وَلَمَّا رَجَعَ مُوْسٰٓى اِلٰى قَوْمِهٖ غَضْبَانَ اَسِفًاۙ قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُوْنِيْ مِنْۢ بَعْدِيْۚ اَعَجِلْتُمْ اَمْرَ رَبِّكُمْۚ وَاَلْقَى الْاَلْوَاحَ وَاَخَذَ بِرَأْسِ اَخِيْهِ يَجُرُّهٗٓ اِلَيْهِ ۗقَالَ ابْنَ اُمَّ اِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُوْنِيْ وَكَادُوْا يَقْتُلُوْنَنِيْۖ فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْاَعْدَاۤءَ وَلَا تَجْعَلْنِيْ مَعَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
wa lammā raja‘a mūsā ilā qaumihī gaḍbāna asifā(n), qāla bi'samā khalaftumūnī mim ba‘dī, a‘ajiltum amra rabbikum, wa alqal-alwāḥa wa akhaża bira'si akhīhi yajurruhū ilaih(i), qālabna umma innal-qaumastaḍ‘afūnī wa kādū yaqtulūnanī, falā tusymit biyal-a‘dā'a wa lā taj‘alnī ma‘al-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Ku wën cï Mothe dhuk tënë kɔcke, ke cï puɔ̈u riääk ku cï puɔ̈u riääk ku lueel an, "Ye kärac yïndë kek ca looi ɣɔn ŋoot ɣɛn ke ɣɛn këc jäl! Ye wïc ba kë cï Bɛ̈nydu thɔn rɛɛc?" Mothe acï thöny (Torah) tääu piny ku dɔm nhom wënhde (Harun) ke thɛ̈l yeen tënë ye. (Harun) acï lueel, "O mɛnh de manhdiɛ̈! Kɔckë aacï ɣɛn tïŋ ke ɣɛn cïn riɛl ku acïk thiɔ̈k ke ɣɛn cï nɔ̈k, ku duɔ̈në kɔc man yïïn cɔk mit piɔ̈ɔ̈th në kë rɛɛc cï ɣɛn yök, ku duɔ̈në ɣɛn cɔk ye raan cie yic."
قَالَ يَبْنَؤُمَّ لَا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِيْ وَلَا بِرَأْسِيْۚ اِنِّيْ خَشِيْتُ اَنْ تَقُوْلَ فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ وَلَمْ تَرْقُبْ قَوْلِيْ
qāla yabna'umma lā ta'khuż biliḥyatī wa lā bira'sī, innī khasyītu an taqūla farraqta baina banī isrā'īla wa lam tarqub qaulī.
Acï (Harun) dhuknhom, "O mɛnhdiɛ̈! Duk nhomdiɛ̈ dɔm ku cie nhomdiɛ̈. Ɣɛn acï riɔ̈ɔ̈c apɛi ba lueel (tënë ɣɛn), 'Yïn acï mïth ke Yithrael tek yiic ku yïn akëc wɛ̈tdiɛ̈ muk.'"
وَدَخَلَ الْمَدِيْنَةَ عَلٰى حِيْنِ غَفْلَةٍ مِّنْ اَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيْهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلٰنِۖ هٰذَا مِنْ شِيْعَتِهٖ وَهٰذَا مِنْ عَدُوِّهٖۚ فَاسْتَغَاثَهُ الَّذِيْ مِنْ شِيْعَتِهٖ عَلَى الَّذِيْ مِنْ عَدُوِّهٖ ۙفَوَكَزَهٗ مُوْسٰى فَقَضٰى عَلَيْهِۖ قَالَ هٰذَا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِيْنٌ
wa dakhalal-madīnata ‘alā ḥīni gaflatim min ahlihā fawajada fīhā rajulaini yaqtatilān(i), hāżā min syī‘atihī wa hāżā min ‘aduwwih(ī), fastagāṡahul-lażī min syī‘atihī ‘alal-lażī min ‘aduwwih(ī), fawakazahū mūsā faqaḍā ‘alaih(i), qāla hāżā min ‘amalisy-syaiṭān(i), innahū ‘aduwwum muḍillum mubīn(un).
Ku yen (Mothe) acï la gendït yic (Mempis) ke kɔc rɛ̈ɛ̈r thïn ë ke cïn kë ŋickë, ku yök gendït yic röör kaarou ke thɔ̈ɔ̈r. tök tënë akutnhomden (Mïth ke Yithrael) ku dɛ̈t (ku ëya dɛ̈t) tënë kɔcken atɛ̈ɛ̈r (Pharao). Kɔc ke akutnhomde aacï ye thiëëc bï kuɔny looi bïk (thɔ̈ɔ̈r) kɔc ke raan atɛ̈ɛ̈rde, ku Musa acï ye nɔ̈k, ku raan atɛ̈ɛ̈rde acï thou. Acï (Moses) lueel, "Kënë ee luɔi jɔŋrac. Ee yic, yen (jɔŋrac) ee raan atɛ̈ɛ̈r ye kɔc thɛl wei."
فَلَمَّآ اَنْ اَرَادَ اَنْ يَّبْطِشَ بِالَّذِيْ هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَاۙ قَالَ يٰمُوْسٰٓى اَتُرِيْدُ اَنْ تَقْتُلَنِيْ كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًاۢ بِالْاَمْسِۖ اِنْ تُرِيْدُ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ جَبَّارًا فِى الْاَرْضِ وَمَا تُرِيْدُ اَنْ تَكُوْنَ مِنَ الْمُصْلِحِيْنَ
falammā an arāda ay yabṭisya bil-lażī huwa ‘aduwwul lahumā, qāla yā mūsā aturīdu an taqtulanī kamā qatalta nafsam bil-ams(i), in turīdu illā an takūna jabbāran fil-arḍi wa mā turīdu an takūna minal-muṣliḥīn(a).
Ku na wïc yen (Moses) bï raan ë ye raan atɛ̈ɛ̈r ke keek kaarou nɔ̈k apɛi, ke lueel (raan atɛ̈ɛ̈r), "O Moses! Yïn wïc ba ɣa nɔ̈k, cïmën cï yïn raan nɔ̈k wäär? Yïn wïc ba ya raan ye kɔc rac nhïïm në piny (kënë) yic, ku yïn acïï wïc ba ya raan töŋ de kɔc ye dɔ̈ɔ̈r looi."
قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ
qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).
Ku raan töŋ de kɔc kaa rou (diäär) acï lueel, "O wun! Loi yen bï ya raan lui (tënë ɣook), ee yic raan puɔth lëu ba lööm ke ye raan lui (tënë ɣook) ee raan ril ku ye gam."