۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۘ مِنْهُمْ مَّنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰتٍۗ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ وَلٰكِنِ اخْتَلَفُوْا فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ وَمِنْهُمْ مَّنْ كَفَرَ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلُوْاۗ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ ࣖ
tilkar-rusulu faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), minhum man kallamallāhu wa rafa‘a ba‘ḍahum darajāt(in), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), wa lau syā'allāhu maqtatalal-lażīna mim ba‘dihim mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu wa lākinikhtalafū fa minhum man āmana wa minhum man kafar(a), wa lau syā'allāhu maqtatalū, wa lākinnallāha yaf‘alu mā yurīd(u).
ང་ཚོས་སྐུ་ཚབ་ཁ་ཤས་ལ་གཞན་ལས་དགའ་པོ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། དེའི་ནང་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་(ཐད་ཀར་)དང་མཉམ་དུ་སྐད་ཆ་བཤད་མཁན་ཡོད་པ་དང་། གཞན་ཡང་ཁོང་གིས་རིམ་པ་ཁ་ཤས་མཐོ་རུ་གཏོང་མཁན་ཡོད། ང་ཚོས་མར་ཡམ་གྱི་བུ་ཡེ་ཤུ་ལ་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་འགའ་ཤས་སྤྲད་པ་དང་དམ་པའི་ཐུགས་ཉིད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་ཤུགས་སྣོན་བརྒྱབ་ཡོད། གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འདོད་པ་ཡོད་ན། ཁོང་ཚོའི་རྗེས་ཀྱི་མི་ཚོས་མངོན་གསལ་ཁོང་ཚོའི་ལག་ཏུ་སླེབས་རྗེས་མི་གསོད་ཀྱི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་མི་སྲིད། འོན་ཀྱང་ཁོ་ཚོ་མི་མཐུན་པས་ཁ་ཤས་ཀྱིས་དད་པ་དང་ཁ་ཤས་ཀྱིས་ཡིད་ཆེས་མ་བྱས། གལ་ཏེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་འདོད་ན། ཁོ་ཚོས་མི་གསོད་མི་སྲིད། འོན་ཀྱང་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་གི་ཐུགས་དགོངས་ལྟར་གནང་གི་ཡོད།
وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنٰهُمْ عَلَيْكَ مِنْ قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۗوَكَلَّمَ اللّٰهُ مُوْسٰى تَكْلِيْمًاۚ
wa rusulan qad qaṣaṣnāhum ‘alaika wa rusulal lam naqṣuṣhum ‘alaik(a), wa kallamallāhu mūsā taklīmā(n).
དེ་བཞིན་ང་ཚོས་སྔོན་ལ་ཁྱེད་ལ་བཤད་པའི་སྐུ་ཚབ་ཁ་ཤས་ཡོད་པ་དང་། ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་མ་བཤད་པའི་སྐུ་ཚབ་ཁ་ཤས་ཡོད། མོ་ཤེ་ལ་དཀོན་མཆོག་གིས་ཐད་ཀར་གསུངས།
وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
ང་ཚོས་གཏན་འཁེལ་བྱས་པའི་དུས་ཚོད་ལ་མོ་སེ་(མུ་ནཱ་ཇ་)ལ་སླེབས་ནས་དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ལ་(ཐད་ཀར་)གསུངས་པ་དང་། ཁྱེད་རང་གིས་ང་ལ་མཐོང་མི་ཐུབ། འོན་ཀྱང་རི་དེ་ལ་ལྟོས་དང་། གལ་ཏེ་དེ་རང་གི་ས་ཆར་གནས་ན་(ནམ་རྒྱུན་ལྟར་)ཁྱེད་རང་གིས་ང་ལ་མཐོང་ཐུབ་ཀྱི་རེད།" དེར་བརྟེན་ཁོང་གི་གཙོ་བོས་(ཁོང་གི་གཟི་བརྗིད་)རི་ལ་གསལ་སྟོན་བྱེད་སྐབས་རི་དེ་གཏོར་བརླག་ཐེབས་ནས་མུ་ས་དྲན་པ་ཐོར་ནས་བསྡད་པ་རེད། མོ་སཱེ་དྲན་པ་ཐོར་རྗེས་ཁོང་གིས་ "ཁྱེད་ལ་གཟི་བརྗིད་ཡོད། ངས་ཁྱེད་ལ་འགྱོད་པ་སྐྱེས་པ་དང་ང་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་དང་པོ་ཡིན།"
قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ
qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).
