وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
און ווען ער איז געווען אַלט גענוג האָבן מיר אים געגעבן מאַכט און וויסן. אַזוי באַלוינען מיר די וואָס טוען גוטס.
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
און טאַקע, די פרוי האָט אים (יוסף) געוואָלט. און יוסף האָט אויך אים געוואונטשט, אויב ער זעט נישט קיין סימן (פון) זיין גאָט. אַזוי האָבן מיר אָפּגעקערט פון אים דאָס שלעכטע און די שרעקלעכע זאַך. טאַקע, ער (יוסף) איז צווישן אונדזערע אויסדערוויילטע קנעכט.
وَاِنْ كَانَ قَمِيْصُهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ فَكَذَبَتْ وَهُوَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
wa in kāna qamīṣuhū qudda min duburin fa każabat wa huwa minaṣ-ṣādiqīn(a).
און אויב זיין קלייד איז צעריסן פון הינטן, דעמאָלט איז עס די פרוי וואָס ליגט, און ער (יוסף) איז איינער פון די אמתע."
فَلَمَّا سَمِعَتْ بِمَكْرِهِنَّ اَرْسَلَتْ اِلَيْهِنَّ وَاَعْتَدَتْ لَهُنَّ مُتَّكَـاً وَّاٰتَتْ كُلَّ وَاحِدَةٍ مِّنْهُنَّ سِكِّيْنًا وَّقَالَتِ اخْرُجْ عَلَيْهِنَّ ۚ فَلَمَّا رَاَيْنَهٗٓ اَكْبَرْنَهٗ وَقَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّۖ وَقُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا هٰذَا بَشَرًاۗ اِنْ هٰذَآ اِلَّا مَلَكٌ كَرِيْمٌ
falammā sami‘at bimakrihinna arsalat ilaihinna wa a‘tadat lahunna muttaka'aw wa ātat kulla wāḥidim minhunna sikkīnaw wa qālatikhruj ‘alaihinn(a), falammā ra'ainahū akbarnahū wa qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), wa qulna ḥāsya lillāhi mā hāżā illā basyarā(n), in hāżā illā malakun karīm(un).
אַזוי ווען די פרוי האָט געהערט זייערע באַליידיקונגען, האָט זי איינגעלאַדן די פרויען און צוגעגרייט אַ זיץ פֿאַר זיי, און יעדע פֿון זיי האָט געגעבן אַ מעסער (צו שניידן דאָס מאָלצײַט), און דערנאָך האָט זי געזאָגט (צו יוסף), "קום אַרויס (ווײַז זיך) פֿאַר זיי." ווען די פרויען האָבן אים געזען, זענען זיי געווען ערשטוינט (פון זײַן שיינקייט), און זיי האָבן (אָן וויסן) פֿאַרוואונדעט זייערע אייגענע הענט. בשעת זיי האָבן געזאָגט, "מערסט פֿולקאָמען אַלאַ, דאָס איז נישט קיין מענטש. דאָס איז באמת אַן איידעלער מלאך."
وَدَخَلَ مَعَهُ السِّجْنَ فَتَيٰنِ ۗقَالَ اَحَدُهُمَآ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَعْصِرُ خَمْرًا ۚوَقَالَ الْاٰخَرُ اِنِّيْٓ اَرٰىنِيْٓ اَحْمِلُ فَوْقَ رَأْسِيْ خُبْزًا تَأْكُلُ الطَّيْرُ مِنْهُ ۗنَبِّئْنَا بِتَأْوِيْلِهٖ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa dakhala ma‘ahus-sijna fatayān(i), qāla aḥaduhumā innī arānī a‘ṣiru khamrā(n), wa qālal-ākharu innī arānī aḥmilu fauqa ra'sī khubzan ta'kuluṭ-ṭairu minh(u), nabbi'nā bita'wīlih(ī), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
און מיט אים זענען צוויי יונגעלייט געגאנגען אין תפיסה. איינער פון זיי האט געזאגט, "זיכער האב איך געחלומט פון אויספּרעסן וויינטרויבן," און א צווייטער האט געזאגט, "איך האב געחלומט אז איך טראג ברויט אויף מיין קאפ, א טייל דערפון איז געגעסן געווארן דורך פייגל." גיב אונז דעם טאקויל. טאקע, מיר האלטן אייך פאר צווישן די וואס טוען גוטס.
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
ער (דער מלך) האט געזאגט (צו די פרויען), "ווי אזוי זענט איר געווען ווען איר האט פארפירט יוסף זיך צו אונטערווארפן אים?" זיי האבן געזאגט, "אללא איז גאנץ, מיר האבן נישט געוואוסט גארנישט שלעכטס וועגן אים." אַל-עזיז'ס ווייב האט געזאגט, "איצט איז די אמת קלאר, איך בין געווען די וואס האט אים פארפירט און פארפירט, און טאקע ער איז געווען איינער פון די אמתע."
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِيْۚ فَلَمَّا كَلَّمَهٗ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِيْنٌ اَمِيْنٌ
wa qālal-maliku'tūnī bihī astakhliṣhu linafsī, falammā kallamahū qāla innakal-yauma ladainā makīnun amīn(un).
און דער מלך האט געזאגט, "ברענגט אים (יוסף) צו מיר, כדי איך זאל אים אויסקלויבן (אלס איינעם נאנט צו מיר)." ווען ער (דער מלך) האט זיך מיט אים אפגערעדט, האט ער (דער מלך) געזאגט, "טאקע דו (פון) היינט אן ביסטו געווארן א מענטש מיט א הויכן פאזיציע אין אונזער קרייז און א פארטרויטער."
قَالَ اجْعَلْنِيْ عَلٰى خَزَاۤىِٕنِ الْاَرْضِۚ اِنِّيْ حَفِيْظٌ عَلِيْمٌ
qālaj‘alnī ‘alā khazā'inil-arḍ(i), innī ḥafīẓun ‘alīm(un).
ער (יוסף) האָט געזאָגט, "מאַך מיך דעם קאַסירער פֿון לאַנד (פֿון מצרים); ווײַל איך בין טאַקע אַ מענטש פֿון וויסן און בקיאות."
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
און ווען ער (יוסף) האט צוגעגרייט עסן פאר זיי, האט ער געזאגט, "ברענגט צו מיר אייער ברודער וואס איז פון דעם זעלבן פאטער ווי דו (בנימין), זעסטו נישט אז איך גיב פולע מאס און בין דער בעסטער פון גאסטגעבער?
قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ اِنَّ لَهٗٓ اَبًا شَيْخًا كَبِيْرًا فَخُذْ اَحَدَنَا مَكَانَهٗ ۚاِنَّا نَرٰىكَ مِنَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū yā ayyuhal-‘azīzu inna lahū aban syaikhan kabīran fa khuż aḥadanā makānah(ū), innā narāka minal-muḥsinīn(a).
זיי האָבן געזאָגט, "אָה אַל-עזיז! ער האָט אַן עלטערן טאַטן, נעמט זיך איינעם פֿון אונדז אַנשטאָט, טאַקע מיר זען אַז דו ביסט איינער פֿון די וואָס טוען גוטס.