فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
જ્યારે તે તેની સાથે કામ કરવા સક્ષમ બન્યો, ત્યારે (ઇબ્રાહિમ) એ કહ્યું, "હે મારા દીકરા! મેં સ્વપ્ન જોયું છે કે હું તને કતલ કરી રહ્યો છું. તો વિચાર કર કે તું શું વિચારે છે!" તેણે (ઇસ્માઇલે) કહ્યું, "હે મારા પિતા! જે આદેશ તમને આપવામાં આવ્યો છે તે કરો; ભગવાનની ઇચ્છા હોય તો તમે મને ધીરજ રાખનારાઓમાં જોશો."
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
પછી જ્યારે બંનેએ શરણાગતિ સ્વીકારી અને તેણે (ઈબ્રાહીમે) પોતાના પુત્રને (અલ્લાહના આદેશનું પાલન કરવા માટે) મંદિર પર સુવડાવી દીધો.
وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ
wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).
અને અમે બાળકને એક મોટી કુરબાની આપીને મુક્તિ આપી.