༼ཨལ་ལཱ་༽ཡིས་ "ཨོ་མུ་ས་! དོན་དངོས་ཐོག ངས་ཁྱོད་མི་གཞན་ལས་(ཁྱོད་ཀྱི་དུས་ཚོད་ནང་)ངའི་བརྡ་འཕྲིན་དང་ངའི་ཚིག་འཁྱེར་བར་འདེམས་པ་ཡིན།
وَنَادَيْنٰهُ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ الْاَيْمَنِ وَقَرَّبْنٰهُ نَجِيًّا
wa nādaināhu min jānibiṭ-ṭūril-aimani wa qarrabnāhu najiyyā(n).
ང་ཚོས་ཁོང་རི་བོའི་གཡས་ཕྱོགས་ནས་(སི་ནའི་)འབོད་ནས་ཁོང་ལ་ཁ་བརྡ་བྱེད་པར་ཉེ་འགྲམ་དུ་བསྐྱལ་ཡོད།
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ
falammā atāhā nūdiya yā mūsā.
དེ་བས་ཁོང་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྐབས་ཁོང་གིས་ཁོང་ལ་ “ཨོ་མོ་ཤེ་!
اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ
innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་དམོད་པ་གཉིས་དེ་མེད་པར་བཟོ་དགོས། གང་ཡིན་ཟེར་ན་ཁྱོད་ནི་དམ་པའི་ལུང་གཤོངས་ནང་དུ་ཡོད།
وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى
wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.
ངས་ཁྱོད་ཚོ་བདམས་ཡོད་པས་ངས་ཁྱོད་ཚོར་གང་སྟོན་རྒྱུ་དེ་ཉོན་དང་།
اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ
innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.
དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན། ང་ལས་ལྷ་གཞན་མེད། དེར་བརྟེན་ང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ངའི་དྲན་ཤེས་ལ་འབོད་སྐུལ་བྱོས།
اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى
innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.
དོན་དངོས་ཐོག་དུས་ཚོད་དེ་སླེབས་བཞིན་ཡོད་པས་ངས་(དེའི་དུས་ཚོད་)གསང་བ་བྱས་ནས་མི་ཚང་མར་བྱ་བ་ལྟར་བྱ་དགའ་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى
falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.
དེར་བརྟེན་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་མེད་མཁན་ཚོས་(འཆི་བའི་ཉིན་མོ་)ཁོང་ཚོས་འདོད་པ་ལྟར་བྱེད་མཁན་ཚོས་ཁྱེད་རང་ཤི་བར་མ་བཞག་རོགས།
وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى
wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.
མོ་ཤེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལག་པ་གཡས་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་དམ།
قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى
qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.
ཁོང་གིས་(མོ་སེ་) "འདི་ནི་ངའི་ལྕགས་ཐག་ཡིན།" ངས་དེ་ལ་འཐམ་ནས་དེ་དང་མཉམ་དུ་ངའི་རྭའི་ཆེད་དུ་(ཟ་མ་ལྟར་)ལོ་མ་འཐུ་བ་དང་། ང་ལ་ཁེ་ཕན་གཞན་པ་ཐོབ་ཀྱི་ཡོད།"
قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى
qāla alqihā yā mūsā.
ཁོང་གིས་(ཨ་ལཱ་) "ཨོ་མོ་སེ་ཁོང་གཅིག་པུར་བཞག་རོགས།"
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى
qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.
ཁོས་(ཨ་ལཱ་ཧ) "ཁོ་འཛིན་ནས་མ་འཇིགས་ཤིག ང་ཚོས་ཁོ་སྔོན་མའི་གནས་སྟངས་ལ་ལོག་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན།
وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ
waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.
