وَاٰمِنُوْا بِمَآ اَنْزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُوْنُوْٓا اَوَّلَ كَافِرٍۢ بِهٖ ۖ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۖوَّاِيَّايَ فَاتَّقُوْنِ
wa āminū bimā anzaltu muṣaddiqal limā ma‘akum wa lā takūnū awwala kāfirim bih(ī), wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa iyyāya fattaqūn(i).
ངས་བཏང་བའི་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱོས་དང་། དེས་ཁྱེད་དང་མཉམ་དུ་(ཊོ་ར་)གང་ཡོད་པ་དེ་ཁུངས་སྐྱེལ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། ངའི་ཚིག་དུམ་རིན་གོང་དམའ་པོ་མ་བཙོང་། ང་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱོས།
۞ اَتَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَاَنْتُمْ تَتْلُوْنَ الْكِتٰبَ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
ata'murūnan-nāsa bil-birri wa tansauna anfusakum wa antum tatlūnal-kitāb(a), afalā ta‘qilūn(a).
ཁྱེད་རང་གིས་དེབ་(ཊོ་ར)ཀློག་ཡོད་ཀྱང་། ཁྱེད་རང་གིས་རང་ཉིད་བརྗེད་པའི་སྐབས་གཞན་ལ་བཟང་སྤྱོད་བྱེད་དགོས་པའི་བཀའ་བཏང་བ་དེ་གང་ཡིན་ནམ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཧ་གོ་མ་སོང་ངམ།
وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).
དེ་བཞིན་(དྲན་དགོས།) ང་ཚོས་མུ་ས་ལ་དེབ་དང་ཕུར་ཀན་སྤྲད་པ་དེས་ཁྱེད་ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཐུབ།
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَقَفَّيْنَا مِنْۢ بَعْدِهٖ بِالرُّسُلِ ۖ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ اَفَكُلَّمَا جَاۤءَكُمْ رَسُوْلٌۢ بِمَا لَا تَهْوٰىٓ اَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ ۚ فَفَرِيْقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيْقًا تَقْتُلُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa qaffainā mim ba‘dihī bir-rusul(i), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), afakullamā jā'akum rasūlum bimā lā tahwā anfusukumustakbartum, fafarīqan każżabtum wa farīqan taqtulūn(a).
ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་དེབ་(ཊོ་ར་)སྤྲད་པ་དང་། ང་ཚོས་སྐུ་ཚབ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དང་། ང་ཚོས་མར་ཡམ་གྱི་བུ་ཡེ་ཤུ་ལ་བདེན་པ་བདེན་དཔང་སྤྲད་པ་དང་། ང་ཚོས་ཁོང་ལ་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་(ཇིབ་རིལ་)གྱིས་ཤུགས་སྣོན་བརྒྱབ་པ་རེད། ཁྱེད་རང་ལ་མི་དགོས་པའི་དངོས་པོ་(སློབ་ཚན་)ཞིག་འཁྱེར་ནས་སྐུ་ཚབ་ཅིག་ཡོང་དུས་ཁྱེད་རང་གིས་དེ་ལ་སྤོབས་པ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَاَنْزَلَ التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۙ
nazzala ‘alaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi wa anzalat-taurāta wal-injīl(a).
ཁོང་གིས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)བདེན་པ་ཡོད་པའི་དེབ་(ཨལ་ཀུ་རཱན་)བཏང་བ་དང་།
وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ
wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).
ཁོང་ཚོས་"ཨ་ལཱ་ཡིས་མི་ལ་གང་ཡང་བསྟན་མེད་"ཅེས་བཤད་སྐབས་ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་གཟི་བརྗིད་སྤྲོད་དགོས་པ་ལྟར་མ་བྱེད། མུ་ཧ་མཱད་(ཨོ་མུ་ཧ་མཱད་) “མོ་སཱེས་མིའི་རིགས་ལ་འོད་དང་ལམ་སྟོན་བྱེད་པའི་དེབ་(ཊོ་ར)སུས་བཏང་བ་རེད། "དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་(དེ་བཏང་མཁན་)ཡིན་"ཞེས་ཤོད་དང་། དེ་ནས་(དེའི་རྗེས་སུ་)ཁོང་ཚོས་ནོར་འཁྲུལ་ནང་རྩེད་མོ་རྩེ་བཅུག་རོགས།
ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ
Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).
