وَقَالُوْا قُلُوْبُنَا غُلْفٌ ۗ بَلْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيْلًا مَّا يُؤْمِنُوْنَ
wa qālū qulūbunā gulf(un), bal la‘anahumullāhu bikufrihim faqalīlam mā yu'minūn(a).
און זיי האָבן געזאָגט, "אונדזערע הערצער זענען פֿאַרמאַכט." ניין! אַלאַה האָט זיי פֿאַרשאָלטן צוליב זייער אומפֿאָלגזאַמקייט, אָבער זייער ווייניק פֿון זיי גלויבן.
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(דאס הייסט) צווישן די יידן, וואָס טוישן די ווערטער פון זייער אָרט. און זיי האָבן געזאָגט, "מיר האָבן געהערט, אָבער מיר וועלן נישט פאָלגן." און (זיי האָבן אויך געזאָגט), "הערט," בשעת (דו מוכאַמאַד טאַקע) האָט גאָרנישט געהערט. און (זיי זאָגן), "ראַאַ'ינאַ" דרייט איר צונג און פאַרדאַמט רעליגיע. אויב זיי וואָלטן געזאָגט, "מיר הערן און פאָלגן, און הערן, און באַצאָלן ופמערקזאַמקייט צו אונדז," דאָס וואָלט געווען בעסער פֿאַר זיי און מער ריכטיק, אָבער אַלאַה האָט זיי פֿאַרשאָלטן, צוליב זייער אומגלויבן. זיי גלויבן נישט אַחוץ אַ גאָר קליינע גרופּע.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اٰمِنُوْا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ مِّنْ قَبْلِ اَنْ نَّطْمِسَ وُجُوْهًا فَنَرُدَّهَا عَلٰٓى اَدْبَارِهَآ اَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّآ اَصْحٰبَ السَّبْتِ ۗ وَكَانَ اَمْرُ اللّٰهِ مَفْعُوْلًا
yā ayyuhal-lażīna ūtul-kitāba āminū bimā nazzalnā muṣaddiqal limā ma‘akum min qabli an naṭmisa wujūhan fa naruddahā ‘alā adbārihā au nal‘anahum kamā la‘annā aṣḥābas-sabt(i), wa kāna amrullāhi maf‘ūlā(n).
איר מענטשן וואָס האָבן באַקומען דאָס ספר! גלויבט אין וואָס מיר האָבן אַראָפּגעשיקט (דעם קוראַן) וואָס באַשטעטיקט דאָס ספר וואָס איז מיט אײַך, איידער מיר טוישן (אײַערע) פנימער, און דערנאָך דרייען מיר זיי צוריק אָדער מיר פֿאַרשאָלטן זיי ווי מיר פֿאַרשאָלטן די (וואָס באַגייען אומרעכט) אין שבת. און גאָטס פסק וועט זיכער גילטיק זײַן.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَعَنَهُمُ اللّٰهُ ۗوَمَنْ يَّلْعَنِ اللّٰهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ نَصِيْرًا
ulā'ikal-lażīna la‘anahumullāh(u), wa may yal‘anillāhu falan tajida lahū naṣīrā(n).
דאָס זענען די מענטשן וואָס אַלאַה האָט פֿאַרשאָלטן. און ווער עס איז פֿאַרשאָלטן דורך אַלאַה, וועסטו זיכער נישט האָבן קיין העלפֿער פֿאַר אים.
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(אבער) ווייל זיי האבן צעבראכן זייער צוזאג, האבן מיר זיי פארשאלטן, און מיר האבן זייערע הערצער פארהארט געמאכט. זיי ווילן טוישן דאס ווארט (פון אללא) פון זיין ארט, און זיי (באוואוסטזיניק) פארגעסן עטליכע פון די מעסעדזשעס מיט וועלכע זיי זענען געווארנט געווארן. דו (אָ מוכאַמאַד) וועסט ווייטער זען פאררעטעריי פון זיי אחוץ א קליינע גרופע צווישן זיי (וואס פאררעטן נישט), טא מוחל זיי און לאָז זיי אין רו. טאקע, אללא ליבט די וואס טוען גוטס.
