قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ
qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).
ཁོང་གིས་(ཕ་རོ་)ལན་དུ་ "རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་རང་(ང་ལ་)ཉེ་པོ་ཡོད་མཁན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་དགོས།"
اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى
iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).
མེ་དེ་མཐོང་དུས་ཁོང་གིས་ཁོང་གི་ནང་མི་ཚོར་ "འདིར་སྡོད་དང་། ངས་མེ་དེ་མཐོང་། ངས་ཁྱེད་ལ་མེ་ལྕེ་འགའ་ཤས་འཁྱེར་ཡོང་བའི་རེ་བ་ཡོད། ཡང་ན་མེ་དེ་གང་དུ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ལམ་སྟོན་ཐོབ་ཐུབ་པའི་རེ་བ་ཡོད།"
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ
falammā atāhā nūdiya yā mūsā.
དེ་བས་ཁོང་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་ཡོང་སྐབས་ཁོང་གིས་ཁོང་ལ་ “ཨོ་མོ་ཤེ་!
اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ
innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཁྱོད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱོད་ཀྱི་དམོད་པ་གཉིས་དེ་མེད་པར་བཟོ་དགོས། གང་ཡིན་ཟེར་ན་ཁྱོད་ནི་དམ་པའི་ལུང་གཤོངས་ནང་དུ་ཡོད།
وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى
wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.
ངས་ཁྱོད་ཚོ་བདམས་ཡོད་པས་ངས་ཁྱོད་ཚོར་གང་སྟོན་རྒྱུ་དེ་ཉོན་དང་།
اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ
innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.
དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན། ང་ལས་ལྷ་གཞན་མེད། དེར་བརྟེན་ང་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་ངའི་དྲན་ཤེས་ལ་འབོད་སྐུལ་བྱོས།
اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى
innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.
དོན་དངོས་ཐོག་དུས་ཚོད་དེ་སླེབས་བཞིན་ཡོད་པས་ངས་(དེའི་དུས་ཚོད་)གསང་བ་བྱས་ནས་མི་ཚང་མར་བྱ་བ་ལྟར་བྱ་དགའ་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན།
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى
falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.
དེར་བརྟེན་དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་མེད་མཁན་ཚོས་(འཆི་བའི་ཉིན་མོ་)ཁོང་ཚོས་འདོད་པ་ལྟར་བྱེད་མཁན་ཚོས་ཁྱེད་རང་ཤི་བར་མ་བཞག་རོགས།
قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى
qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.
ཁོང་གིས་(མོ་སེ་) "འདི་ནི་ངའི་ལྕགས་ཐག་ཡིན།" ངས་དེ་ལ་འཐམ་ནས་དེ་དང་མཉམ་དུ་ངའི་རྭའི་ཆེད་དུ་(ཟ་མ་ལྟར་)ལོ་མ་འཐུ་བ་དང་། ང་ལ་ཁེ་ཕན་གཞན་པ་ཐོབ་ཀྱི་ཡོད།"
قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى
qāla alqihā yā mūsā.
ཁོང་གིས་(ཨ་ལཱ་) "ཨོ་མོ་སེ་ཁོང་གཅིག་པུར་བཞག་རོགས།"
فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى
fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.
དེ་ནས་༼མོ་སེ༽གྱིས་དབྱུག་པ་གཡུགས་པ་དང་གློ་བུར་དུ་དབྱུག་པ་དེ་མྱུར་རྒྱུག་སྦྲུལ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་སོང་།
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى
qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.
ཁོས་(ཨ་ལཱ་ཧ) "ཁོ་འཛིན་ནས་མ་འཇིགས་ཤིག ང་ཚོས་ཁོ་སྔོན་མའི་གནས་སྟངས་ལ་ལོག་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན།
وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ
waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.
ཁྱེད་རང་གི་ལག་པ་དེ་ཁྱེད་རང་གི་མཆིལ་མ་འོག་ཏུ་བཞག་ན། དེ་སྐྱོན་མེད་པར་དཀར་པོ་(འོད་མདངས་ཅན་)ཐོན་རྒྱུ་རེད། དེ་ནི་ངོ་མཚར་གཞན་ཞིག་ཡིན།
لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ
linuriyaka min āyātinal-kubrā.
ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་ང་ཚོའི་རླབས་ཆེན་གྱི་མཚོན་རྟགས་སྟོན་ཐུབ།
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
རྒྱལ་པོའི་དྲུང་དུ་སོང་དང་། ཁོས་དངོས་གནས་ཐིག་བརྒལ་ཡོད།”
وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ
wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་མོ་སེ་ལ་(ཁོང་གི་ཚིག་དང་བཅས་) "དྲང་བདེན་མེད་པའི་མི་རིགས་ཀྱི་སར་ཤོག" ཅེས་འབོད་སྐབས།
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).
