وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
Ku (Ku ɣok aacï) Lut aya, wën lueel yen kɔcke an, "Yeŋö ye wek kërac looi, kë cïn raan cï looi tueŋ tënë we (në pinynhom).
اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُوْنَ
innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumum musrifūn(a).
Ee yic, yïn acï nhiɛ̈ɛ̈rdu puɔ̈l tënë röör, acie diäär. Yïn ee kɔc ë yic.”
وَجَاۤءَهٗ قَوْمُهٗ يُهْرَعُوْنَ اِلَيْهِۗ وَمِنْ قَبْلُ كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ السَّيِّاٰتِۗ قَالَ يٰقَوْمِ هٰٓؤُلَاۤءِ بَنَاتِيْ هُنَّ اَطْهَرُ لَكُمْ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ فِيْ ضَيْفِيْۗ اَلَيْسَ مِنْكُمْ رَجُلٌ رَّشِيْدٌ
wa jā'ahū qaumuhū yuhra‘ūna ilaih(i), wa min qablu kānū ya‘malūnas-sayyi'āt(i), qāla yā qaumi hā'ulā'i banātī hunna aṭharu lakum fattaqullāha wa lā tukhzūni fī ḍaifī, alaisa minkum rajulur rasyīd(un).
Go kɔcke bɛ̈n tënë ye nyin yic. Ku jɔɔk thɛɛr, ke keek aacï kärac looi akölriëëc. Lut acï lueel, "O kɔckiɛ̈! Keek aa nyïïrkiɛ̈ (pinydiɛ̈), keek aa lajik apɛi tënë we, ku riɔ̈ɔ̈ckë Nhialic ku duɔ̈kkë (rinkiɛ̈) rɛɛc tënë raandiɛ̈. Acïn raan tɔ̈ në we yiic ŋic käŋ?"
قَالُوْا لَقَدْ عَلِمْتَ مَا لَنَا فِيْ بَنٰتِكَ مِنْ حَقٍّۚ وَاِنَّكَ لَتَعْلَمُ مَا نُرِيْدُ
qālū laqad ‘alimta mā lanā fī banātika min ḥaqq(in), wa innaka lata‘lamu mā nurīd(u).
Gokë dhuknhom, "Ee yic, yïn aŋic apuɔth ke ɣok acïn kë wïcku (nhiëër) tënë nyïïrku; ku yïn aŋic apuɔth kë wïcku."
وَجَاۤءَ اَهْلُ الْمَدِيْنَةِ يَسْتَبْشِرُوْنَ
wa jā'a ahlul-madīnati yastabsyirūn(a).
Go kɔc ke geeu bɛ̈n (në pan de Lut yic) ke mit piɔ̈ɔ̈th miɛt (rin cï raan ë jɔ̈l bɛ̈n).
قَالَ اِنَّ هٰٓؤُلَاۤءِ ضَيْفِيْ فَلَا تَفْضَحُوْنِۙ
qāla inna hā'ulā'i ḍaifī falā tafḍaḥūn(i).
Acï (Lut) lueel, "Ee yic, keek aa kɔckiɛ̈;
وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَلَا تُخْزُوْنِ
wattaqullāha wa lā tukhzūn(i).
Ku riɔ̈ɔ̈c Allah ku duɔ̈në ɣɛɛn lɛ̈ɛ̈t."
قَالُوْٓا اَوَلَمْ نَنْهَكَ عَنِ الْعٰلَمِيْنَ
qālū awalam nanhaka ‘anil-‘ālamīn(a).
(Keek) acïk lueel, “Akëcku yïn pëën ba (gël) kɔc?”
لَعَمْرُكَ اِنَّهُمْ لَفِيْ سَكْرَتِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
la‘amruka innahum lafī sakratihim ya‘mahūn(a).
(Acï Nhialic lueel), "Në runku (Muhammad), në yic, aye keek cɔk miɔ̈l (kuɔ̈c)."
وَلُوْطًا اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًا وَّنَجَّيْنٰهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ تَّعْمَلُ الْخَبٰۤىِٕثَ ۗاِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمَ سَوْءٍ فٰسِقِيْنَۙ
wa lūṭan ātaināhu ḥumkaw wa ‘ilmaw wa najjaināhu minal-qaryatil-latī kānat ta‘malul-khabā'iṡ(a), innahum kānū qauma sau'in fāsiqīn(a).
