قَالَ الْمَلَاُ مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qālal mala'u min qaumihī innā lanarāka fī ḍalālim mubīn(in).
E lidernan di su pueblo a bisa: “Di bèrdat, nos ta mira ku boso ta den un eror kla.”
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
E (Noe) a kontestá: "O mi pueblo! Mi no ta desviá; pero mi ta un Mensahero di Señor di tur mundu."
۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ نُوْحٍۘ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَّقَامِيْ وَتَذْكِيْرِيْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَعَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْتُ فَاَجْمِعُوْٓا اَمْرَكُمْ وَشُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ اَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوْٓا اِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُوْنِ
watlu ‘alaihim naba'a nūḥ(in), iż qāla liqaumihī yā qaumi in kāna kabura ‘alaikum maqāmī wa tażkīrī bi'āyātillāhi fa ‘alallāhi tawakkaltu fa ajmi‘ū amrakum wa syurakā'akum ṡumma lā yakun amrukum ‘alaikum gummatan ṡummaqḍū ilayya wa lā tunẓirūn(i).
I lesa pa nan e notisia importante (tokante) Noe ora (e) a bisa su pueblo, “O mi pueblo! Si ta parse difísil pa boso ku mi ta keda (serka boso) i mi spièrtamentu ta ku e versíkulonan di Allah, e ora ei mi ta pone mi konfiansa den Allah. P’esei tuma boso mente i reuní boso aliadonan (pa destruí mi), i no tene boso desishon un sekreto. E ora ei, i no tarda mas kontra di mi mas.
فَقَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا نَرٰىكَ اِلَّا بَشَرًا مِّثْلَنَا وَمَا نَرٰىكَ اتَّبَعَكَ اِلَّا الَّذِيْنَ هُمْ اَرَاذِلُنَا بَادِيَ الرَّأْيِۚ وَمَا نَرٰى لَكُمْ عَلَيْنَا مِنْ فَضْلٍۢ بَلْ نَظُنُّكُمْ كٰذِبِيْنَ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā narāka illā basyaram miṡlanā wa mā narākattaba‘aka illal-lażīna hum arāżilunā bādiyar-ra'y(i), wa mā narā lakum ‘alainā min faḍlim bal naẓunnukum kāżibīn(a).
Pues e lidernan ku no a kere entre nan pueblo a bisa: “Nos no ta mira bo, pero solamente un ser humano (komun) manera nos, i nos no ta mira niun hende ku ta sigui bo, sino e humildenan entre nos ku ta lihé pa kere. Nos no ta mira ku bo tin ningun bentaha riba nos, de echo nos ta konsiderá bo komo un mentiroso.”
قَالُوْا يٰنُوْحُ قَدْ جَادَلْتَنَا فَاَ كْثَرْتَ جِدَالَنَا فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū yā nūḥu qad jādaltanā fa akṡarta jidālanā fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ-ṣādiqīn(a).
Nan a bisa: “O Nuh! En bèrdat, bo a pleita ku nos, i bo a prolongá bo argumento kontra nos, pues trese riba nos e kastigu ku bo a menasá, si bo ta entre esnan berdadero.”
اَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ قَوْمِ نُوْحٍ وَّعَادٍ وَّثَمُوْدَ ەۗ وَالَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ ۗ لَا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا اللّٰهُ ۗجَاۤءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَرَدُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فِيْٓ اَفْوَاهِهِمْ وَقَالُوْٓا اِنَّا كَفَرْنَا بِمَآ اُرْسِلْتُمْ بِهٖ وَاِنَّا لَفِيْ شَكٍّ مِّمَّا تَدْعُوْنَنَآ اِلَيْهِ مُرِيْبٍ
alam ya'tikum naba'ul-lażīna min qablikum qaumi nūḥiw wa ‘ādiw wa ṡamūd(a), wal-lażīna mim ba‘dihim, lā ya‘lamuhum illallāh(u), jā'athum rusuluhum bil-bayyināti fa raddū aidiyahum fī afwāhihim wa qālū innā kafarnā bimā ursiltum bihī wa innā lafī syakkim mimmā tad‘ūnanā ilaihi murīb(in).
