فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
जेव्हा मुलगा इब्राहिमसोबत काम करण्याच्या वयाचा झाला, तेव्हा इब्राहिमने म्हटले, 'अरे माझ्या पुत्रा! मी स्वप्नात पाहिले आहे की मी तुला बळी देत आहे. तुला काय वाटते?' त्याने उत्तर दिले, 'अरे माझ्या वडिला! जसे तुम्हाला आज्ञा झाली आहे तसे करा; इंशाअल्लाह, तुम्ही मला धैर्यवान लोकांमध्ये पाहाल.'
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
जेव्हा दोघेही समर्पित झाले आणि इब्राहीमने आपल्या पुत्राला तोंडावर झोपवले, (तेव्हा त्यांचे संयम स्पष्ट झाले).
وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ
wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).
आणि आम्ही त्याला एका महान बलिदानाने मुक्त केले.'