فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ
fa akhażathumur-rajfatu fa aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
דעמאָלט האָט זיי געטראָפן אַן ערדציטערניש, און זיי זענען געלעגן טויט אין די חורבות פון זייערע הייזער.
الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَاۚ اَلَّذِيْنَ كَذَّبُوْا شُعَيْبًا كَانُوْا هُمُ الْخٰسِرِيْنَ
al-lażīna każżabū syu‘aiban ka'allam yagnau fīhā, al-lażīna każżabū syu‘aiban kānū humul-khāsirīn(a).
די מענטשן וואָס האָבן געלייקנט שועיב זענען געווען ווי זיי וואָלטן קיינמאָל נישט געוואוינט אין יענעם (לאַנד). די וואָס לייקענען שועיב זענען די וואָס פאַרלירן.
اَلَمْ يَأْتِهِمْ نَبَاُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۙ وَقَوْمِ اِبْرٰهِيْمَ وَاَصْحٰبِ مَدْيَنَ وَالْمُؤْتَفِكٰتِۗ اَتَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِۚ فَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
alam ya'tihim naba'ul-lażīna min qablihim qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wa qaumi ibrāhīma wa aṣḥābi madyana wal-mu'tafikāt(i), atathum rusuluhum bil-bayyināt(i), famā kānallāhu liyaẓlimahum wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
האבן זיי נישט דערגרייכט נייעס וועגן די וואָס זענען געווען פֿאַר זיי, דאָס פֿאָלק פֿון נח, עד, שמוד, דאָס פֿאָלק פֿון אַבֿרהם, דאָס פֿאָלק פֿון מדין, און די איינוואוינער פֿון די לענדער וואָס זענען חרובֿ געוואָרן? שליחים זענען צו זיי געקומען ברענגענדיק קלאָרע באַווײַזן; אַלאַה האָט זיי נישט שלעכט געטאָן, נאָר זיי האָבן זיך אַליין שלעכט געטאָן.
وَلَمَّا جَاۤءَ اَمْرُنَا نَجَّيْنَا شُعَيْبًا وَّالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّاۚ وَاَخَذَتِ الَّذِيْنَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دِيَارِهِمْ جٰثِمِيْنَۙ
wa lammā jā'a amrunā najjainā syu‘aibaw wal-lażīna amanū ma‘ahū biraḥmatim minnā, wa akhażatil-lażīna ẓalamuṣ-ṣaiḥatu fa aṣbaḥū fī diyārihim jāṡimīn(a).
אַלזאָ ווען אונדזער באַשלוס איז געקומען, האָבן מיר מיט אונדזער רחמנות געראַטעוועט שועיב און די וואָס האָבן מיט אים געגלייבט. בשעת די אומרעכטע מענטשן ווערן חרובֿ געמאַכט דורך דעם גערויש פֿון דונער, אַזוי אַז זיי שטאַרבן ליגנדיק אין זייערע הייזער,
كَاَنْ لَّمْ يَغْنَوْا فِيْهَا ۗ اَلَا بُعْدًا لِّمَدْيَنَ كَمَا بَعِدَتْ ثَمُوْدُ ࣖ
ka allam yagnau fīhā, alā bu‘dal limadyana kamā ba‘idat ṡamūd(u).
ווי כאילו זיי וואָלטן קיינמאָל נישט געוואוינט אין יענעם אָרט. געדענקט, די מענטשן פון מעדיאַן וועלן אונטערגיין ווי די מענטשן פון סאַמוד (אויך) וועלן אונטערגיין.
فَانْتَقَمْنَا مِنْهُمْۘ وَاِنَّهُمَا لَبِاِمَامٍ مُّبِيْنٍۗ ࣖ
fantaqamnā minhum, wa innahumā labi'imāmim mubīn(in).
אַזוי מיר האָבן זיי חרובֿ געמאַכט. און טאַקע געפֿינען זיך די צוויי (לענדער) אויף איין שאָסיי.
فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۗاِنَّهٗ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
fa każżabūhu fa akhażahum ‘ażābu yaumiẓ-ẓullah(ti), innahū kāna ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
דעמאָלט האָבן זיי עס געלייקנט (שועיב), דעמאָלט איז אויף זיי געפֿאַלן אַ שטראָף אין אַ פֿינצטערן טאָג. טאַקע, דאָס איז די שטראָף אין אַ שרעקלעכן טאָג.
فَكَذَّبُوْهُ فَاَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَاَصْبَحُوْا فِيْ دَارِهِمْ جٰثِمِيْنَ ۙ
fa każżabūhu fa'akhażathumur-rajfatu fa'aṣbaḥū fī dārihim jāṡimīn(a).
זיי האָבן עס געלייקנט (שועיב), אַזוי זענען זיי געטראָפן געוואָרן דורך אַ שרעקלעכן ערדציטערניש, און דערנאָך זענען געווען טויטע קערפּערס אין זייערע וואוינונגען.