وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
Мадиан ауааԥсыра рахь, урҭ рашьа Шуаиб дҳашьҭит. Иара иҳәеит: «Сыжәлар, Аллаҳ шәимҵахырхәа, Иара ида шәара шәзы нцәа дыҟам. Ииашаҵәҟьаны, шәынцәа иҟынтә иаахтыҵәҟьоу ашьақәырӷәӷәара шәара шәахь иааит.
وَلَا تَقْعُدُوْا بِكُلِّ صِرَاطٍ تُوْعِدُوْنَ وَتَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ بِهٖ وَتَبْغُوْنَهَا عِوَجًاۚ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ كُنْتُمْ قَلِيْلًا فَكَثَّرَكُمْۖ وَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
wa lā taq‘udū bikulli ṣirāṭin tū‘idūna wa taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana bihī wa tabgūnahā ‘iwajā(n), ważkurū iż kuntum qalīlan fa kaṡṡarakum, wanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
Азхаҵаҩцәа Аллаҳ имҩа иацәыршәаны, ирԥырхаганы, уи мҩахҟьара уҭахны, иарбанзаалак мҩак уқәымтәан. Шәара шәмаҷны шәаныҟаз шәгәалашәыршәа, нас Аллаҳ шәыԥхьаӡара иазирҳаит. Аԥхасҭа ҟазҵо ирыхьуагьы шәазхәыцла.
۞ وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗوَلَا تَنْقُصُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ اِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ بِخَيْرٍ وَّاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ مُّحِيْطٍ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), wa lā tanquṣul-mikyāla wal-mīzāna innī arākum bikhairiw wa innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumim muḥīṭ(in).
Мадиан ауааԥсыра рашьа Шуаибгьы рахь днаҳашьҭит. Уи иҳәеит: «Уа сыуаажәлар, Аллаҳ шәимҵахырхәа, шәара шәзы Иара ида даҽа нцәак дыҟам, ашәага-загақәеи ашәага-загақәеи шәырмаҷын.
وَيٰقَوْمِ اَوْفُوا الْمِكْيَالَ وَالْمِيْزَانَ بِالْقِسْطِ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa yā qaumi auful-mikyāla wal-mīzāna bil-qisṭi wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Уа сыжәларгьы! Ашәага-загақәеи акапанқәеи иашала инагӡаны, ауаа рзинқәа рыла ԥырхага ҟашәымҵан, аԥхасҭа ҟаҵаны адгьыл аҿы ацәгьара ҟашәымҵан
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ اَصَلٰوتُكَ تَأْمُرُكَ اَنْ نَّتْرُكَ مَا يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَآ اَوْ اَنْ نَّفْعَلَ فِيْٓ اَمْوَالِنَا مَا نَشٰۤؤُا ۗاِنَّكَ لَاَنْتَ الْحَلِيْمُ الرَّشِيْدُ
qālū yā syu‘aibu aṣalātuka ta'muruka an natruka mā ya‘budu ābā'unā au an naf‘ala fī amwālinā mā nasyā'(u), innaka la'antal-ḥalīmur-rasyīd(u).
Урҭ ирҳәеит: "Уа Шуаиб! Удин аума ҳабацәа зымҵахырхәоз аанужьырц узырҳәо, мамзаргьы ҳмал ҳара ишаҳҭаху еиԥш ахархәара ҳақәымшәо?
قَالُوْا يٰشُعَيْبُ مَا نَفْقَهُ كَثِيْرًا مِّمَّا تَقُوْلُ وَاِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْنَا ضَعِيْفًا ۗوَلَوْلَا رَهْطُكَ لَرَجَمْنٰكَ ۖوَمَآ اَنْتَ عَلَيْنَا بِعَزِيْزٍ
qālū yā syu‘aibu mā nafqahu kaṡīram mimmā taqūlu wa innā lanarāka fīnā ḍa‘īfā(n), wa lau lā rahṭuka larajamnāk(a), wa anta ‘alainā bi‘azīz(in).
Урҭ ирҳәеит: "Уа Сиуаиб! Уара иуҳәо рацәак ҳзеилкаауам, аха ҳара ҳҟынтә зегь раасҭа уԥсыҽуп ҳәа уҳаԥхьаӡоит. Уҭаацәара ыҟамызҭгьы, ахаҳәқәа уҳаршьуан, ҳара ҳакәша-мыкәша анырра змоу уаҩымзаргьы".
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَهْطِيْٓ اَعَزُّ عَلَيْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ ۗوَاتَّخَذْتُمُوْهُ وَرَاۤءَكُمْ ظِهْرِيًّا ۗاِنَّ رَبِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ
qāla yā qaumi arahṭī a‘azzu ‘alaikum minallāh(i), wattakhażtumūhu warā'akum ẓihriyyā(n), inna rabbī bimā ta‘malūna muḥīṭ(un).
Уи (Шьуаиб) аҭак ҟаиҵеит: "Уа сыуаажәлар! Шәара шәгәаанагарала, Аллаҳ иаасҭа сара сҭаацәара еиҳа ҳаҭыр рықәума, шәара шәышьҭахь дышшәыргылазгьы? Ижәдыруазааит, Сынцәа идырра шәызҿугьы шаҵанакуа".
۞ اَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُوْنُوْا مِنَ الْمُخْسِرِيْنَ ۚ
auful-kaila wa lā takūnū minal-mukhsirīn(a).
Ашәага-зага инаӡаны, егьырҭ ауаа ԥырхага рзыҟашәымҵан.
وَزِنُوْا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيْمِ ۚ
wazinū bil-qisṭāsil-mustaqīm(i).
Насгьы ииашоу акапангала ишәага.
وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ ۚ
wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
Ауаа рзинқәа рырмаҷрала ԥырхага шәымҭан, адгьылгьы ԥхасҭа шәымҭан;