فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
Һәм Беҙ Сөләймәнгә (анығыраҡ ҡанун) аңлау бирҙек; Һәр береһенә хикмәт һәм белем бирҙек, тауҙарҙы һәм ҡоштарҙы буйһондорҙоҡ, улар барыһы ла Дауыт менән данланды. Ә беҙ быны эшләйбеҙ.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).
Һәм, ысынлап та, Беҙ Дауыт менән Сөләймәнгә ғилем бирҙек; Һәм улар икеһе лә: «Беҙҙе Үҙенең күп мөьмин ҡолдарынан өҫтөн күргән Аллаһҡа маҡтау!»
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ
wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).
Һәм, ысынлап та, Беҙ Дауытҡа үҙебеҙҙән бүләк бирҙек. (Беҙ): «Эй, тауҙар һәм ҡоштар! Дауыт менән ҡат-ҡат юғары күтәрегеҙ», — тинек һәм Беҙ уның өсөн тимерҙе йомшарттыҡ.
اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوٗدَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّهٗٓ اَوَّابٌ
iṣbir ‘alā mā yaqūlūna ważkur ‘abdanā dāwūda żal-aid(i), innahū awwāb(un).
Улар әйткән һүҙҙәргә түҙемле бул; һәм көскә эйә булған Дауыт ҡолобоҙҙо иҫкә алығыҙ; ысынлап та, ул (Аллаһҡа) бик итәғәтле ине.
اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ
innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).
Ысынлап та, Беҙ уның (Дауыт) менән бергә кис һәм таң менән тәсбихләнеү өсөн тауҙарҙы буйһондорабыҙ.
وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ
waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).
һәм (Беҙ ҙә буйһондорҙоҡ) ҡоштарҙы йыйылған хәлдә. Уларҙың һәр береһе (Аллаһҡа) бик итәғәтле булды.
وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ
wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).
Беҙ уның батшалығын нығыттыҡ, уға хәл итеүҙә хикмәт һәм хикмәт бирҙек.
۞ وَهَلْ اَتٰىكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ
wa hal atāka naba'ul-khaṣm(i), iż tasawwarul-miḥrāb(a).
Ә һеҙгә михраб стенаһына менгәндә ыҙғышҡандар тураһында хәбәр барып еттеме?
اِذْ دَخَلُوْا عَلٰى دَاوٗدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوْا لَا تَخَفْۚ خَصْمٰنِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَآ اِلٰى سَوَاۤءِ الصِّرَاطِ
iż dakhalū ‘alā dāwūda fafazi‘a minhum qālū lā takhaf, khaṣmāni bagā ba‘ḍunā ‘alā ba‘ḍin faḥkum bainanā bil-ḥaqqi wa lā tusyṭiṭ wahdinā ilā sawā'iṣ-ṣirāṭ(i).
улар Дауытты ҡаршы алырға ингәндә, улар (килеүе) арҡаһында аптырап ҡалды. Улар: «Ҡурҡма! (Беҙ) икебеҙ ҙә ыҙғышып торабыҙ, ҡайһы берҙәребеҙ икенсеһенә ғәҙелһеҙлек ҡылды, шулай булғас, беҙҙең арала ғәҙел хөкөм ит һәм хәҡиҡәттән тайпылма, беҙҙе тура юлға күндер!»
اِنَّ هٰذَآ اَخِيْ ۗ لَهٗ تِسْعٌ وَّتِسْعُوْنَ نَعْجَةً وَّلِيَ نَعْجَةٌ وَّاحِدَةٌ ۗفَقَالَ اَكْفِلْنِيْهَا وَعَزَّنِيْ فِى الْخِطَابِ
inna hāżā akhī, lahū tis‘uw wa tis‘ūna na‘jataw wa liya na‘jatuw wāḥidah(tun), faqāla aqfilnīhā wa ‘azzanī fil-khiṭāb(i).
Ысынында, ағайымдың туҡһан туғыҙ инә кәзәһе бар ине, ә минең берәүһе генә ине, шунан ул: "(Һеҙҙең кәзәгеҙҙе) миңә тапшырығыҙ! Һәм ул мине бәхәстә еңде", - тине.
قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩
qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).
Ул (Дауыт): «Ысынлап та, ул һиңә золом ҡылды, һинең кәзәһеңде үҙенекенә өҫтәүҙе һораны. Дауыт Беҙҙең уны һынауыбыҙға шикләнде; Шулай итеп, ул Раббыһынан ғәфү үтенде, һуңынан йығылып тәүбә итте.
فَغَفَرْنَا لَهٗ ذٰلِكَۗ وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ
fa gafarnā lahū żālik(a), wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).
Шунан һуң Беҙ (уның хатаһын) ғәфү иттек. Һәм, ысынлап та, уның Беҙгә ысынлап та яҡын вазифаһы һәм ҡайтыу өсөн яҡшы урыны бар.
يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ
yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).
(Аллаһ әйтте): «Эй, Дауыт! Беҙ һине ер йөҙөндә хәлиф (хаким) иттек, шуға күрә кешеләр араһындағы эштәрҙе ғәҙел хөкөм ит һәм нәфсеңә эйәрмә, сөнки был һине Аллаһ юлынан яҙҙырасаҡ.