اِذْ تَمْشِيْٓ اُخْتُكَ فَتَقُوْلُ هَلْ اَدُلُّكُمْ عَلٰى مَنْ يَّكْفُلُهٗ ۗفَرَجَعْنٰكَ اِلٰٓى اُمِّكَ كَيْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ ەۗ وَقَتَلْتَ نَفْسًا فَنَجَّيْنٰكَ مِنَ الْغَمِّ وَفَتَنّٰكَ فُتُوْنًا ەۗ فَلَبِثْتَ سِنِيْنَ فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ ەۙ ثُمَّ جِئْتَ عَلٰى قَدَرٍ يّٰمُوْسٰى
iż tamsyī ukhtuka fa taqūlu hal adullukum ‘alā may yakfuluh(ū), fa raja‘nāka ilā ummika kai taqarra ‘ainuhā wa lā taḥzan(a), wa qatalta nafsan fa najjaināka minal-gammi wa fatannāka futūnā(n), fa labiṡta sinīna fī ahli madyan(a), ṡumma ji'ta ‘alā qadariy yā mūsā.
(O sei) cuant che to sûr e si è distacade, e disè (ae famee dal faraon), ‘O pues mostrâti une persone che e si ocuparà di jê?’ Dopo o vin tornât a to mari, par che e sedi contente e no fâs dolôr. E se tu copis cualchidun, alore O ti salvìn de dificoltât (la grande) e o ti vin provât cun cualchi prove (la severe); alore tu âs vivût cualchi an jenfri la int di Madian, alore tu, o Mosè, tu sês vignût al timp decidût,
وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِيْ فَعَلْتَ وَاَنْتَ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ
wa fa‘alta fa‘latakal-latī fa‘alta wa anta minal-kāfirīn(a).
E tu (Mosè) tu âs fat (l’erôr di) la fate che tu âs fat e tu sês tra chei che no san grâts.”
قَالَ فَعَلْتُهَآ اِذًا وَّاَنَا۠ مِنَ الضَّاۤلِّيْنَ
qāla fa‘altuhā iżaw wa ana minaḍ-ḍāllīn(a).
Lui (Mosè) al disè: “O lu ai fat, e daspò o jeri tra i tormentôrs.
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).
Alore o scjampà di te parcè che o vevi pôre di te, alore il me Signôr al mi à dât la cognossince e al à fat di me un dai apuestui.
وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ
wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).
E lui (Mosè) al jentrà inte citât (Memphis) intant che i siei abitants a jerin dismenteâts, e al cjatà inte citât doi oms che a si scontravin; un dal lôr grup (i Fîs di Israel) e chel altri (di gnûf) dai lôr nemîs (i faraons). La int dal so grup i domandà jutori par (sconfiti) lis personis de bande dal so nemì, daspò Musa lu dave un colp e il so nemì al murì. Lui (Mosè) al à dit: "Chest al è il lavôr dal diu. In fat, lui (il diu) al è un nemì che al è clâr che al straviâ."
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ فَاغْفِرْ لِيْ فَغَفَرَ لَهٗ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qāla rabbi innī ẓalamtu nafsī fagfir lī fagafara lah(ū), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
Lui (Mosè) al preà: “O mio Signôr, invezit o ai fat mâl a me stes, duncje perdonami.” Duncje Lui (Allah) al lu perdonà. Invezit, Allah, Al è il Plui Perdonadôr, il Plui Misericordiôs.
فَاَصْبَحَ فِى الْمَدِيْنَةِ خَاۤىِٕفًا يَّتَرَقَّبُ فَاِذَا الَّذِى اسْتَنْصَرَهٗ بِالْاَمْسِ يَسْتَصْرِخُهٗ ۗقَالَ لَهٗ مُوْسٰٓى اِنَّكَ لَغَوِيٌّ مُّبِيْنٌ
fa'aṣbaḥa fil-madīnati khā'ifay yataraqqabu fa'iżal-lażistanṣarahū bil-amsi yastaṣrikhuh(ū), qāla lahū mūsā innaka lagawiyyum mubīn(un).
Par vie di chel, lui (Mosès) al à vût pôre intant che al jere in citât intant che al spietave (lis consecuencis des sôs azions), di colp la int che e veve domandât jutori ieri e à gridât par jutori a lui. Mosès i disè: “Tu sês pardabon un eretic.”
فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ
falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).
Duncje cuant che lui (Mosès) al voleve colpî cun fuarce la persone che e jere il nemì di ducj i doi i lôr, lui (il so nemì) al disè: "O Mosè! Tu âs di copâmi, come che ieri tu âs copât cualchidun? Tu âs dome di jessi une persone che e fâs tiranie in (cheste) tiere, e no tu âs di jessi un di chei che a fasin cesaron."
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
Lui (Mosès) al disè: “O mio Signôr, o ai pardabon copât cualchidun dal lôr grup, cussì o ai pôre che a mi copin.