وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
Ә Мәҙйән халҡына уларҙың үҙ ҡәрҙәштәре булған Шөәйбте ебәрҙек. Ул әйтте: "Эй, халҡым! Аллаһҡа ғибәҙәт ҡылығыҙ. Һеҙгә Унан башҡа илаһ юҡ. Ысынлап та, һеҙгә Раббығыҙҙан асыҡ дәлилдәр килде. Үлсәүҙәрҙе һәм үлсәүҙәрҙе камиллаштырығыҙ, бер кемгә лә әҙ генә зыян килтермәгеҙ. Ергә зыян килтермәгеҙ, ул яҡшы барлыҡҡа килгәндән һуң.
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
Мөьминдәрҙе ҡурҡытып, Аллаһ юлынан ҡамасаулап, уны ситкә йүнәлтергә теләп, бер юлға ла ултырмағыҙ. Иҫегеҙгә төшөрөгөҙ: һеҙ әҙ булғанығыҙҙы, һуңынан Аллаһ һеҙҙең һанығыҙҙы арттырҙы. Ә зыян килтергәндәрҙең нимә булыуына иғтибар итегеҙ.
۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).
Мәҙйән халҡына (Беҙ уларҙың) бер туған ҡустылары Шөәйбте ебәрҙек. Ул әйтте: "Эй, халҡым! Аллаһҡа ғибәҙәт ҡылығыҙ, һеҙҙең өсөн Унан башҡа илаһ юҡ. Һәм үлсәмдәрҙе һәм үлсәүҙәрҙе кәметмәгеҙ. Ысынлап та, мин һеҙҙе яҡшы хәлдә (бәхетле) күрәм. Һәм, ысынлап та, һәләкәт көнөндә (Ҡиәмәт көнөндә) һеҙҙең өҫтөгөҙгә ғазап килеүенән ҡурҡам".
وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Ә эй, халҡым! Сараларҙы һәм үлсәүҙәрҙе ғәҙел үтәгеҙ, кешеләргә үҙ хоҡуҡтары менән зыян килтермәгеҙ һәм зыян килтереп ерҙә яуызлыҡ тыуҙырмағыҙ
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ
qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).
Улар: "Эй, Шөғәйеп! Һинең динең һиңә ата-бабаларыбыҙ табынған нәмәләрҙән баш тартырға ҡушамы, әллә беҙгә мөлкәтебеҙ менән үҙебеҙ теләгәнсә идара итеүҙе тыямы? Ысынлап та, һин бик изге күңелле һәм аҡыллы кеше", - тинеләр.
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ
qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).
Улар: "Эй, Сыуайб! Беҙ һинең һүҙҙәреңде күп аңламайбыҙ, әммә ысынбарлыҡта беҙ һине арабыҙҙа иң көсһөҙ тип күрәбеҙ. Ғаиләң булмаһа, беҙ һине таш менән бәрер инек, хатта һин беҙҙең даирәлә йоғонтоло кеше булмаһаң да", - тинеләр.
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).
Ул (Шөғәйеп) яуап бирҙе: "Эй, халҡым! Һеҙ Уны артта ҡалдырһағыҙ ҙа (иғтибарһыҙ ҡалдырһағыҙ ҙа) минең ғаиләм һеҙҙең фекерҙә Аллаһтан хөрмәтлерәкме? Белегеҙ: Раббымдың белеменә һеҙҙең ҡылған эштәр инә".
۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ
auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).
Сараны камиллаштырығыҙ һәм башҡа кешеләргә зыян килтермәгеҙ.
وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ
wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).
Һәм уны дөрөҫ үлсәү менән үлсәгеҙ.
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Һәм кешеләрҙең хоҡуҡтарын кәметеп зыян килтермәгеҙ һәм ергә зыян килтермәгеҙ;