Notisia no a yega serka bo di esnan promé ku bo (esta) e pueblo di Noe, ‘Ad, Samud i esnan despues di nan? Niun hende no konosé nan ku eksepshon di Allah. E apòstelnan a bini serka nan tresiendo pruebanan (real), pero nan a pone nan man na nan boka (pa motibu di odio), i a bisa, “En bèrdat, nos no ta kere den (e prueba ku) bo a wòrdu mandá (pa nos), i nos ta berdaderamente den duda ansioso tokante kiko bo ta yama nos pa hasié.”
وَالَّذِيْنَ هُمْ لِفُرُوْجِهِمْ حٰفِظُوْنَ ۙ
wal-lażīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūn(a).
i esnan ku ta warda nan kastidat,
فَقَالَ الْمَلَؤُا الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖ مَا هٰذَآ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْۙ يُرِيْدُ اَنْ يَّتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَاَنْزَلَ مَلٰۤىِٕكَةً ۖمَّا سَمِعْنَا بِهٰذَا فِيْٓ اٰبَاۤىِٕنَا الْاَوَّلِيْنَ ۚ
fa qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī mā hāżā illā basyarum miṡlukum, yurīdu ay yatafaḍḍala ‘alaikum, wa lau syā'allāhu la'anzala malā'ikah(tan), mā sami‘nā bihāżā fī ābā'inal-awwalīn(a).
Pues e lidernan di e inkrédulonan for di nan pueblo a bisa, “E persona aki no ta nada otro ku un ser humano manera abo, ku ke ta un persona mas noble ku bo. I si Allah tabata ke, E lo a manda un angel. Nunka nos no a tende (un yamada manera) esaki den (e tempu di) nos antepasadonan.”
اِنْ هُوَ اِلَّا رَجُلٌۢ بِهٖ جِنَّةٌ فَتَرَبَّصُوْا بِهٖ حَتّٰى حِيْنٍ
in huwa illā rajulum bihī jinnatun fa tarabbaṣū bihī ḥattā ḥīn(in).
E ta djis un hòmber loko, pues warda (tene pasenshi) kuné te na e tempu stipulá.”
قَالَ رَبِّ انْصُرْنِيْ بِمَا كَذَّبُوْنِ
qāla rabbinṣurnī bimā każżabūn(i).
E (Noe) a resa, “O mi Señor, yuda mi pasobra nan a gaña mi.”
وَقَوْمَ نُوْحٍ لَّمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ اَغْرَقْنٰهُمْ وَجَعَلْنٰهُمْ لِلنَّاسِ اٰيَةًۗ وَاَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ عَذَابًا اَلِيْمًا ۚ
wa qauma nūḥil lammā każżabur-rusula agraqnāhum wa ja‘alnāhum lin-nāsi āyah(tan), wa a‘tadnā liẓ-ẓālimīna ‘ażāban alīmā(n).
I (Nos a destruí) e pueblo di Noe ora nan a gaña e mensaheronan. Nos a hoga nan i Nos a hasi nan (historianan) un lès pa humanidat. I Nos a prepará pa e malbadonan un kastigu doloroso,
كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوْحِ ِۨالْمُرْسَلِيْنَ ۚ
każżabat qaumu nūḥinil-mursalīn(a).
Noe su pueblo a gaña e apòstelnan.
۞ قَالُوْٓا اَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْاَرْذَلُوْنَ ۗ
qālū anu'minu laka wattaba‘akal-arżalūn(a).
Nan a bisa: “Nos mester kere den bo, ora bo siguidónan ta hende despresiabel?”