དེ་ནས་ང་ཁྱོད་ལ་འཇིགས་ནས་བྲོས་སོང་། དེ་ནས་ངའི་གཙོ་བོས་ང་ལ་ཤེས་བྱ་གནང་ནས་ང་ལ་སྐུ་ཚབ་ཀྱི་གྲས་སུ་བཞག་ཡོད།
اِذْ قَالَ مُوْسٰى لِاَهْلِهٖٓ اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًاۗ سَاٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ اٰتِيْكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ
iż qāla mūsā li'ahlihī innī ānastu nārā(n), sa'ātīkum minhā bikhabarin au ātīkum bisyihābin qabasil la‘allakum taṣṭalūn(a).
མུ་ས་(Musa)ཡིས་ཁོང་གི་ནང་མི་ཚོར་"དངོས་གནས་ངས་མེ་མཐོང་བྱུང་། ངས་ཁྱེད་ལ་དེའི་སྐོར་གྱི་གསར་འགྱུར་འཁྱེར་ཡོང་རྒྱུ་ཡིན།
فَلَمَّا جَاۤءَهَا نُوْدِيَ اَنْۢ بُوْرِكَ مَنْ فِى النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
falammā jā'ahā nūdiya am būrika man fin-nāri wa man ḥaulahā, wa subḥānallāhi rabbil-‘ālamīn(a).
དེ་བས་ཁོང་དེར་སླེབས་སྐབས་(མེའི་ས་ཆ)ཁོང་ལ་"མེའི་ཉེ་འགྲམ་དུ་ཡོད་མཁན་དང་དེའི་མཐའ་འཁོར་དུ་ཡོད་མཁན་རྣམས་བྱིན་རླབས་ཅན་ཡིན། འཛམ་གླིང་ཚང་མའི་བདག་པོ་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་གཟི་བརྗིད་ཡོད།"
يٰمُوْسٰٓى اِنَّهٗٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ۙ
yā mūsā innahū anallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).
(ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་) "ཨོ་མུ་ས་! དངོས་གནས་ང་ནི་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིན།
وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).
ཁྱེད་རང་གི་ལྕགས་ཐག་དེ་མར་འཕངས།” དེར་བརྟེན་(ལྕགས་ཐག་དེ་སྦྲུལ་དུ་གྱུར་ནས་)མོ་སེ་ཡིས་དེ་སྦྲུལ་མགྱོགས་པོ་ཞིག་ལྟར་འགུལ་བཞིན་པ་མཐོང་དུས་ཁོང་གིས་མ་བལྟས་པར་ཕྱིར་ལོག་བྱས། མ་འཇིགས་ཤིག ངའི་མདུན་དུ་སྐུ་ཚབ་རྣམས་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་མི་དགོས།
وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
ཁྱེད་རང་གི་ལག་པ་དེ་སྟོད་ཐུང་གི་སྐེ་ལ་འཇོག་ན་སྐྱོན་མེད་པར་དཀར་པོ་(འོད་མདངས་ཅན་)ཐོན་རྒྱུ་རེད། (ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་འདི་གཉིས་) ཕ་རོ་དང་ཁོང་གི་མི་མང་ལ་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་རིགས་དགུ་ཚུད་ཡོད། དེ་ཚོ་ནི་དངོས་གནས་མི་ངན་ཞིག་རེད།”
۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ
falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).
དེར་བརྟེན་མོ་ཤེས་དུས་ཚོད་གཏན་འཁེལ་བྱས་པ་དེ་ཚང་ནས་ཁོ་རང་གི་ནང་མི་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་ལམ་ལ་ཆས་སྐབས་རི་རྩེའི་སྟེང་དུ་མེ་འབར་བ་མཐོང་། ཁོང་གིས་ཁོང་གི་ནང་མི་ཚོར་ "སྒུག་རོགས། (འདིར) དོན་དངོས་ཐོག་ངས་མེ་ཞིག་མཐོང་། གཅིག་བྱས་ན་ངས་ཁྱེད་ལ་དེ་ནས་གསར་འགྱུར་འགའ་ཤས་འཁྱེར་ཡོང་བའམ་ཡང་ན་མེ་ལྕེ་ཞིག་འཁྱེར་ནས་ཁྱེད་ཚོ་དྲོད་བསགས་ཡོང་ཐུབ།"
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
དེ་བས་ཁོང་(མོ་སེ་)མེའི་ས་ཆར་སླེབས་སྐབས་ཁོང་ལ་ལུང་གཤོང་གི་གཡས་ཕྱོགས་ནས་ཤིང་སྡོང་ཞིག་ནས་བཀྲ་ཤིས་པའི་ས་ཆ་ཞིག་གི་སྟེང་ནས་ཁོང་ལ་སྐད་བཏང་སྟེ།
وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).
