فَفَهَّمْنٰهَا سُلَيْمٰنَۚ وَكُلًّا اٰتَيْنَا حُكْمًا وَّعِلْمًاۖ وَّسَخَّرْنَا مَعَ دَاوٗدَ الْجِبَالَ يُسَبِّحْنَ وَالطَّيْرَۗ وَكُنَّا فٰعِلِيْنَ
fa fahhamnāhā sulaimān(a), wa kullan ātainā ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa sakhkharnā ma‘a dāwūdal-jibāla yusabbiḥna waṭ-ṭair(a), wa kunnā fā‘ilīn(a).
Сулеиман еиҳа ииашоу азакәан аилкаара иаҳҭеит; Урҭ зегьы аҟәыӷареи адырреи раҳҭеит, ашьхақәеи аҵарақәеи ҳрықәыӷәӷәеит, урҭ зегьы Дауд ицны рыхьӡ-рыԥша шьҭыхны иҟан. Уи ҟазҵогьы ҳара ҳауп.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ عِلْمًاۗ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ فَضَّلَنَا عَلٰى كَثِيْرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa laqad ātainā dāwūda wa sulaimāna ‘ilmā(n), wa qālal-ḥamdu lillāhil-lażī faḍḍalanā ‘alā kaṡīrim min ‘ibādihil-mu'minīn(a).
Дауди Сулимани адырра раҳҭеит. Урҭ рҩыџьагьы ирҳәеит: «Иазхаҵаҩцәоу аӡәырҩы имаҵуҩцәа раҵкыс ҳара ҳаиӷьызкыз Аллаҳ ихьӡ-иԥша ихьӡуп!»
۞ وَلَقَدْ اٰتَيْنَا دَاوٗدَ مِنَّا فَضْلًاۗ يٰجِبَالُ اَوِّبِيْ مَعَهٗ وَالطَّيْرَ ۚوَاَلَنَّا لَهُ الْحَدِيْدَۙ
wa laqad ātainā dāwūda minnā faḍlā(n), yā jibālu awwibī ma‘ahū waṭ-ṭair(a), wa alannā lahul-ḥadīd(a).
Иҵабыргыҵәҟьаны, Дауҭ ҳара ҳҟынтәи ҳамҭак иаҳҭеит. (Ҳара иаҳҳәеит) Уа ашьхақәеи аҵарақәеи!
اِصْبِرْ عَلٰى مَا يَقُوْلُوْنَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوٗدَ ذَا الْاَيْدِۚ اِنَّهٗٓ اَوَّابٌ
iṣbir ‘alā mā yaqūlūna ważkur ‘abdanā dāwūda żal-aid(i), innahū awwāb(un).
Ирҳәо шәачҳала; Ҳамаҵзуҩы Даудгьы амч змоу дышәгәалашәыршәа; Ҳәарада, уи даараӡа Аллаҳ дизыӡырҩуан.
اِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهٗ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْاِشْرَاقِۙ
innā sakhkharnal-jibāla ma‘ahū yusabbiḥna bil-‘asyiyyi wal-isyrāq(i).
Ҳәарада, ҳара ҳауп ашьхақәа зҵазкуа, хәылбыҽхалеи шьыжьлеи иара (Дауд) ицҳаракразы.
وَالطَّيْرَمَحْشُوْرَةً ۗ كُلٌّ لَّهٗٓ اَوَّابٌ
waṭ-ṭaira maḥsyūrah(tan), kullul lahū awwāb(un).
Аҵарақәагьы еизакны ҳрықәыӡбеит. Урҭ зегьы даара Аллаҳ иҳәатәхаҵара рыман.
وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ
wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).
Иҳәынҭқаррагьы ҳарӷәӷәеит, аусқәа рыӡбаразы аҟәыӷареи аҟәыӷареи иаҳҭеит.
۞ وَهَلْ اَتٰىكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ
wa hal atāka naba'ul-khaṣm(i), iż tasawwarul-miḥrāb(a).
Насгьы, амиҳраб аҭӡамц ианықәла, еимакны иҟаз ртәы ажәабжь шәара шәҟынӡа иааихьоума?
اِذْ دَخَلُوْا عَلٰى دَاوٗدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوْا لَا تَخَفْۚ خَصْمٰنِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَآ اِلٰى سَوَاۤءِ الصِّرَاطِ
iż dakhalū ‘alā dāwūda fafazi‘a minhum qālū lā takhaf, khaṣmāni bagā ba‘ḍunā ‘alā ba‘ḍin faḥkum bainanā bil-ḥaqqi wa lā tusyṭiṭ wahdinā ilā sawā'iṣ-ṣirāṭ(i).
Дауҭ иԥыларазы ианҭала, урҭ раара азы иџьеишьеит. Урҭ ирҳәеит: «Умшәан, ҳара ҳҩыџьагьы ҳаиҿагылоуп, ҳара ҳҟынтә џьоукы егьи иашамкәа иҟарҵеит.
اِنَّ هٰذَآ اَخِيْ ۗ لَهٗ تِسْعٌ وَّتِسْعُوْنَ نَعْجَةً وَّلِيَ نَعْجَةٌ وَّاحِدَةٌ ۗفَقَالَ اَكْفِلْنِيْهَا وَعَزَّنِيْ فِى الْخِطَابِ
inna hāżā akhī, lahū tis‘uw wa tis‘ūna na‘jataw wa liya na‘jatuw wāḥidah(tun), faqāla aqfilnīhā wa ‘azzanī fil-khiṭāb(i).
Сашьа жәҩантәи жәаба џьма ҳәса иман, сара акы заҵәык сыман, нас иҳәеит, "Уџьма снапы ианҵа! Иара аимак-аиҿак аҿы сииааит".
قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩
qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).
Уи (Дауд) иҳәеит: «Иҵабыргыҵәҟьаны, шәара шәзы ацәгьа шәзиуит, шәыџьма иара итәы иацҵазарц даҳәаны. Дауҭ игәра ганы дыҟан, ҳара дԥаҳшәоит ҳәа; Убри аҟнытә и-Инцәа иҿы анажьра диҳәеит, нас дкаҳаны дахьхәит.
فَغَفَرْنَا لَهٗ ذٰلِكَۗ وَاِنَّ لَهٗ عِنْدَنَا لَزُلْفٰى وَحُسْنَ مَاٰبٍ
fa gafarnā lahū żālik(a), wa inna lahū ‘indanā lazulfā wa ḥusna ma'āb(in).
Нас, (иҟаиҵаз агха) ианаҳажьит. Ииашаҵәҟьаны, уи имоуп ҳара иаҳзааигәоу аҭыԥ, насгьы ҳзыхынҳәыртә иҟоу аҭыԥ бзиа.
يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ
yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).
(Аллаҳ иҳәеит): «Уа Дауд, адгьыл аҿы халифс уҟаҳҵеит, ауаа рыбжьара аусқәа ииашаны рыӡбара, угәаҳәарақәа урықәымныҟәан, избан акәзар уи Аллаҳ имҩа уацәхьанагоит.