ཁྱེད་རང་གི་ལག་པ་དེ་ཁྱེད་རང་གི་མཆིལ་མ་འོག་ཏུ་བཞག་ན། དེ་སྐྱོན་མེད་པར་དཀར་པོ་(འོད་མདངས་ཅན་)ཐོན་རྒྱུ་རེད། དེ་ནི་ངོ་མཚར་གཞན་ཞིག་ཡིན།
لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ
linuriyaka min āyātinal-kubrā.
ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ང་ཚོའི་རླབས་ཆེན་གྱི་མཚོན་རྟགས་སྟོན་ཐུབ།
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་དང་། ཁོས་དངོས་གནས་ཐིག་བརྒལ་ཡོད།”
۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى
wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.
དེ་ནས་ཁྱེད་རང་ཁྱེད་རང་གི་མི་རིགས་ལས་མགྱོགས་པོ་ཡོང་དོན་ཅི་ཡིན་ནམ། མུ་སཱ།
قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى
qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.
ཁོང་གིས་(མོ་སཱེས་) "ཁོང་ཚོ་ངའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བཞིན་ཡོད་པས་ངས་ཁྱེད་ཀྱི་དྲུང་དུ་མགྱོགས་པོ་འགྲོ་གི་ཡོད།
وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ
wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་མོ་སེ་ལ་(ཁོང་གི་ཚིག་དང་བཅས་) "དྲང་བདེན་མེད་པའི་མི་རིགས་ཀྱི་སར་ཤོག" ཅེས་འབོད་སྐབས།
قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۗ اَلَا يَتَّقُوْنَ
qauma fir‘aun(a), alā yattaqūn(a).
(དེ་ཡང་) ཕ་རོའོ་ཡིན། ཅིའི་ཕྱིར་ཁོང་ཚོ་ཆོས་ལུགས་ལ་མ་དད་པ་རེད་དམ།”
قَالَ رَبِّ اِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ ۗ
qāla rabbi innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
ཁོང་གིས་(མོ་ཤེ་) “ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོས་ང་ལ་རྫུན་བཤད་པར་ང་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ
wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).
ངའི་བྲང་ཁོག་དོག་པོ་ཆགས་པ་དང་ལྕེ་ཡང་བདེ་པོ་མེད་པས་ཧ་རུན་(ང་དང་མཉམ་དུ་)བཏང་བ་རེད།
وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْۢبٌ فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ ۚ
wa lahum ‘alayya żambun fa akhāfu ay yaqtulūn(i).
གང་ཡིན་ཟེར་ན་ངས་དེ་ཚོའི་མདུན་དུ་སྡིག་པ་བྱས་པ་ཡིན་པས་དེ་ཚོས་ང་ལ་གསོད་པར་འཇིགས་སོང” ཞེས་གསུངས།
فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُوْلَآ اِنَّا رَسُوْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
fa'tiyā fir‘auna faqūlā innā rasūlu rabbil-‘ālamīn(a).
དེ་བས་ཁྱེད་གཉིས་ཀ་རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་ཡོང་ནས་ང་ཚོ་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་སྐུ་ཚབ་ཡིན།
فَلَمَّا جَاۤءَهَا نُوْدِيَ اَنْۢ بُوْرِكَ مَنْ فِى النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
falammā jā'ahā nūdiya am būrika man fin-nāri wa man ḥaulahā, wa subḥānallāhi rabbil-‘ālamīn(a).
དེ་བས་ཁོང་དེར་སླེབས་སྐབས་(མེའི་ས་ཆ)ཁོང་ལ་"མེའི་ཉེ་འགྲམ་དུ་ཡོད་མཁན་དང་དེའི་མཐའ་འཁོར་དུ་ཡོད་མཁན་རྣམས་བྱིན་རླབས་ཅན་ཡིན། འཛམ་གླིང་ཚང་མའི་བདག་པོ་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་གཟི་བརྗིད་ཡོད།"
يٰمُوْسٰٓى اِنَّهٗٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ۙ
yā mūsā innahū anallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).
(ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་) "ཨོ་མུ་ས་! དངོས་གནས་ང་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན།
اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).
