وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ
ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).
Ku luel (Muhammed), akököl de Ismail në Athör (Al-Qur’an yic). Ku ë ye raan cï wɛ̈tde gam alanden, ku ye atuuc ku ye raan käk Nhialic tïŋ.
فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ
fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).
Ku ɣok aacï wël path ë (dhiëëth) mɛnh ë tïït apɛi (Ismail) gäm yeen.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Ku na cï meth ɣet (run) ke lëu bï them kek ye, (Ibrahim) acï lueel, "O mɛnhdiɛ̈! Ee yic, ɣɛn acï nïn nɔ̈k ke ɣɛn ë yï nɔ̈k. Ku tak kë ye tak!" Go (Ismail) dhuknhom, "O wun! Loi kë cï (Allah) yï yɔ̈ɔ̈k; Na wïc Nhialic, ke yïn abï ɣɛn yök në kɔc cï tïït yiic."