དེ་ནས་ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་ཡག་པོ་བྱེད་མཁན་ཚོའི་ཐོག་ལ་(ང་ཚོའི་བྱིན་རླབས་)མཇུག་སྒྲིལ་ཆེད་དུ་(ང་ཚོའི་བྱིན་རླབས་) དེབ་དེ་སྤྲད་པ་དང་།
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
ཡང་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་(མ་) "གལ་ཏེ་དེབ་དེ་ང་ཚོར་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་ཡོད་ན། ང་ཚོ་ཁོང་ཚོ་ལས་མང་བ་ལམ་སྟོན་ཐོབ་ཡོད་སྲིད།" དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་འགྲེལ་བཤད་དང་ལམ་སྟོན་དང་སྙིང་རྗེ་གསལ་པོ་ཞིག་ཁྱེད་ལ་སླེབས་ཡོད། ཨ་ལཱ་ཧའི་ཚིག་དུམ་ཁས་མི་ལེན་མཁན་དང་དེ་དག་ལས་ཕྱིར་ལོག་མཁན་ལས་དྲང་བདེན་མེད་པ་སུ་ཡོད་དམ། མ་འོངས་པར་ང་ཚོས་ང་ཚོའི་ཚིག་དུམ་ལས་ཕྱིར་ལོག་མཁན་ཚོར་ཉེས་ཆད་དྲག་པོ་ཞིག་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།
وَكَتَبْنَا لَهٗ فِى الْاَلْوَاحِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْعِظَةً وَّتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍۚ فَخُذْهَا بِقُوَّةٍ وَّأْمُرْ قَوْمَكَ يَأْخُذُوْا بِاَحْسَنِهَا ۗسَاُورِيْكُمْ دَارَ الْفٰسِقِيْنَ
wa katabnā lahū fil-alwāḥi min kulli syai'im mau‘iẓataw wa tafṣīlal likulli syai'(in), fa khużhā biquwwatiw wa'mur qaumaka ya'khużū bi'aḥsanihā, sa'urīkum dāral-fāsiqīn(a).
ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་ཡིག་ཆ་ཚང་མ་བྲིས་ཡོད། དེར་བརྟེན་(ང་ཚོས་བཤད་དོན།) "དེ་ལ་འཛིན་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་མི་དམངས་ལ་གང་ཐུབ་ཅི་ཐུབ་ཀྱིས་འཛིན་དགོས་ཞེས་བཤད་རོགས། ངས་ཁྱེད་ལ་མི་ངན་གྱི་ས་ཆ་སྟོན་རྒྱུ་ཡིན།"
وَلَمَّا سَكَتَ عَنْ مُّوْسَى الْغَضَبُ اَخَذَ الْاَلْوَاحَۖ وَفِيْ نُسْخَتِهَا هُدًى وَّرَحْمَةٌ لِّلَّذِيْنَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُوْنَ
wa lammā sakata ‘am mūsal-gaḍabu akhażal-alwāḥ(a), wa fī nuskhatihā hudaw wa raḥmatul lil-lażīna hum lirabbihim yarhabūn(a).
མོ་སཱེའི་ཁོང་ཁྲོ་ཞི་འཇགས་བྱུང་རྗེས་ཁོང་གིས་ཤོག་བུ་དེ་ཚོ་(ཊོ་ར་)བླངས། ཁོང་གི་རྩོམ་ཡིག་ནང་དུ་གཙོ་བོ་ལ་འཇིགས་སྣང་བྱེད་མཁན་ཚོར་ལམ་སྟོན་དང་སྙིང་རྗེ་ཡོད།
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).
