اَلَمْ تَرَ اِلَى الْمَلَاِ مِنْۢ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ مِنْۢ بَعْدِ مُوْسٰىۘ اِذْ قَالُوْا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ اِنْ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ اَلَّا تُقَاتِلُوْا ۗ قَالُوْا وَمَا لَنَآ اَلَّا نُقَاتِلَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَقَدْاُخْرِجْنَا مِنْ دِيَارِنَا وَاَبْنَاۤىِٕنَا ۗ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗوَاللّٰهُ عَلِيْمٌ ۢبِالظّٰلِمِيْنَ
alam tara ilal-mala'i mim banī isrā'īla mim ba‘di mūsā, iż qālū linabiyyil lahumub‘aṡ lanā malikan nuqātil fī sabīlillāh(i), qāla hal ‘asaitum in kutiba ‘alaikumul-qitālu allā tuqātilū, qālū wa mā lanā allā nuqātila fī sabīlillāhi wa qad ukhrijnā min diyārinā wa abnā'inā, falammā kutiba ‘alaihimul-qitālu tawallau illā qalīlam minhum, wallāhu ‘alīmum biẓ-ẓālimīn(a).
මූසාගේ මරණයෙන් පසු ඉස්රායිල් දරුවන්ගේ නායකයින් ඔවුන්ගේ අනාගතවක්තෘවරයෙකුට “අපට රජෙකු පත් කරන්න, අපි අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සටන් කරන්නෙමු” යැයි පැවසූ විට ඔබ දුටුවේ නැද්ද? ඔවුන්ගේ අනාගතවක්තෘවරයා මෙසේ පැවසීය: “සමහර විට ඔබට සටන් කිරීම නියම කර ඇත්නම්, ඔබ සටන් නොකරන්නේ ඇයි?” ඔවුන් මෙසේ ඇසුවා: “අප අපගේ නිවෙස්වලින් එළවා දමා අපගේ දරුවන්ගෙන් වෙන් කර ඇති විට, අපි අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයේ සටන් නොකළ යුත්තේ ඇයි ?” නමුත් ඔවුන්ට සටන් කිරීම නියම කරන ලද විට, ස්වල්ප දෙනෙකු හැර අනෙක් අය ප්‍රතික්ෂේප කළහ. අල්ලාහ් අපරාධකරුවන් ගැන සියල්ල දන්නාය.
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
එබැවින් තාලූත් තම හමුදාව ගෙන ආ විට ඔහු මෙසේ පැවසීය, "අල්ලාහ් ඔබව ගඟකින් පරීක්ෂා කරනු ඇත. එබැවින් (එහි ජලය) පානය කරන තැනැත්තා මගේ අනුගාමිකයා නොවේ. තවද කවුරුන් එය පානය නොකරන්නේද, ඔහු තම අතින් ස්වල්පයක් උරා නොගන්නේ නම් ඔහු මගේ අනුගාමිකයා වේ." නමුත් ඔවුන් එය පානය කළේ ඔවුන්ගෙන් ස්වල්ප දෙනෙකු හැර. ඔහු (තාලූත්) සහ ඔහු සමඟ විශ්වාස කළ අය ගඟ තරණය කළ විට, "අද දින ජාලූත් සහ ඔහුගේ හමුදාවට එරෙහිව අපි තවදුරටත් ශක්තිමත් නැත" යනුවෙන් ඔවුහු පැවසූහ. අල්ලාහ් හමුවනු ඇතැයි විශ්වාස කරන අය, "අල්ලාහ්ගේ අවසරය ඇතිව කුඩා කණ්ඩායම් කීයක් විශාල කණ්ඩායම් පරාජය කළාද?" අල්ලාහ් ඉවසිලිවන්තයින් සමඟ සිටී.
لَنْ يَّضُرُّوْكُمْ اِلَّآ اَذًىۗ وَاِنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ يُوَلُّوْكُمُ الْاَدْبَارَۗ ثُمَّ لَا يُنْصَرُوْنَ
lay yaḍurrūkum illā ażā(n), wa iy yuqātilūkum yuwallūkumul-adbār(a), ṡumma lā yunṣarūn(a).
ඔවුන් ඔබට සුළු වශයෙන් මිස හානියක් නොකරනු ඇත, ඔවුන් ඔබ සමඟ සටන් කළහොත්, ඔවුන් නිසැකවම ආපසු හැරී පරාජය වනු ඇත. එවිට ඔවුන්ට කිසිදු උදව්වක් නොලැබෙනු ඇත.
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّ فِيْهَا قَوْمًا جَبَّارِيْنَۖ وَاِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَا حَتّٰى يَخْرُجُوْا مِنْهَاۚ فَاِنْ يَّخْرُجُوْا مِنْهَا فَاِنَّا دٰخِلُوْنَ
qālū yā mūsā inna fīhā qauman jabbārīn(a), wa innā lan nadkhulahā ḥattā yakhrujū minhā, fa iy yakhrujū minhā fa innā dākhilūn(a).
“ඕ මූසා! නියත වශයෙන්ම ඒ දේශයේ ඉතා ශක්තිමත් හා කෲර මිනිසුන් සිටිති. ඔවුන් එයින් පිටව යන තුරු අපි එයට ඇතුළු නොවන්නෙමු. ඔවුන් එතැනින් පිටව ගියහොත් අපි නිසැකවම එයට ඇතුළු වන්නෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.
قَالُوْا يٰمُوْسٰٓى اِنَّا لَنْ نَّدْخُلَهَآ اَبَدًا مَّا دَامُوْا فِيْهَا ۖفَاذْهَبْ اَنْتَ وَرَبُّكَ فَقَاتِلَآ اِنَّا هٰهُنَا قٰعِدُوْنَ
qālū yā mūsā innā lan nadkhulahā abadam mā dāmū fīhā, fażhab anta wa rabbuka fa qātilā innā hāhunā qā‘idūn(a).
“ඕ මූසා! ඔවුන් එහි සිටින තාක් කල් අපි එහි ඇතුළු නොවන්නෙමු. එබැවින් ඔබ ඔබේ ස්වාමියා සමඟ ගොස් ඔබ දෙදෙනා සමඟ සටන් කරන්න. අපි මෙහි රැඳී සිටිමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.
لَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ جَمِيْعًا اِلَّا فِيْ قُرًى مُّحَصَّنَةٍ اَوْ مِنْ وَّرَاۤءِ جُدُرٍۗ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيْدٌ ۗ تَحْسَبُهُمْ جَمِيْعًا وَّقُلُوْبُهُمْ شَتّٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَۚ
lā tuqātilūnakum jamī‘an illā fī quram muḥaṣṣanatin au miw warā'i judur(in), ba'suhum bainahum syadīd(un), taḥsabuhum jamī‘aw wa qulūbuhum syattā, żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).
ඔවුන් සියලු දෙනාම එක්ව ඔබ සමඟ සටන් කරන්නේ බලකොටු සහිත නගරවල හෝ බිත්ති පිටුපසින් මිස, ඔවුන් සමඟ සටන් නොකරනු ඇත. ඔවුන්ගේ සතුරුකම දැඩි ය. ඔවුන් එක්සත් යැයි ඔබ සිතන නමුත් ඔවුන්ගේ හදවත් බෙදී ඇත. මන්ද ඔවුන් තේරුම් නොගන්නා ජනතාවක් බැවිනි.