ཁྱེད་རང་གི་ལྕགས་ཐག་དེ་མར་གཡུག་ཤོག འདིར་ཤོག མ་འཇིགས་ཤིག། དངོས་གནས་ཁྱེད་རང་བདེ་འཇགས་ལྡན་པའི་མི་ཞིག་རེད།
اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
ཁྱེད་རང་གི་ལག་པ་སྟོད་ཐུང་གི་སྐེ་ནང་དུ་འཇོག་ན་སྐྱོན་མེད་པར་དཀར་པོ་(འོད་མདངས་ཅན་)ཐོན་རྒྱུ་དང་། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་འཇིགས་སྣང་སྐྱེས་ན་ལག་པ་བྲང་ཁར་འཛིན་དགོས། འདི་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནས་(ཁྱེད་ཀྱིས་སྟོན་རྒྱུ་ཡིན་པ)ཕ་རོ་དང་ཁོང་གི་དཔོན་རིགས་ཚོར་མཛད་པའི་ཡ་མཚན་ཅན་གྱི་བྱ་བ་གཉིས་ཡིན། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་ནི་མི་ངན་ཞིག་རེད།”
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
ཁོང་གིས་(མོ་སཱེས) “ཨོ་ངའི་གཙོ་བོ་ལགས། ངས་ཁོང་ཚོའི་སྡེ་ཚན་ནས་མི་གཅིག་བསད་ཡོད་སྟབས་ཁོང་ཚོས་ང་ལ་བསད་པར་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
ངའི་སྤུན་མཆེད་ཧ་རུན་ནི་ང་ལས་སྐད་ཆ་ཤོད་ཤེས་པ་ཞིག་ཡིན་པས་ཁོ་ངའི་(ཚིག་)བདེན་དཔང་བྱེད་པར་ངའི་རོགས་པ་བྱེད་པར་ང་དང་མཉམ་དུ་བཏང་བ་རེད། དངོས་གནས་ཁོ་ཚོས་ང་ལ་རྫུན་བཤད་པར་ང་སྐྲག་གི་འདུག”
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
ང་ཚོའི་ཁྱེད་ལ་ཁྱེད་ཀྱི་སྤུན་མཆེད་དང་མཉམ་དུ་སྟོབས་ཤུགས་ཆེན་པོ་སྤྲོད་རྒྱུ་དང་། ཁྱེད་གཉིས་ལ་སྟོབས་ཤུགས་ཆེན་པོ་སྤྲོད་རྒྱུ་ཡིན། དེར་བརྟེན་ཁོང་གཉིས་ཁྱེད་ལ་སླེབས་མི་ཐུབ།
وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).
ཁྱེད་རང་ཚོ་(མུ་ཧ་མཱད་)ང་ཚོས་(མོ་སེ་)འབོད་སྐབས་ཏུར་(རི་བོ)ཉེ་འགྲམ་དུ་མེད་ཀྱང་།(ང་ཚོས་ཁྱེད་རང་ཚོ་)ཁྱེད་རང་གི་གཙོ་བོའི་སྙིང་རྗེའི་ཆེད་དུ་བཏང་བ་ཡིན།
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰىۘ
hal atāka ḥadīṡu mūsā.
མོ་སཱེས་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)སླེབས་ཡོད་དམ།
اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ
iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
དཀོན་མཆོག་གིས་ཁོང་ལ་(མོ་ཤེ་)ལུང་གཤོངས་དམ་པ་སྟེ་ཊུ་ཝ་ལུང་གཤོངས་ནང་དུ་འབོད་སྐབས།
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
ཕ་རོའོ་ལ་སོང་དང་། དོན་དམ་པར་ཁོང་གིས་ཚད་ལས་བརྒལ་བ་དང་།
فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ
fa qul hal laka ilā an tazakkā.
དེར་བརྟེན་(ཕིར་ཨོན་ལ)"ཁྱོད་ཀྱིས་རང་ཉིད་གཙང་མ་བཟོ་འདོད་དམ།(ནོར་འཁྲུལ་ལས་)
وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ
wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.
ངས་ཁྱོད་ཚོ་གཙོ་བོ་དཀོན་མཆོག་གི་ལམ་ལ་འཁྲིད་ནས་ཁྱོད་ཚོ་ཁོང་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེད་པར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན་ནམ།”