قُلْ هَلْ اُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِّنْ ذٰلِكَ مَثُوْبَةً عِنْدَ اللّٰهِ ۗمَنْ لَّعَنَهُ اللّٰهُ وَغَضِبَ عَلَيْهِ وَجَعَلَ مِنْهُمُ الْقِرَدَةَ وَالْخَنَازِيْرَ وَعَبَدَ الطَّاغُوْتَۗ اُولٰۤىِٕكَ شَرٌّ مَّكَانًا وَّاَضَلُّ عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ
qul hal unabbi'ukum bisyarrim min żālika maṡūbatan ‘indallāh(i), mal la‘anahullāhu wa gaḍiba ‘alaihi wa ja‘ala minhumul-qiradata wal-khanāzīra wa ‘abadaṭ-ṭāgūt(a), ulā'ika syarrum makānaw wa aḍallu ‘an sawā'is-sabīl(i).
זאָג (מוחמד), "זאָל איך דיר דערציילן וועגן מענטשן וועמענס נקמה איז ערגער ווי (די רשעים) אין די אויגן פון אַלאַה? נעמלעך, מענטשן וואָס זענען פארשאלטן און בייז אויף אַלאַה, צווישן זיי (עס זענען) די וואָס ווערן געמאכט אין מאַלפן און חזירים און (די וואָס) דינען טאַגהוט." זיי זענען אין אַ ערגער אָרט און מער אָפּגעטראָטן פון דעם גלייכן וועג.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
און די יידן האבן געזאגט, "גאט'ס הענט זענען געבונדן." אין פאַקט, עס זענען זייערע הענט וואָס זענען געבונדן און זיי זענען די וואָס זענען פארשאלטן צוליב וואָס זיי האָבן געזאָגט, כאָטש ביידע הענט פון אַלאַה זענען אָפֿן; ער גיט שפּייז ווי ער וויל. און (דער קוראַן) וואָס איז געשיקט געוואָרן צו דיר פון דיין האר וועט זיכער פאַרגרעסערן די אומפאָלגזאַמקייט און אומגלויבן פון רובֿ פון זיי. און מיר האָבן געפֿירט פיינטשאַפט און האַס צווישן זיי ביזן טאָג פון תחיית המתים. יעדעס מאָל ווען זיי האָבן אָנגעצונדן אַ פייַער פון מלחמה, האָט אַלאַה עס אויסגעלאָשן. און זיי פּרוּוון (צו פאַראורזאַכן) חורבן אויף דער ערד. און אַלאַה האט נישט ליב די וואָס טוען שאָדן.
لُعِنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَلٰى لِسَانِ دَاوٗدَ وَعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۗذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
lu‘inal-lażīna kafarū mim banī isrā'īla ‘alā lisāni dāwūda wa ‘īsabni maryam(a), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
די נישט-גלויבער פון די קינדער פון ישראל זענען פארשאלטן געוואָרן דורך די לשונות פון דוד און יאָשקע, זון פון מרים. דאָס איז געווען ווײַל זיי זענען געווען נישט-געהאָרכזאַם און שטענדיק האָבן עברות געטאָן.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ عُزَيْرُ ِۨابْنُ اللّٰهِ وَقَالَتِ النَّصٰرَى الْمَسِيْحُ ابْنُ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ قَوْلُهُمْ بِاَفْوَاهِهِمْۚ يُضَاهِـُٔوْنَ قَوْلَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَبْلُ ۗقَاتَلَهُمُ اللّٰهُ ۚ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
wa qālatil-yahūdu ‘uzairunibnullāhi wa qālatin-naṣāral-masīḥubnullāh(i), żālika qauluhum bi'afwāhihim, yuḍāhi'ūna qaulal-lażīna kafarū min qabl(u), qātalahumullāh(u), annā yu'fakūn(a).
און די יידן האבן געזאגט, "עוזיייר דער זון פון אללא," און די קריסטן האבן געזאגט, "דער משיח, דער זון פון אללא." דאס זענען די ווערטער וואס קומען ארויס פון זייערע מיילער. זיי האבן נאכגעמאכט די ווערטער פון פריערדיגע נישט-גלייבנדע. אללא פארשאלט זיי; ווי אזוי האבן זיי זיך אפגעקערט?