མ་གཏོགས་མི་དྲང་བདེན་གྱི་བྱ་སྤྱོད་སྤེལ་མཁན་ཚོས་(རང་ཉིད་)ངན་པའི་རྗེས་སུ་ཡག་པོ་ལ་འགྱུར་བ་གཏོང་བ་དང་། དེར་བརྟེན་དངོས་གནས་ང་ནི་དགོངས་ཡང་གནང་མཁན་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེ་ཤོས་དེ་ཡིན།
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
དེ་བས་ཁོང་(མོ་སེ་)མེའི་ས་ཆར་སླེབས་སྐབས་ཁོང་ལ་ལུང་གཤོང་གི་གཡས་ཕྱོགས་ནས་ཤིང་སྡོང་ཞིག་ནས་བཀྲ་ཤིས་པའི་ས་ཆ་ཞིག་གི་སྟེང་ནས་ཁོང་ལ་སྐད་བཏང་སྟེ།
وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).
ཁྱེད་རང་གི་ལྕགས་ཐག་དེ་མར་གཡུག་ཤོག འདིར་ཤོག མ་འཇིགས་ཤིག། དངོས་གནས་ཁྱེད་རང་བདེ་འཇགས་ལྡན་པའི་མི་ཞིག་རེད།
اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
ཁྱེད་རང་གི་ལག་པ་སྟོད་ཐུང་གི་སྐེ་ནང་དུ་འཇོག་ན་སྐྱོན་མེད་པར་དཀར་པོ་(འོད་མདངས་ཅན་)ཐོན་རྒྱུ་དང་། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་འཇིགས་སྣང་སྐྱེས་ན་ལག་པ་བྲང་ཁར་འཛིན་དགོས། འདི་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་(ཁྱེད་ཀྱིས་སྟོན་རྒྱུ་ཡིན་པ)ཕ་རོ་དང་ཁོང་གི་དཔོན་རིགས་ཚོར་མཛད་པའི་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་གཉིས་ཡིན། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་ནི་མི་ངན་ཞིག་རེད།”
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
ངའི་སྤུན་མཆེད་ཧ་རུན་ནི་ང་ལས་སྐད་ཆ་ཤོད་ཤེས་པ་ཞིག་ཡིན་པས་ཁོ་ངའི་(ཚིག་)བདེན་དཔང་བྱེད་པར་ངའི་རོགས་པ་བྱེད་པར་ང་དང་མཉམ་དུ་བཏང་བ་རེད། དངོས་གནས་ཁོ་ཚོས་ང་ལ་རྫུན་བཤད་པར་ང་སྐྲག་གི་འདུག”
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
ང་ཚོའི་ཁྱེད་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་སྤུན་མཆེད་དང་མཉམ་དུ་སྟོབས་ཤུགས་ཆེན་པོ་སྤྲོད་རྒྱུ་དང་། ཁྱེད་གཉིས་ལ་སྟོབས་ཤུགས་ཆེན་པོ་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན། དེར་བརྟེན་ཁོང་གཉིས་ཁྱེད་ལ་སླེབས་མི་ཐུབ།
وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་(མུ་ཧ་མཱད་)ང་ཚོས་(མོ་སེ་)འབོད་སྐབས་ཏུར་(རི་བོ)ཉེ་འགྲམ་དུ་མེད་ཀྱང་།(ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་ཚོ་)ཁྱེད་རང་གི་གཙོ་བོའི་སྙིང་རྗེའི་ཆེད་དུ་བཏང་བ་ཡིན།
اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ
iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ལ་(མོ་ཤེ་)ལུང་གཤོངས་དམ་པ་སྟེ་ཊུ་ཝ་ལུང་གཤོངས་ནང་དུ་འབོད་སྐབས།
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
ཕ་རོའོ་ལ་སོང་དང་། དོན་དམ་པར་ཁོང་གིས་ཚད་ལས་བརྒལ་བ་དང་།
فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ
fa qul hal laka ilā an tazakkā.
དེར་བརྟེན་(ཕིར་ཨོན་ལ)"ཁྱོད་ཀྱིས་རང་ཉིད་གཙང་མ་བཟོ་འདོད་དམ།(ནོར་འཁྲུལ་ལས་)
وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ
wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.
ངས་ཁྱོད་ཚོ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་ལམ་ལ་འཁྲིད་ནས་ཁྱོད་ཚོ་ཁོང་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན་ནམ།”