فَقَالَ اِنِّيْٓ اَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّيْۚ حَتّٰى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِۗ
fa qāla innī aḥbabtu ḥubbal-khairi ‘an żikri rabbī, ḥattā tawārat bil-ḥijāb(i).
ನಂತರ ಅವರು ಹೇಳಿದರು, "ಖಂಡಿತ, ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು (ಕುದುರೆಗಳನ್ನು) ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅದು ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವವರೆಗೂ ನನ್ನ ಪ್ರಭುವಿನ (ಮಹತ್ವವನ್ನು) ಸ್ಮರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ."
رُدُّوْهَا عَلَيَّ ۚفَطَفِقَ مَسْحًا ۢبِالسُّوْقِ وَالْاَعْنَاقِ
ruddūhā ‘alayy(a), faṭafiqa masḥam bis-sūqi wal-a‘nāq(i).
"ಎಲ್ಲಾ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತನ್ನಿ." ನಂತರ ಅವನು ಕುದುರೆಗಳ ಕಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಕುತ್ತಿಗೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿಬಿಟ್ಟನು.
وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمٰنَ وَاَلْقَيْنَا عَلٰى كُرْسِيِّهٖ جَسَدًا ثُمَّ اَنَابَ
wa laqad fatannā sulaimāna wa alqainā ‘alā kursiyyihī jasadan ṡumma anāb(a).
ಮತ್ತು ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾವು ಸುಲೈಮಾನರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿದೆವು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು (ರೋಗದಿಂದ ದುರ್ಬಲಗೊಂಡು) ಅವರ ಸಿಂಹಾಸನದ ಮೇಲೆ ದೇಹವಾಗಿ ಮಲಗಿಸಿದೆವು, ನಂತರ ಅವರು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಟ್ಟರು.