قَالَ اجْعَلْنِيْ عَلٰى خَزَاۤىِٕنِ الْاَرْضِۚ اِنِّيْ حَفِيْظٌ عَلِيْمٌ
qālaj‘alnī ‘alā khazā'inil-arḍ(i), innī ḥafīẓun ‘alīm(un).
ער (יוסף) האָט געזאָגט, "מאַך מיך דעם קאַסירער פֿון לאַנד (פֿון מצרים); ווײַל איך בין טאַקע אַ מענטש פֿון וויסן און בקיאות."
وَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِ يَتَبَوَّاُ مِنْهَا حَيْثُ يَشَاۤءُۗ نُصِيْبُ بِرَحْمَتِنَا مَنْ نَّشَاۤءُ وَلَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍi yatabawwa'u minhā ḥaiṡu yasyā'(u), nuṣību biraḥmatinā man nasyā'u wa lā nuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
און אזוי האבן מיר געגעבן יוסף א שטעלע אין דעם לאנד (מצרים); צו וואוינען וואו ער וויל. מיר שענקען רחמנות צו וועמען מיר ווילן און מיר פארשווענדן נישט די באלוינונג פון די וואס טוען גוטס.
وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
און ווען ער (יוסף) האט צוגעגרייט עסן פאר זיי, האט ער געזאגט, "ברענגט צו מיר אייער ברודער וואס איז פון דעם זעלבן פאטער ווי דו (בנימין), זעסטו נישט אז איך גיב פולע מאס און בין דער בעסטער פון גאסטגעבער?
فَاِنْ لَّمْ تَأْتُوْنِيْ بِهٖ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِيْ وَلَا تَقْرَبُوْنِ
fa illam ta'tūnī bihī falā kaila lakum ‘indī wa lā taqrabūn(i).
אַלזאָ אויב איר ברענגט עס מיר נישט, וועט איר מער נישט באַקומען קיין (תבואה) פֿון מיר און וועט נישט קומען נאָענט צו מיר."
وَقَالَ لِفِتْيٰنِهِ اجْعَلُوْا بِضَاعَتَهُمْ فِيْ رِحَالِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَعْرِفُوْنَهَآ اِذَا انْقَلَبُوْٓا اِلٰٓى اَهْلِهِمْ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qāla lifityānihij‘alū biḍā‘atahum fī riḥālihim la‘allahum ya‘rifūnahā iżanqalabū ilā ahlihim la‘allahum yarji‘ūn(a).
און ער (יוסף) האט געזאגט צו זיינע קנעכט, "לייגט זייערע (אויסטויש) סחורות אין זייערע זעק, כדי זיי זאלן וויסן אז ווען זיי וועלן צוריקקומען צו זייערע משפחות, וועלן זיי האפענטליך צוריקקומען."
فَلَمَّا دَخَلُوْا عَلَيْهِ قَالُوْا يٰٓاَيُّهَا الْعَزِيْزُ مَسَّنَا وَاَهْلَنَا الضُّرُّ وَجِئْنَا بِبِضَاعَةٍ مُّزْجٰىةٍ فَاَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَتَصَدَّقْ عَلَيْنَاۗ اِنَّ اللّٰهَ يَجْزِى الْمُتَصَدِّقِيْنَ
falammā dakhalū ‘alaihi qālū yā ayyuhal-‘azīzu massanā wa ahlanaḍ-ḍurru wa ji'nā bibiḍā‘atim muzjātin fa aufi lanal-kaila wa taṣaddaq ‘alainā, innallāha yajzil-mutaṣaddiqīn(a).
אַלזאָ ווען זיי זענען אַרײַן (אין אָרט פֿון) יוסף, האָבן זיי געזאָגט, "אָה אַל-עזיז! מיר און אונדזער משפּחה זענען געפּלאָגט געוואָרן מיט צרות און מיר זענען געקומען ברענגענדיק זאַכן וואָס זענען ווערטלאָז, אַלזאָ פֿילט אונדזער קוואָטע (פֿון תּבואה) און גיט אונדז צדקה. טאַקע, אַלאַה באַלוינט די וואָס געבן צדקה."
قَالُوْٓا ءَاِنَّكَ لَاَنْتَ يُوْسُفُۗ قَالَ اَنَا۠ يُوْسُفُ وَهٰذَآ اَخِيْ قَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَيْنَاۗ اِنَّهٗ مَنْ يَّتَّقِ وَيَصْبِرْ فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُضِيْعُ اَجْرَ الْمُحْسِنِيْنَ
qālū a'innaka la'anta yūsuf(u), qāla ana yūsufu wa hāżā akhī qad mannallāhu ‘alainā, innahū may yataqqi wa yaṣbir fa innallāha lā yuḍī‘u ajral-muḥsinīn(a).
זיי האָבן געזאָגט, "ביסטו טאַקע יוסף?" ער (יוסף) האָט געענטפערט, "איך בין יוסף און דאָס איז מיין ברודער. טאַקע, אַלאַה האָט אונדז געגעבן זיין חן. טאַקע, ווער עס איז פרום און געדולדיק, דעמאָלט טאַקע, אַלאַה פֿאַרשווענדט נישט די באַלוינונג פֿון די וואָס טוען גוטס."
۞ رَبِّ قَدْ اٰتَيْتَنِيْ مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِيْ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۚ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَنْتَ وَلِيّٖ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِۚ تَوَفَّنِيْ مُسْلِمًا وَّاَلْحِقْنِيْ بِالصّٰلِحِيْنَ
rabbi qad ātaitanī minal-mulki wa ‘allamtanī min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), fāṭiras-samāwāti wal-arḍ(i), anta waliyyī fid-dun-yā wal-ākhirah(ti), tawaffanī muslimaw wa alḥiqnī biṣ-ṣāliḥīn(a).
מיין האר, דו האסט מיר געגעבן עפעס אויטאריטעט און מיך געלערנט עפעס א פירוש פון חלומות. (א האר) באשעפער פון הימל און ערד, דו ביסט מיין באשיצער אין דער וועלט און אין יענער וועלט, לאָז מיך שטאַרבן ווי אַ מוסולמענער און פֿאַרבינד מיך מיט די צדיקים.