قَالَ اِنَّمَآ اَشْكُوْا بَثِّيْ وَحُزْنِيْٓ اِلَى اللّٰهِ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
qāla innamā asykū baṡṡī wa ḥuznī ilallāhi wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
ओ (याकूब) कहलनि, “हम अपन परेशानी आ दुखक शिकायत मात्र अल्लाह सँ करैत छी, आ हम अल्लाह सँ ओ सब जनैत छी जे अहाँ नहि जनैत छी।
فَلَمَّآ اَنْ جَاۤءَ الْبَشِيْرُ اَلْقٰىهُ عَلٰى وَجْهِهٖ فَارْتَدَّ بَصِيْرًاۗ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكُمْۙ اِنِّيْٓ اَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ
falammā an jā'al-basyīru alqāhu ‘alā wajihihī fartadda baṣīrā(n), qāla alam aqul lakum, innī a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).
तेँ जखन शुभ समाचार वाहक आयल तँ ओ अपन मुँह (याकूब) पर (वस्त्र) पोछि लेलक, आ ओकरा दृष्टि भेटि गेलैक। ओ (याकूब) कहलनि, "की हम अहाँ केँ ई नहि कहलहुँ जे हम अल्लाह सँ ओ बात जनैत छी जे अहाँ नहि जनैत छी?"
وَاذْكُرْ عِبٰدَنَآ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ اُولِى الْاَيْدِيْ وَالْاَبْصَارِ
ważkur ‘ibādanā ibrāhīma wa isḥāqa wa ya‘qūba ulil-aidī wal-abṣār(i).
आ हमरा सभक सेवक सभ केँ मोन राखू: अब्राहम, इसहाक आ याकूब जिनका सभ मे बहुत शक्ति आ (उच्च) ज्ञान छनि।