قَالَ نَعَمْ وَاِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَ
qāla na‘am wa innakum laminal-muqarrabīn(a).
Иара (Фараон) аҭак ҟаиҵеит: «Иаҳҳәап, шәара исзааигәоу шәреиуазароуп».
اِذْ رَاٰ نَارًا فَقَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِقَبَسٍ اَوْ اَجِدُ عَلَى النَّارِ هُدًى
iż ra'ā nāran fa qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā biqabasin au ajidu ‘alan-nāri hudā(n).
Иара (Муса) амца аниба, иҭаацәа иреиҳәеит: «Шәаангыл, ииашаҵәҟьаны амца збоит, амцабз маҷк шәзаазгоит ҳәа агәыӷра сымоуп, мамзаргьы амца аҭыԥ аҿы амҩақәҵара соуеит ҳәа».
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ يٰمُوْسٰٓى ۙ
falammā atāhā nūdiya yā mūsā.
Убри аҟнытә иара иахь (амца ахьыҟаз аҭыԥ ахь) даннеи, диԥхьеит: «Уа Муса!
اِنِّيْٓ اَنَا۠ رَبُّكَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْكَۚ اِنَّكَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ۗ
innī ana rabbuka fakhla‘ na‘laika innaka bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
Иҵабыргыҵәҟьаны, сара уара уанцәа соуп, ушәиқәа ҩбагьы уаҟәыҵ. Избан акәзар, ииашаҵәҟьаны, уара ацәқәырԥа ԥшьа уҭоуп, Тәыуа.
وَاَنَا اخْتَرْتُكَ فَاسْتَمِعْ لِمَا يُوْحٰى
wa anakhtartuka fastami‘ limā yūḥā.
Сара шәара шәалысхит, шәазыӡырҩла (ишәзаадыртуа).
اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ
innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.
Ҳәарада, Сара Аллаҳ соуп, Сара сыда нцәа дыҟам, шәымҵахырхәа, сышәгәалашәарц азы шәныҳәақәа ҟашәҵа.
اِنَّ السَّاعَةَ اٰتِيَةٌ اَكَادُ اُخْفِيْهَا لِتُجْزٰى كُلُّ نَفْسٍۢ بِمَا تَسْعٰى
innas-sā‘ata ātiyatun akādu ukhfīhā litujzā kullu nafsim bimā tas‘ā.
Ҳәарада, ақәыӡбара амш ааиуеит, сара уи аамҭа маӡаны исыхьчоит, доусы иҟаиҵаз аџьабаа инақәыршәаны аҳамҭа роурц азы.
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى
falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.
Убри аҟнытә, уи азхазымҵо ауааи, урҭ ргәазыҳәарақәа ирықәныҟәо ауааи (ақәыӡбара амш) шәырцәхьамҵын.
قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى
qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.
Уи (Муса) иҳәеит: «Ари сара сылабашьа ауп, сара уи сақәгәыӷуеит, насгьы уи ала абӷьқәа ҭысхуеит, сыџьмақәа рзы ачыс азы, сара сзы даҽа ԥсыхәақәакгьы ыҟоуп».
قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى
qāla alqihā yā mūsā.
Уи (Аллаҳ) иҳәеит: «Дықәыршә, Муса!»
فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى
fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.
Нас (Муса) акәадыр иршәит, иаалырҟьаны уи ирласны иҳәазо маҭны иҟалеит.
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى
qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.
Уи (Аллаҳ) иҳәеит: «Дышәкы, шәымшәан, ԥасатәи иҭагылазаашьахь дҳархынҳәуеит.
وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ
waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.
Унапы уҵыхәа ҵаҟа иҭаҵаны, ԥхасҭада ишкәакәаны иҭыҵуеит, даҽа џьашьахәык еиԥш,
لِنُرِيَكَ مِنْ اٰيٰتِنَا الْكُبْرٰى ۚ
linuriyaka min āyātinal-kubrā.
Ҳадура ду адыргақәа шәаҳарбарц азы.
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰى ࣖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
Фараон иахь уца; ииашаҵәҟьаны ацәаҳәа дахысит».
وَاِذْ نَادٰى رَبُّكَ مُوْسٰٓى اَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ۙ
wa iż nādā rabbuka mūsā ani'til-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
Унцәа Муса даниԥхьоз, агәымбылџьбаҩцәа рахь уааи
فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِيْ رَبِّيْ حُكْمًا وَّجَعَلَنِيْ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa farartu minkum lammā khiftukum fa wahaba lī rabbī ḥukmaw wa ja‘alanī minal-mursalīn(a).
Нас шәара шәахьсыцәшәаз азы сыбналеит, нас Сынцәа адырра сиҭеит, апостолцәа среиуаны сҟаиҵеит.
