وَقَالَ الَّذِى اشْتَرٰىهُ مِنْ مِّصْرَ لِامْرَاَتِهٖٓ اَكْرِمِيْ مَثْوٰىهُ عَسٰىٓ اَنْ يَّنْفَعَنَآ اَوْ نَتَّخِذَهٗ وَلَدًا ۗوَكَذٰلِكَ مَكَّنَّا لِيُوْسُفَ فِى الْاَرْضِۖ وَلِنُعَلِّمَهٗ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِۗ وَاللّٰهُ غَالِبٌ عَلٰٓى اَمْرِهٖ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُوْنَ
wa qālal-lażisytarāhu mim miṣra limra'atihī akrimī maṡwāhu ‘asā ay yanfa‘anā au nattakhiżahū waladā(n), wa każālika makkannā liyūsufa fil-arḍ(i), wa linu‘allimahū min ta'wīlil-aḥādīṡ(i), wallāhu gālibun ‘alā amrihī wa lākinna akṡaran-nāsi lā ya‘lamūn(a).
Yɛ bian ng’ɔ fin Ezipti m’ɔ toli i’n, ɔ seli i yi’n kɛ: “Man i lika kpa (nin junman dilɛ), maan e lafi su kɛ ɔ́ yó e ye annzɛ é fá i kɛ ba sa.” Yɛ i sɔ’n ti’n, e mannin Zozɛfu i junman kpa mɛn’n nun (Ezipti lɔ), yɛ e kleli i laliɛ’m be bo tulɛ. Yɛ Allah le kwlalɛ i ndɛ’m be su, sanngɛ sran sunman be wunmɛn i wlɛ.