فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Калі ж ён дасягнуў узросту, калі мог працаваць з ім, (Абрагам) сказаў: «О сыне мой! Мне снілася, што я цябе забіваю. Дык падумай, што думаеш!» Ён (Ізмаіл) сказаў: «О бацька мой! Зрабі тое, што табе загадана; калі дасць Бог, ты знойдзеш мяне сярод цярплівых».
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
Калі яны абодва здаліся, ён (Ібрагім) паклаў свайго сына на (сваю) скронь (каб выканаць загад Алаха).
وَفَدَيْنٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيْمٍ
wa fadaināhu biżibḥin ‘aẓīm(in).
І Мы адкупілі дзіця вялікай ахвярай.