وَاذْكُرْ فِى الْكِتٰبِ اِسْمٰعِيْلَ ۖاِنَّهٗ كَانَ صَادِقَ الْوَعْدِ وَكَانَ رَسُوْلًا نَّبِيًّا ۚ
ważkur fil-kitābi ismā‘īl(a), innahū kāna ṣādiqal-wa‘di wa kāna rasūlan nabiyyā(n).
Na ka (Muhammad), Ismail ho asɛm wɔ Nwoma (Al-Qur’an) mu. Na ɔyɛ obi a odi n’asɛm so, ɔsomafo ne odiyifo ampa.
فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ
fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).
Enti Yɛmaa no asɛmpa a ɛfa (awo) abofra (Ismail) a ɔwɔ abotare kɛse ho.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Enti berɛ a abofra no duu (mfeɛ) no ɔtumi ne no sɔɔ hwɛeɛ, (Ibrahim) kaa sɛ, "O me ba! Ampa ara, mesoo daeɛ sɛ merekum wo. Enti dwene deɛ wodwene ho!" Ɔno (Ismail) buaa sɛ, "O m'agya! Yɛ deɛ (Allah) hyɛ wo; sɛ Onyankopɔn pɛ a, wobɛhunu me wɔ wɔn a wɔtɔ wɔn bo ase no mu."