اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْ حَاۤجَّ اِبْرٰهٖمَ فِيْ رَبِّهٖٓ اَنْ اٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ ۘ اِذْ قَالَ اِبْرٰهٖمُ رَبِّيَ الَّذِيْ يُحْيٖ وَيُمِيْتُۙ قَالَ اَنَا۠ اُحْيٖ وَاُمِيْتُ ۗ قَالَ اِبْرٰهٖمُ فَاِنَّ اللّٰهَ يَأْتِيْ بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِيْ كَفَرَ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَۚ
alam tara ilal-lażī ḥājja ibrāhīma fī rabbihī an ātāhullāhul-mulk(a), iż qāla ibrāhīmu rabbiyal-lażī yuḥyī wa yumīt(u), qāla ana uḥyī wa umīt(u), qāla ibrāhīmu fa innallāha ya'tī bisy-syamsi minal-masyriqi fa'ti bihā minal-magribi fabuhital-lażī kafar(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
क्या तुसें उन लोकें उप्पर ध्यान नेईं दित्ता जेह्ड़े इब्राहीम कन्नै उंदे रब दे बारे च बहस करदे हे, कीजे अल्लाह ने उसी इक राज (शक्ति) दित्ती ही। जदुं अब्राह़म ने ग् लाया, “मेरा प्रभु ओह़ गै ऐ, जेका जिंदा करदा ऐ ते मौत दा कारण बनदा ऐ” तां उन् ने ग् लाया, “मैं बी जीवन देई सकना ऐ ते मौत बी करी सकना ऐ।” इब्राहिम ने आख्या, "अल्लाह ने पूरब तों सूरज उभारा, इस करके उसने पश्चिम तों उभारा।" तो काफ़र करन वाला उलझन विच हो जांदा है। अल्लाह गलत करने आलें गी मार्गदर्शन नेईं करदा।