قَالَ وَمَا عِلْمِيْ بِمَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ ۚ
qāla wa mā ‘ilmī bimā kānū ya‘malūn(a).
El (Nuh) a kontestá, “Mi no tin konosementu di kiko nan ta hasiendo.
اِنْ حِسَابُهُمْ اِلَّا عَلٰى رَبِّيْ لَوْ تَشْعُرُوْنَ ۚ
in ḥisābuhum illā ‘alā rabbī lau tasy‘urūn(a).
Nan kuenta (echonan) no ta nada otro ku mi Señor, si bo ta konsiente.
قَالُوْا لَىِٕنْ لَّمْ تَنْتَهِ يٰنُوْحُ لَتَكُوْنَنَّ مِنَ الْمَرْجُوْمِيْنَۗ
qālū la'illam tantahi yā nūḥu latakūnanna minal-marjūmīn(a).
Nan a bisa, “O Nuh! En bèrdat, si bo no (ke) stòp, sigur lo bo ta entre esnan ku ta wòrdu piedra (piedra te na morto).”
قَالَ رَبِّ اِنَّ قَوْمِيْ كَذَّبُوْنِۖ
qāla rabbi inna qaumī każżabūn(i).
E (Noe) a bisa, “O mi Señor, di bèrdat mi pueblo a gaña mi;
فَافْتَحْ بَيْنِيْ وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَّنَجِّنِيْ وَمَنْ مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ
faftaḥ bainī wa bainahum fatḥaw wa najjinī wa mam ma‘iya minal-mu'minīn(a).
Pues, disidí entre ami i nan, i salba ami i esnan ku ta kere huntu ku mi.”
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّعَادٌ وَّفِرْعَوْنُ ذُو الْاَوْتَادِۙ
każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa ‘āduw wa fir‘aunu żul-autād(i).
Promé ku nan, e pueblo di Noe, ‘Ad i Fárao, ku tabatin ehérsitonan grandi, tambe a nenga (e apòstelnan),
كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ وَّاَصْحٰبُ الرَّسِّ وَثَمُوْدُ
każżabat qablahum qaumu nūḥiw wa aṣḥābur-rassi wa ṡamūd(u).
Promé ku nan, e pueblo di Noe, e habitantenan di Rass i Samud a nenga (e apòstelnan),
وَقَوْمَ نُوْحٍ مِّنْ قَبْلُۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا هُمْ اَظْلَمَ وَاَطْغٰىۗ
wa qauma nūḥim min qabl(u), innahum kānū hum aẓlama wa aṭgā.
i (tambe) e pueblo di Noe promé ku esei. En bèrdat, nan ta e hendenan di mas inhustu i mas desobediente.
۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوْحٍ فَكَذَّبُوْا عَبْدَنَا وَقَالُوْا مَجْنُوْنٌ وَّازْدُجِرَ
każżabat qablahum qaumu nūḥin fakażżabū ‘abdanā wa qālū majnūnuw wazdujir(a).
Nan dilanti, e pueblo di Noe tambe a gaña (e mensahero), pues nan a gaña Nos sirbidó (Noe) i a bisa: “E ta un loko!” Despues el a kore kuné ku menasa.
فَدَعَا رَبَّهٗٓ اَنِّيْ مَغْلُوْبٌ فَانْتَصِرْ
fa da‘ā rabbahū annī maglūbun fantaṣir.
Pues e (Noe) a keha na su Señor, “En bèrdat, mi a wòrdu derotá, pues yuda (mi).”
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
Allah a traha un parábola pa e inkrédulonan, e kasá di Noe i e kasá di Lut. Tur dos ta bou di supervishon di dos sirbidó piadoso entre Nos sirbidónan; despues e dos esposanan a traishoná nan dos esposonan, pero nan dos esposonan no por a yuda nan niun tiki di e (tormento) di Allah; i a wòrdu bisá (na e dos esposanan), “Bai boso tur dos fièrnu ku esnan ku ta bai (fièrnu).”
فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعَاۤءِيْٓ اِلَّا فِرَارًا
falam yazidhum du‘ā'ī illā firārā(n).
pero mi yamada no a oumentá nan (fe), en bes di esei nan a kore bai (for di e bèrdat).
وَاِنِّيْ كُلَّمَا دَعَوْتُهُمْ لِتَغْفِرَ لَهُمْ جَعَلُوْٓا اَصَابِعَهُمْ فِيْٓ اٰذَانِهِمْ وَاسْتَغْشَوْا ثِيَابَهُمْ وَاَصَرُّوْا وَاسْتَكْبَرُوا اسْتِكْبَارًاۚ
wa innī kullamā da‘autuhum litagfira lahum ja‘alū aṣābi‘ahum fī āżānihim wastagsyau ṡiyābahum wa aṣarrū wastakbarustikbārā(n).
I enbèrdat, kada bes ku mi yama nan (pa kere) pa Abo pordoná nan, nan ta hinka nan dedenan den nan orea i ta tapa nan pañanan (riba nan kara) i nan ta sigui (nenga) i ta hopi orguyoso di nan mes.
قَالَ نُوْحٌ رَّبِّ اِنَّهُمْ عَصَوْنِيْ وَاتَّبَعُوْا مَنْ لَّمْ يَزِدْهُ مَالُهٗ وَوَلَدُهٗٓ اِلَّا خَسَارًاۚ
qāla nūḥur rabbi innahum ‘aṣaunī wattaba‘ū mal lam yazidhu māluhū wa waladuhū illā khasārā(n).
Noe a bisa: “Mi Señor, enbèrdat nan ta desobediente na mi, i nan ta sigui hende ku nan rikesa i yunan ta oumentá nan den pèrdida.
وَمَكَرُوْا مَكْرًا كُبَّارًاۚ
wa makarū makran kubbārā(n).
i nan a traha un gran kòmplòt.”
وَقَالُوْا لَا تَذَرُنَّ اٰلِهَتَكُمْ وَلَا تَذَرُنَّ وَدًّا وَّلَا سُوَاعًا ەۙ وَّلَا يَغُوْثَ وَيَعُوْقَ وَنَسْرًاۚ
wa qālū lā tażarunna ālihatakum wa lā tażarunna waddaw wa lā suwā‘ā(n), wa lā yagūṡa wa ya‘ūqa wa nasrā(n).
I nan a bisa, “Nunka bandoná (e adorashon di) bo diosnan, ni nunka bandoná (e adorashon di) Wadd, ni Suwa’, Yaghus, Ya’uq, òf Nasr.”
وَقَدْ اَضَلُّوْا كَثِيْرًا ەۚ وَلَا تَزِدِ الظّٰلِمِيْنَ اِلَّا ضَلٰلًا
wa qad aḍallū kaṡīrā(n), wa lā tazidiẓ-ẓālimīna illā ḍalālā(n).
I enbèrdat, nan a hiba hopi hende; i no agregá na e hendenan inhustu nada otro ku eror.
وَقَالَ نُوْحٌ رَّبِّ لَا تَذَرْ عَلَى الْاَرْضِ مِنَ الْكٰفِرِيْنَ دَيَّارًا
wa qāla nūḥur rabbi lā tażar ‘alal-arḍi minal-kāfirīna dayyārā(n).
I Noe a bisa: “O mi Señor, no laga ningun di e inkrédulonan biba riba tera.
اِنَّكَ اِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوْا عِبَادَكَ وَلَا يَلِدُوْٓا اِلَّا فَاجِرًا كَفَّارًا
innaka in tażarhum yuḍillū ‘ibādaka wa lā yalidū illā fājiran kaffārā(n).
En bèrdat, si Bo laga nan keda, nan lo desviá Bo sirbidónan, i nan lo duna lus solamente na yunan malu i ingrato.