وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
A (Yusufu) ye dumuni labɛn u ye tuma min na, a ko: «Aw ka na n’aw balimacɛ ye, min ni aw (Bunyamin) fa kelen lo, aw t’a ye ko ne lo be sumanin dafa ani ko ne lo ye jatigi ɲuman ye wa?
وَقَالَ لِفِتْيٰنِهِ اجْعَلُوْا بِضَاعَتَهُمْ فِيْ رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُوْنَهَآ اِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qāla lifityānihij‘alū biḍā‘atahum fī riḥālihim la‘allahum ya‘rifūnahā iżanqalabū ilā ahlihim la‘allahum yarji‘ūn(a).
A (Yusufu) y'a fɔ a ka baaradenw ye ko: «Aw k'u ka (falenfɛnw) don u ka bɔrɔw kɔnɔ, walisa u k'a lɔn ko n'u kɔsegira u ka denbayamɔgɔw fɛ, jigiya b'a la k'u bena segi ka na tugun.»
وَلَمَّا فَتَحُوْا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوْا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ اِلَيْهِمْۗ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا نَبْغِيْۗ هٰذِهٖ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ اِلَيْنَا وَنَمِيْرُ اَهْلَنَا وَنَحْفَظُ اَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيْرٍۗ ذٰلِكَ كَيْلٌ يَّسِيْرٌ
wa lammā fataḥū matā‘ahum wajadū biḍā‘atahum ruddat ilaihim, qālū yā abānā mā nabgī, hāżihī biḍā‘atunā ruddat ilainā wa namīru ahlanā wa naḥfaẓu akhānā wa nazdādu kaila ba‘īr(in), żālika kailuy yasīr(un).
U y’u ka minanw dayɛlɛ tuma min na, u y’a ye k’u ka minanw (yɛlɛmani) kɔsegira u ma. U ko: "An facɛ! An tun be se ka mun wɛrɛ ɲini tugun. Nin ye an ka nafolo ye min kɔsegira an ma, an bena se k'an ka denbaya balo, an bena an ka somɔgɔw ladon, an bena dumuni wɛrɛ sɔrɔ (sumanw) min ka gwɛlɛ i n'a fɔ ɲɔgɔmɛ ka doni. O ye koo nɔgɔman ye (Misira masacɛ fɛ)."