ང་ཚོས་དེབ་དེ་མོ་ཤེ་ལ་སྤྲད་པ་དང་ཁོང་གིས་དེའི་སྐོར་ལ་རྩོད་པ་བརྒྱབ་པ་རེད། གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་བཀའ་ཁྲིམས་སྔོན་ཆད་མེད་ན་ཉེས་ཆད་དེ་ཁོང་གཉིས་ཀྱི་བར་ལ་སྤེལ་རྒྱུ་ཡིན་པ་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་(མེ་ཀའི་ཁ་ཆེའི་མི་རྣམས་)དེ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ)ལ་དངོས་གནས་ཐེ་ཚོམ་དང་ཐེ་ཚོམ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَاٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَلَّا تَتَّخِذُوْا مِنْ دُوْنِيْ وَكِيْلًاۗ
wa ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īla allā tattakhiżū min dūnī wakīlā(n).
ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་དེབ་(ཊོ་ར་)སྤྲད་དེ་དེ་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོའི་ལམ་སྟོན་དུ་བཟོས་ཡོད།
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ الْفُرْقَانَ وَضِيَاۤءً وَّذِكْرًا لِّلْمُتَّقِيْنَ ۙ
wa laqad ātainā mūsā wa hārūnal-furqāna wa ḍiyā'aw wa żikral lil-muttaqīn(a).
ང་ཚོས་མོ་སེ་དང་ཧ་རུན་ལ་ཕུར་ཀན་(ཊོ་ར་ཡི་དེབ)དང་།
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ لَعَلَّهُمْ يَهْتَدُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba la‘allahum yahtadūn(a).
ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་དེབ་(ཊོ་ར)སྤྲད་ཡོད། དེ་ལྟར་ཁོང་ཚོ་(ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག)ལ་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཐུབ།
فَتَقَطَّعُوْٓا اَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ زُبُرًاۗ كُلُّ حِزْبٍۢ بِمَا لَدَيْهِمْ فَرِحُوْنَ
fa taqaṭṭa‘ū amrahum bainahum zuburā(n), kullu ḥizbim bimā ladaihim fariḥūn(a).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་རང་ཉིད་ཀྱི་(ཆོས་ལུགས)ལས་དོན་ཁག་ཁ་ཤས་སུ་བགོས་ཡོད། སྡེ་ཚན་རེ་རེར་རང་ཉིད་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་སྤོབས་པ་ཆེན་པོ་ཡོད།
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَجَعَلْنَا مَعَهٗٓ اَخَاهُ هٰرُوْنَ وَزِيْرًا ۚ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba wa ja‘alnā ma‘ahū akhāhu hārūna wazīrā(n).
ང་ཚོས་མོ་ཤེ་ལ་དེབ་(ཊོ་ར་)སྤྲད་ཡོད་ལ། ང་ཚོས་ཧ་རུན་ཁོང་གི་སྤུན་མཆེད་བཟོས་ཡོད།
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَهْلَكْنَا الْقُرُوْنَ الْاُوْلٰى بَصَاۤىِٕرَ لِلنَّاسِ وَهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba mim ba‘di mā ahlaknal-qurūnal ūlā baṣā'ira lin-nāsi wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum yatażakkarūn(a).
ང་ཚོས་སྔོན་མའི་མི་རིགས་རྣམས་གཏོར་བརླག་བཏང་རྗེས་མོ་ཤེ་ལ་དེབ་(ཊོ་ར་)དེ་སྤྲད་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་ལ་སྒྲོན་མེ་དང་ལམ་སྟོན་དང་སྙིང་རྗེ་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་པས་ཁོང་ཚོས་སློབ་ཚན་ཤེས་ཐུབ།
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَلَا تَكُنْ فِيْ مِرْيَةٍ مِّنْ لِّقَاۤىِٕهٖ وَجَعَلْنٰهُ هُدًى لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَۚ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba falā takun fī miryatim mil liqā'ihī wa ja‘alnāhu hudal libanī isrā'īl(a).
