فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
Соин ик, куке пинал (арлыд) вуиз, соин ӵош тыршыны быгатӥз, (Ибрагим) шуиз: «О, пие! Зэмзэ но, мон малпай, мон тонэ ыбылӥсько шуыса. Соин ик малпаськы, мар тон малпаськод!» Со (Исмаил) валэктӥз: «О, атае!
فَلَمَّآ اَسْلَمَا وَتَلَّهٗ لِلْجَبِيْنِۚ
falammā aslamā wa tallahū lil-jabīn(i).
Соин ик, куке соос кыкназы но сётскизы но со (Ибрагим) пизэ (аслаз) храмез вылэ пуктйз, (Аллахлэсь косонзэ быдэстон понна).