فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).
Шулай итеп, Аллаһ рөхсәте менән уны еңделәр, Дауыт Жалутты үлтерҙе. Шунан һуң Аллаһ уға (Дауытҡа) батшалыҡ, хикмәт бирҙе һәм уға үҙе теләгәнде өйрәтте. Әгәр ҙә Аллаһы Тәғәлә ҡайһы бер кешеләрҙе икенселәре менән бергә яҡламаһа, был ер, һис шикһеҙ, һәләк буласаҡ. Әммә Аллаһтың бөтә тәбиғәткә лә рәхмәте бар.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
Беҙ уға Исхаҡ менән Яҡупты бирҙек. Һәр береһенә Беҙ тура юл бирҙек; һәм унан алда Нухҡа һәм уның ҡайһы бер нәҫелдәренә (Ибраһимға), атап әйткәндә, Дауытҡа, Сөләймәнгә, Әйүпкә, Йософҡа, Мусаға һәм Һарунға тура юл бирҙек. Беҙ изгелек ҡылғандарҙы шулай бүләкләйбеҙ.