وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ
ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).
Ɛn tɛl (Muhammad), di stori bɔt Ismail insay di Buk (Al-Qur’an). I bin rili bi pɔsin we de fala in wɔd, apɔsul ɛn prɔfɛt.
فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ
fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).
So Wi gi am di gud nyus fɔ (di bɔn fɔ) wan pikin we rili peshɛnt (Ismail).
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
So we i rich di ej we i go ebul fɔ wok wit am, (Ebraam) se, “O mi pikin, a dɔn drim se a de kil yu. So tink bɔt wetin yu tink!” I (Ishmaɛl) se, “O mi papa! Du wetin dɛn tɛl yu fɔ du, if Gɔd gri, yu go si mi wit di wan dɛn we sik.”