ང་ཚོས་དེབ་དེ་མོ་སེ་ལ་སྤྲད་ཡོད་སྟབས་ཁྱེད་ཚོས་དེབ་དེ་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆ་)ངོས་ལེན་བྱེད་པར་ཐེ་ཚོམ་མ་བྱེད་ཅིག ང་ཚོས་དེབ་དེ་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ལ་ལམ་སྟོན་དུ་བཟོས་ཡོད།
وَاٰتَيْنٰهُمَا الْكِتٰبَ الْمُسْتَبِيْنَ ۚ
wa ātaināhumal-kitābal-mustabīn(a).
ང་ཚོས་ཁོང་གཉིས་ལ་དཔེ་ཆ་ཧ་ཅང་གསལ་པོ་ཞིག་སྤྲད་ཡོད།
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ فَاخْتُلِفَ فِيْهِ ۗوَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَّبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ۗوَاِنَّهُمْ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ مُرِيْبٍ
wa laqad ātainā mūsal-kitāba fakhtulifa fīh(i), wa lau lā kalimatun sabaqat mir rabbika laquḍiya bainahum, wa innahum lafī syakkim minhu murīb(in).
ང་ཚོས་མོ་སེ་ལ་དེབ་(ཊོ་ར་)སྤྲད་པ་དང་དེ་ལ་རྩོད་པ་བྱུང་ཡོད། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་སྔོན་གྱི་ཐག་གཅོད་ཅིག་མེད་ན་དད་པ་ཅན་རྣམས་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་དེའི་སྐོར་ལ་ཐེ་ཚོམ་གཏིང་ཟབ་པོ་བྱུང་ཡོད།
وَمِنْ قَبْلِهٖ كِتٰبُ مُوْسٰٓى اِمَامًا وَّرَحْمَةً ۗوَهٰذَا كِتٰبٌ مُّصَدِّقٌ لِّسَانًا عَرَبِيًّا لِّيُنْذِرَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا ۖوَبُشْرٰى لِلْمُحْسِنِيْنَ
wa min qablihī kitābu mūsā imāmaw wa raḥmah(tan), wa hāżā kitābum muṣaddiqul lisānan ‘arabiyyal liyunżiral-lażīna ẓalamū, wa busyrā lil-muḥsinīn(a).
དེ་བཞིན་(ཁ་ཆེའི་དཔེ་ཆའི་སྔོན་ལ་)ལམ་སྟོན་དང་སྙིང་རྗེ་ལྟར་མོ་སེ་ཡི་དེབ་ཡོད། དེ་བཞིན་འདི་(Al Qur'an)ནི་ནོར་འཁྲུལ་བྱེད་མཁན་ལ་ཉེན་བརྡ་གཏོང་བ་དང་ཡག་པོ་བྱེད་མཁན་ལ་གསར་འགྱུར་བཟང་པོ་སྤྲོད་པའི་ཆེད་དུ་ཨ་རབ་སྐད་དུ་གཏན་འཁེལ་བྱེད་པའི་དེབ་ཅིག་རེད།
اَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِيْ صُحُفِ مُوْسٰى
am lam yunabba' bimā fī ṣuḥufi mūsā.
ཡང་ན་མོ་ཤེ་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པའི་དམ་པའི་དེབ་ཀྱི་ཤོག་ངོས་ནང་ལ་གང་ཡོད་མིན་(ཁོང་ལ་)སྙན་ཞུ་མ་བྱས་པ་རེད་དམ།
صُحُفِ اِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى ࣖ
Ṣuḥufi ibrāhīma wa mūsā.
(དེ་ཡང་) ཨབ་ར་ཧམ་དང་མོ་ཤེའི་དེབ་གཉིས་ཡིན།