فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَعَتَوْا عَنْ اَمْرِ رَبِّهِمْ وَقَالُوْا يٰصٰلِحُ ائْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلِيْنَ
fa ‘aqarun-nāqata wa ‘atau ‘an amri rabbihim wa qālū yā ṣāliḥu'tinā bimā ta‘idunā in kunta minal-mursalīn(a).
Вара вӗсем ама тӗвене пуснӑ та хӑйсен хуҫи хушнине хирӗҫ мӑнаҫлӑн ӗҫленӗ. Вӗсем: «Эй, Салех, эсӗ хыпарҫӑсенчен пӗри пулни чӑнах та пулсан, пире хӑратнине кӑтартса пар», — тенӗ.
فَعَقَرُوْهَا فَقَالَ تَمَتَّعُوْا فِيْ دَارِكُمْ ثَلٰثَةَ اَيَّامٍ ۗذٰلِكَ وَعْدٌ غَيْرُ مَكْذُوْبٍ
fa ‘aqarūhā fa qāla tamatta‘ū fī dārikum ṡalāṡata ayyām(in), żālika wa‘dun gairu makżūb(in).
Ҫапла вара вӗсем тӗве пуснӑ, унтан вӑл (Салех) каланӑ: «Эсир пурте виҫӗ кун хушши хӑвӑрӑн килӗрсенче савӑнӑр.
وَمَا مَنَعَنَآ اَنْ نُّرْسِلَ بِالْاٰيٰتِ اِلَّآ اَنْ كَذَّبَ بِهَا الْاَوَّلُوْنَۗ وَاٰتَيْنَا ثَمُوْدَ النَّاقَةَ مُبْصِرَةً فَظَلَمُوْا بِهَاۗ وَمَا نُرْسِلُ بِالْاٰيٰتِ اِلَّا تَخْوِيْفًا
wa mā mana‘anā an nursila bil-āyāti illā an każżaba bihal-awwalūn(a), wa ātainā ṡamūdan-nāqata mubṣiratan fa ẓalamū bihā, wa mā nursilu bil-āyāti illā takhwīfā(n).
Пире нимӗн те чӑрмантармасть (сирӗн пата) (Пирӗн вӑй-хӑват) паллисене ярса пама, ҫав (паллӑсене) унчченхи ҫынсем суйнӑран ҫеҫ. Эпир Самуд халӑхне курӑнакан ама тӗве патӑмӑр, анчах вӗсем (ама тӗвене) хӗсӗрлерӗҫ. Эпир ҫак паллӑсене хӑратма ҫеҫ ятӑмӑр.
فَعَقَرُوْهَا فَاَصْبَحُوْا نٰدِمِيْنَ ۙ
fa ‘aqarūhā fa aṣbaḥū nādimīn(a).
Унтан ӑна вӗлернӗ, унтан хӗрхеннӗ,
فَنَادَوْا صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطٰى فَعَقَرَ
fa nādau ṣāḥibahum fa ta‘āṭā fa ‘aqar(a).
Çапла вара вӗсем хӑйсен тусне чӗннӗ, унтан вӑл (тӗвене) тытнӑ та касса татнӑ.
اِذِ انْۢبَعَثَ اَشْقٰىهَاۖ
iżimba‘aṡa asyqāhā.
вӗсенчен чи мӗскӗннисем ҫӗкленсен,
فَكَذَّبُوْهُ فَعَقَرُوْهَاۖ فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْۢبِهِمْ فَسَوّٰىهَاۖ
fa każżabūhu fa ‘aqarūhā fa damdama ‘alaihim rabbuhum biżambihim fa sawwāhā.
Анчах вӗсем ӑна суйса вӗлернӗ, ҫавӑнпа та Турӑ вӗсене ҫылӑхӗсемшӗн пӗтернӗ, унтан вӗсене ҫӗре ҫӗмӗрсе тӑкнӑ.