Ku Lut, ɣok aacï nyïc ku ŋiɛ̈c käŋ gäm yeen, ku ɣok aacï ye kony tënë (luɔɔi cï kɔc rɛ̈ɛ̈r thïn yök) gen cï kärac looi. Ee yic, keek aa kɔc rac ku kɔc rac.
اَتَأْتُوْنَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعٰلَمِيْنَ ۙ
ata'tūnaż-żukrāna minal-‘ālamīn(a).
Yeŋö ye yïn lɔ tënë röör në kɔc yiic (luɔɔi de tɔ̈c de röör ke röör),
وَتَذَرُوْنَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْۗ بَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُوْنَ
wa tażarūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum, bal antum qamun ‘ādūn(a).
ku pɛ̈l (diäär) cï Nhialic cak bïk ya diäärkun? Yïn (ee) kɔc ë jäl ë thök.”
قَالَ اِنِّيْ لِعَمَلِكُمْ مِّنَ الْقَالِيْنَ ۗ
qāla innī li‘amalikum minal-qālīn(a).
Acï (Lut) lueel, "Ɣɛn acï käku rɛɛc apɛi."
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ وَاَنْتُمْ تُبْصِرُوْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī ata'tūnal-fāḥisyata wa antum tubṣirūn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u akököl de) Lut, ɣɔn cï yen kɔcke lueel, "Yeŋö ye wek kärac ke fahisyah (kärac) looi, cɔk alɔn ye wek (kärac ke kärac) tïŋ?"
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِّنْ دُوْنِ النِّسَاۤءِ ۗبَلْ اَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُوْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla syahwatam min dūnin-nisā'(i), bal antum qaumun tajhalūn(a).
Yeŋö ye yïn lɔ tënë röör ba (luɔɔi) (luɔɔi) kä wïc keek, ku cïï (laam) diäär? Ee yic, yïn ee kɔc kuc (kä bï bɛ̈n bei në käku yiic).
وَلُوْطًا اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖٓ اِنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الْفَاحِشَةَ ۖمَا سَبَقَكُمْ بِهَا مِنْ اَحَدٍ مِّنَ الْعٰلَمِيْنَ
wa lūṭan iż qāla liqaumihī innakum lata'tūnal-fāḥisyata mā sabaqakum bihā min aḥadim minal-‘ālamīn(a).
Ku (tɔ̈ɔ̈u) ɣɔn cï Lut lueel tënë kɔcke, "Yïn acï kërac apɛi looi (tɔ̈c ë röör ku diäär) cïn raan ë kɔc thɛɛr ë yïnhom cï kaŋ looi."
اَىِٕنَّكُمْ لَتَأْتُوْنَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُوْنَ السَّبِيْلَ ەۙ وَتَأْتُوْنَ فِيْ نَادِيْكُمُ الْمُنْكَرَ ۗفَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
a'innakum lata'tūnar-rijāla wa taqṭa‘ūnas-sabīl(a), wa ta'tūna fī nādīkumul-munkar(a), famā kāna jawāba qaumihī illā an qālu'tinā bi‘ażābillāhi in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
Ye këpath ba la tënë röör, ku cuëërkë kɔc ku loikë kärɛc në ɣänkun ke määt yiic?” Ku dhuŋë nhom de kɔcke acie kë dɛ̈t ku luelkë, "Bɛ̈ikë ɣook ë tɔŋ de Allah, të ye yïn raan töŋ de kɔc path."
وَلَقَدْ رَاوَدُوْهُ عَنْ ضَيْفِهٖ فَطَمَسْنَآ اَعْيُنَهُمْ فَذُوْقُوْا عَذَابِيْ وَنُذُرِ
wa laqad rāwadūhu ‘an ḍaifihī fa ṭamasnā a‘yunahum fa żūqū ‘ażābī wa nużur(i).
Ku yic, acïk ye thɔ̈ɔ̈r (bï kɔcke bɛ̈n gäm) (keek), ku ɣok aacï nyïnken cɔɔr, ku yökkë luŋdiɛ̈ ku gëldiɛ̈!
وَجَاۤءَ فِرْعَوْنُ وَمَنْ قَبْلَهٗ وَالْمُؤْتَفِكٰتُ بِالْخَاطِئَةِۚ
wa jā'a fir‘aunu wa man qablahū wal-mu'tafikātu bil-khāṭi'ah(ti).
Ku bɔ̈ Parao ku kɔc cï bɛ̈n tueŋ ku (kɔc rɛ̈ɛ̈r) piny cï rot waar rin cï kek awuɔ̈cdït looi.