اِذْهَبُوْا بِقَمِيْصِيْ هٰذَا فَاَلْقُوْهُ عَلٰى وَجْهِ اَبِيْ يَأْتِ بَصِيْرًا ۚوَأْتُوْنِيْ بِاَهْلِكُمْ اَجْمَعِيْنَ ࣖ
iżhabū biqamīṣī hāżā fa alqūhu ‘alā wajhi abī ya'ti baṣīrā(n), wa'tūnī bi'ahlikum ajma‘īn(a).
Taga ni ne ta faniw ye, o kɔ, i ye o mɔmɔ ne facɛ ɲada ra, o kɔ, a bɛna kɔ filɛ; Aw ye na ni aw ta somɔgɔw bɛɛ ye ne fɛ.»
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلٰى يُوْسُفَ اٰوٰٓى اِلَيْهِ اَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوْا مِصْرَ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ اٰمِنِيْنَ ۗ
falammā dakhalū ‘alā yūsufa āwā ilaihi abawaihi wa qāladkhulū miṣra in syā'allāhu āminīn(a).
O la, u donna (yɔrɔ min na) Yusufu, a y'a bangebagaw minɛ (ka yɔrɔ labɛn) k'a fɔ u ye ko: «Aw ka don Ezipiti jamana na, ni Ala sɔnna, hɛɛrɛ la.»
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
Ani, a y’a bangebagaw lawuli ka sigi masaya la. O (bɛɛ) y’u kunbiri gwan a (Yusufu) kɔrɔ. A ko: "E ne fa! Nin ye ne ka siko tɛmɛnin kɔrɔ ye. Tiɲɛ na, ne Matigi y'a kɛ tiɲɛ ye. Tiɲɛ na, ne Matigi ye koɲuman kɛ ne ye, tuma min na a ye ne bɔ kaso la, tuma min na a y'i bɔ dugu kɔnɔ, Sutana ye (jɛnɲɔgɔnya) tiɲɛ ka ban ne ni ne balimaw cɛ, tiɲɛ na, a ka ɲi. Fɛɛn bɛɛ lɔnbaga, Hakilitigi.