اِذْهَبُوْا بِقَمِيْصِيْ هٰذَا فَاَلْقُوْهُ عَلٰى وَجْهِ اَبِيْ يَأْتِ بَصِيْرًا ۚوَأْتُوْنِيْ بِاَهْلِكُمْ اَجْمَعِيْنَ ࣖ
iżhabū biqamīṣī hāżā fa alqūhu ‘alā wajhi abī ya'ti baṣīrā(n), wa'tūnī bi'ahlikum ajma‘īn(a).
גיי, נעמט מיין קלייד, און ווישט עס אויף מיין פאטער'ס פנים, און ער וועט ווידער זען; און ברענגט דיין גאנצע משפּחה צו מיר."
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوْا مِصْرَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَ ۗ
falammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi abawaihi wa qāladkhulū miṣra in syā'allāhu āminīn(a).
אַלזאָ ווען זיי זענען אַרײַן אין יוסף, האָט ער אַרומגענומען זיינע עלטערן און צוגעגרייט אַ פּלאַץ פֿאַר זיי, זאָגנדיק: "גייט אַרײַן אין לאַנד מצרים, אויב גאָט וויל, אין זיכערקייט."
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
און ער האָט אויפגעהויבן זיינע עלטערן צום טראָן. און זיי (אַלע) האָבן זיך געבוקט פֿאַר אים (יוסף). און ער (יוסף) האָט געזאָגט, "אָה, מיין טאַטע! דאָס איז די פּירוש פֿון מיין פֿריִערדיקן חלום. און טאַקע, מיין גאָט האָט עס געמאַכט אַ פאַקט. טאַקע, מיין גאָט האָט מיר גוטס געטאָן, ווען ער האָט מיך באַפֿרײַט פֿון תפֿיסה און ווען ער האָט דיך געבראַכט פֿון דאָרף, נאָכדעם וואָס דער שטן האָט חרובֿ געמאַכט (באַציִונגען) צווישן מיר און מיינע ברידער. טאַקע, מיין גאָט איז מילד אין וואָס ער וויל. טאַקע, ער איז דער אַל-וויסנדיקער, דער אַל-קלוגער.