اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى
iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.
(O lona uiga) ina ua savali lou tuafafine, ona fai atu lea o ia (i le aiga o Farao), ‘Se’i ou fa’aali atu ia te oe le tagata e tausi ia te ia?’ Ona matou toe fa’afo’i atu lea o oe i lou tinā, ina ia fiafia lona loto ma ia lē fa’anoanoa ai. Ma na e fasiotia se tasi, ona matou fa’aolaina lea o oe mai faigata (tele) ma matou tofotofoina oe i ni tofotofoga (faigata) se tele; ona e nofo lea i ni tausaga se tele fa’atasi ma tagata o Madyan, ona e sau ai lea, Musa e, i le taimi atofaina,
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِيْ فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa fa‘alta fa‘latakal-latī fa‘alta wa anta minal-kāfirīn(a).
Ua e (Mose) faia (le mea sese o) mea ua e faia, ma o oe o se tasi o tagata e le loto faafetai.”
قَالَ فَعَلْتُهَآ اِذًا وَّاَنَا۠ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ
qāla fa‘altuhā iżaw wa ana minaḍ-ḍāllīn(a).
Na ia (Mose) fai mai, “Na ou faia, ma i lena taimi sa ou avea ai ma se tasi o i latou na sese.
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).
Ona ou sola ese lea mai ia te oe auā sa ou fefe ia te oe, ona foaiina mai lea e lo’u Alii ia te au le poto ma avea ai au ma se tasi o avefeau.
وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ
wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).
Ona ulufale atu lea o ia (Mose) i le aai (Mefifi) a o le’i fa’aeteete ona tagata, ma ua ia maua i le aai ni tagata se to’alua o lo’o tau; o le tasi mai la latou vaega (o le Fanau a Isaraelu) ma le isi (toe) mai o latou fili (o Farao). Sa fesili atu tagata mai lana vaega ia te ia mo se fesoasoani e (faato’ilaloina) tagata mai le itu a lona fili, ona sasa lea o ia e Mose, ma oti ai lona fili. Sa ia (Mose) fai atu, "O le galuega lenei a le tiapolo. E moni, o ia (le tiapolo) o se fili e manino lava lona fa’asesēina."
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ فَغَفَرَ لَهٗ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qāla rabbi innī ẓalamtu nafsī fagfir lī fagafara lah(ū), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
Na tatalo o ia (Mose), “Lo’u Ali’i e, ua ou agasala lava ia te a’u, o lea ia e fa’amagalo mai a’u.” Ona fa’amagalo lea o ia e Ia (Allah). E moni, o Allah, o Ia o Lē e Sili ona Fa’amagalo, o Lē e Sili ona Alofa.
فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ
fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).
Ona o lenei mea, na fefe ai o ia (Mose) a o faatalitali i le aai (mo taunuuga o ana amioga), ina ua faafuasei ona tagi atu ia te ia le tagata na ole atu mo se fesoasoani ananafi mo se fesoasoani. Fai atu Mose ia te ia, "O oe lava o se tagata ua sese."
فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ
falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).
O lea ina ua ia (Mose) manaʻo e taia malosi le tagata o lē sa avea ma fili o i laʻua uma, ona fai atu lea o ia (lona fili), "Mose e! Ua e fuafua ea e fasioti aʻu, e pei ona e fasiotia ananafi se tasi? Ua na o lou manaʻo e avea ma tagata e faia le sauā i (lenei) laueleele, ae e te lē manaʻo e avea ma se tasi o ē e faia le filemu."
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
Na fai atu o ia (Mose), “Lo’u Ali’i e, ua ou fasiotia lava se tasi o la latou vaega, o lea ua ou fefe ai ne’i latou fasiotia a’u.