۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
De fæto, l’emmo revelou à ti (Mahomed) comme l’emmo revelou a-o Noè e a-i profeti dòppo de lê, e l’emmo revelou (anche) à Abraham, Ismail, Isaac, Giacobbe e a-i seu descendenti; Gexù, Ayyub, Giona, Aron e Salomone. E Noi gh’emmo dæto o Libbro di Salmi a-o Dawud.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
E gh’emmo dæto Isaac e Giacobbe. A ògnidun de loiatri l’emmo dæto unna guidda; e avanti de quello Emmo dæto a guidda à Noè, e à quarchedun di seu descendenti (Ibrahim), saieiva à dî o Dawud, o Sulayman, o Ayyub, o Yusuf, o Musa e o Harun. E coscì premiemmo quelli che fan o ben,
قَالُوْا جَزَاۤؤُهٗ مَنْ وُّجِدَ فِيْ رَحْلِهٖ فَهُوَ جَزَاۤؤُهٗ ۗ كَذٰلِكَ نَجْزِى الظّٰلِمِيْنَ
qālū jazā'uhū maw wujida fī raḥlihī fa huwa jazā'uh(ū), każālika najziẓ-ẓālimīn(a).
An respòsto: "O castiggo o l'é pe chi ô treuva into seu sacco; lê mæximo o reçeivan o seu castiggo. Coscì castighemmo i tortoî."
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
O figgi mæ! Va, çerca (neuve) in sciô Yusuf e in scî seu fræ e no despiaxei da-a misericordia de Allah. De fæto, quelli che se despiaxan da-a misericordia de Allah son solo quelli che no creddan.»
وَوَهَبْنَا لَهٗ مِنْ رَّحْمَتِنَآ اَخَاهُ هٰرُوْنَ نَبِيًّا
wa wahabnā lahū mir raḥmatinā akhāhu hārūna nabiyyā(n).
E gh’emmo dæto unna parte da Nòstra graçia, saieiva à dî (che) o seu fræ, Arun, o l’é vegnuo un profeta.
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ
wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).
E de fæto, emmo dæto a-o Mosè e a-o Harun, o Furqan (Libbro da Torah) e l’illuminaçion e l’instruçion pe-i piæ.
ثُمَّ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى وَاَخَاهُ هٰرُوْنَ ەۙ بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
Ṡumma arsalnā mūsā wa akhāhu hārūn(a), bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
Dapeu emmo mandou o Mosè e o seu fræ Harun co-i nòstri segni e e nòstre preuve ciæe,
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنَا مَعَهٗٓ اَخَاهُ هٰرُوْنَ وَزِيْرًا ۚ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnā ma‘ahū akhāhu hārūna wazīrā(n).
E de fæto, emmo dæto o Libbro (Torah) a-o Mosè e emmo fæto de Arun seu fræ, accompagnandolo comme visir (aggiuttante).
وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ
wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).
coscì che o mæ peto o se sentiva streito e a lengua a no l’ea fluente, coscì che o Harun o l’é stæto mandou (con mi).
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
E mæ fræ Harun, o l’é ciù eloquente inta seu lengua che mi, donca o l’à mandou con mi comme mæ aggiuttante pe confermâ e mæ (paròlle); pe in davei, gh’ò paû che me mentiscian.»
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
O (Allah) o l’à dito: «Ve rinforsemmo (ve aggiuttemmo) co-o vòstro fræ, e ve dæmo tutti doî unna gran potensa, coscì che no saian boin à razzonzeve; (voî tutti doî anæte via) con portâ o Nòstro miracolo, voscià doî e quelli che vëgnan apreuvo à voscià guägniæ».
وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۚ
wa laqad manannā ‘alā mūsā wa hārūn(a).
E de fæto, Emmo dæto di favô à Musa e à Harun.
وَهَدَيْنٰهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيْمَۚ
wa hadaināhumaṣ-ṣirāṭal-mustaqīm(a).
e Noi gh’emmo mostrou tutti doî o cammin drito.
وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى الْاٰخِرِيْنَ ۖ
wa taraknā ‘alaihimā fil-ākhirīn(a).
E l’emmo immortalizzou pe tutti doî (lode) tra quelli ch’en vegnui apreuvo,
سَلٰمٌ عَلٰى مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ
salāmun ‘alā mūsā wa hārūn(a).
Bonn'açion a-o Mosè e a-o Aaron.
اِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِيْنَ
innahumā min ‘ibādinal-mu'minīn(a).
De fæto, tutti doî son tra i Nòstri servitoî credenti.