှုနေခဲ့သည်)။"
رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ
ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).
သူက ဤသို့ပြောသည်၊ "ထိုမြင်းများကို ကျွန်ုပ်ထံသို့ ပြန်ယူလာကြလော့။" ထို့နောက် သူသည် ၎င်းတို့၏ခြေထောက်နှင့် လည်ပင်းများကို ထိခတ်စတင်ခဲ့သည်။
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ
wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).
ထို့ပြင် ငါအရှင်မြတ်သည် စူလိုင်မာန်ကို စမ်းသပ်တော်မူခဲ့ပြီး သူ၏ထီးနန်းပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို ထားတော်မူခဲ့သည်၊ ထို့နောက် သူသည် နောင်တရခဲ့သည်။