اِذْ قَالَ مُوْسٰى لِاَهْلِهٖٓ اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًاۗ سَاٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ اٰتِيْكُمْ بِشِهَابٍ قَبَسٍ لَّعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ
iż qāla mūsā li'ahlihī innī ānastu nārā(n), sa'ātīkum minhā bikhabarin au ātīkum bisyihābin qabasil la‘allakum taṣṭalūn(a).
(Ишәгәалашәыршәа) Муса иҭаацәа иреиҳәаз: "Ииашаҵәҟьаны, амца збеит. Уи атәы ажәабжь шәзаазгоит, мамзаргьы амцабз шәзаазгоит, шәҽырԥхарц азы".
فَلَمَّا جَاۤءَهَا نُوْدِيَ اَنْۢ بُوْرِكَ مَنْ فِى النَّارِ وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَسُبْحٰنَ اللّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ
falammā jā'ahā nūdiya am būrika man fin-nāri wa man ḥaulahā, wa subḥānallāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Уаҟа (амца ахьыҟаз аҭыԥ) даннеи, дрыԥхьеит: «Насыԥ рымоуп амца азааигәара иҟоугьы, уи акәша-мыкәша иҟоугьы.
يٰمُوْسٰٓى اِنَّهٗٓ اَنَا اللّٰهُ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ۙ
yā mūsā innahū anallāhul-‘azīzul-ḥakīm(u).
(Аллаҳ иҳәеит): «Уа Муса, ҳәарада, сара Аллаҳ соуп, зегь раасҭа иӷәӷәоу, зегьы раасҭа иҟәыӷоу.
وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).
Укаламгьы ҭажь!» Убри аҟнытә (акәадыр маҭны ианыҟала, Моисеи уи амаҭ еиԥш иныҟәо аниба, дыҩны дхынҳәит, дымԥшӡакәа дхынҳәит. Умшәан! Ҳәарада, Сара сҿаԥхьа, Апостолцәа ашәара рыхәҭам,
وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
Унапы ухамы абӷаҿы иҭаҵа, ԥхасҭак амаӡамкәа ишкәакәаны иҭыҵуеит. (Абарҭ аҩ-џьашьахәык) рҟны иҟоуп жә-хкык рыла аџьашьахәқәа (урҭ еилыркаахоит) Фараони иуаажәлари рзы. Урҭ ииашаҵәҟьаны ауаа цәгьақәоуп».
۞ فَلَمَّا قَضٰى مُوْسَى الْاَجَلَ وَسَارَ بِاَهْلِهٖٓ اٰنَسَ مِنْ جَانِبِ الطُّوْرِ نَارًاۗ قَالَ لِاَهْلِهِ امْكُثُوْٓا اِنِّيْٓ اٰنَسْتُ نَارًا لَّعَلِّيْٓ اٰتِيْكُمْ مِّنْهَا بِخَبَرٍ اَوْ جَذْوَةٍ مِّنَ النَّارِ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُوْنَ
falammā qaḍā mūsal-ajala wa sāra bi'ahlihī ānasa min jānibiṭ-ṭūri nārā(n), qāla li'ahlihimkuṡū innī ānastu nāral la‘allī ātīkum minhā bikhabarin au jażwatim minan-nāri la‘allakum taṣṭalūn(a).
Убри аҟынтә Моисеи иазыԥҵәаз аамҭа анихыркәша, иҭаацәа иманы амҩа данықәла, ашьха ақәцәан амца еиқәызҵоз ибеит. Иҭаацәа иреиҳәеит: "Шәааԥшы (абра). Ииашаҵәҟьаны, амца збоит. Иҟалап, ажәабжьк шәзаазгар, мамзаргьы ацәашьы шәзаазгар, шәҽырԥхарц азы."
فَلَمَّآ اَتٰىهَا نُوْدِيَ مِنْ شَاطِئِ الْوَادِ الْاَيْمَنِ فِى الْبُقْعَةِ الْمُبٰرَكَةِ مِنَ الشَّجَرَةِ اَنْ يّٰمُوْسٰىٓ اِنِّيْٓ اَنَا اللّٰهُ رَبُّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
falammā atāhā nūdiya min syāṭi'il wādil aimani fil buq‘atil mubārakati minasy syajarati ay yā mūsā innī anallāhu rabbul-‘ālamīn(a).
Убри аҟнытә, иара (Муса) амца ахьыҟаз аҭыԥ аҿы даннеи, адәҳәынаԥ арӷьарахьтә, ҵлак аҟынтәи, аныҳәа змаз адгьыл аҟәырҷахак аҿы диԥхьеит: «Уа Муса!
وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).
Укаламгьы ҭажь." Убри аҟнытә, иара (Муса) амаҭ еиԥш дныҟәо аниба, дхьамԥшӡакәа дыҩны дхынҳәит (Аллаҳ иҳәеит): "Уа Муса! Уааи арахь, умшәан. Иҵабыргыҵәҟьаны, шәара шәшәарҭам уаҩуп.
اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
Унапы ухамы абӷаҿы иҭаҵа, ԥхасҭак амаӡамкәа ишкәакәаны (ицқьаны) иҭыҵуеит, ушәозар унапқәа угәы иадкыланы иукызароуп. Абарҭ ҩ-џьашьахәуп, унцәа иҟынтә, Фараони имаҵзуҩцәеи рзы. Ииашаҵәҟьаны, урҭ ауаа цәгьақәоуп».
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ قَتَلْتُ مِنْهُمْ نَفْسًا فَاَخَافُ اَنْ يَّقْتُلُوْنِ
qāla rabbi innī qataltu minhum nafsan fa'akhāfu ay yaqtulūn(i).
Уи (Мусеи) иҳәеит: «Сынцәа, урҭ ргәыԥ аҟынтә аӡәы дысшьит, убри аҟнытә сара сшьыр ҳәа сшәоит.
وَاَخِيْ هٰرُوْنُ هُوَ اَفْصَحُ مِنِّيْ لِسَانًا فَاَرْسِلْهُ مَعِيَ رِدْءًا يُّصَدِّقُنِيْٓ ۖاِنِّيْٓ اَخَافُ اَنْ يُّكَذِّبُوْنِ
wa akhī hārūnu huwa afṣaḥu minnī lisānan fa'arsilhu ma‘iya rid'ay yuṣaddiqunī, innī akhāfu ay yukażżibūn(i).
Сашьа Ҳарунгьы, сара сҟынтә еиҳа ибызшәала дҟәышуп, убри аҟнытә цхырааҩыс дсыцны дсышьҭит, сажәақәа шьақәирӷәӷәарц азы; Аиаша уҳәозар, амц сырҳәар ҳәа сшәоит».
قَالَ سَنَشُدُّ عَضُدَكَ بِاَخِيْكَ وَنَجْعَلُ لَكُمَا سُلْطٰنًا فَلَا يَصِلُوْنَ اِلَيْكُمَا ۛبِاٰيٰتِنَا ۛ اَنْتُمَا وَمَنِ اتَّبَعَكُمَا الْغٰلِبُوْنَ
qāla sanasyuddu ‘aḍudaka bi'akhīka wa naj‘alu lakumā sulṭānan falā yaṣilūna ilaikumā - bi'āyātinā - antumā wa manittaba‘akumal-gālibūn(a).
Уи (Аллаҳ) иҳәеит: «Шәашьа ила шәҳарӷәӷәоит, шәҩыџьагьы амч ду шәаҳҭоит, шәара шәҟынӡа шәнеиуам, шәара шәҩыџьагьы ҳџьашьахәы шәзааргоит, шәҩыџьагьы шәышьҭанеиуа аиааира шәгоит».
وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الطُّوْرِ اِذْ نَادَيْنَا وَلٰكِنْ رَّحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ لِتُنْذِرَ قَوْمًا مَّآ اَتٰىهُمْ مِّنْ نَّذِيْرٍ مِّنْ قَبْلِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُوْنَ
wa mā kunta bijānibiṭ-ṭūri iż nādainā wa lākir raḥmatam mir rabbika litunżira qaumam mā atāhum min nażīrim min qablika la‘allahum yatażakkarūn(a).
Уара (Муҳаммад) Тур азааигәара уҟамызт, ҳара (Муса) ҳаниԥхьоз, аха (Ҳара) Унцәа иҟынтә рыцҳашьарак аҳасабала уҳашьҭит, уара уаԥхьа агәҽанҵараҟаҵаҩцәа зҭаамыз ажәлар (Қьуреиш) ргәырҽанҵаразы, урҭ аҵатәхәы рҵарц азы.
هَلْ اَتٰىكَ حَدِيْثُ مُوْسٰىۘ
hal atāka ḥadīṡu mūsā.
Муса иҭоурых шәара шәҟынӡа инеихьоума?
اِذْ نَادٰىهُ رَبُّهٗ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًىۚ
iż nādāhu rabbuhū bil-wādil-muqaddasi ṭuwā(n).
Анцәа иара (Моисеи) иԥшьоу адәҳәынаԥ аҿы, ҳәарада, Тәыуа адәҳәынаԥ аҿы даниԥхьа;
اِذْهَبْ اِلٰى فِرْعَوْنَ اِنَّهٗ طَغٰىۖ
iżhab ilā fir‘auna innahū ṭagā.
Фараон иахь уца! Ҳәарада, уи аҳәаа дахысит
فَقُلْ هَلْ لَّكَ اِلٰٓى اَنْ تَزَكّٰىۙ
fa qul hal laka ilā an tazakkā.
Ус анакәха, Фираун иеиҳәа: «Ухы урыцқьарц уҭахума?
وَاَهْدِيَكَ اِلٰى رَبِّكَ فَتَخْشٰىۚ
wa ahdiyaka ilā rabbika fa takhsyā.
Сара шәынцәа имҩа шәықәысҵоит, шәицәшәаларц азы?»