71
Q.S Al-Anbia (21:71)
وَنَجَّيْنٰهُ وَلُوْطًا اِلَى الْاَرْضِ الَّتِيْ بٰرَكْناَ فِيْهَا لِلْعٰلَمِيْنَ
wa najjaināhu wa lūṭan ilal-arḍil-latī bāraknā fīhā lil-‘ālamīn(a).
E l’emmo sarvou lê (Ibrahim) e o Lut inte unna tæra ch’emmo benedito pe tutto o mondo.
26
Q.S Al-Ankabut (29:26)
۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
Coscì o Lut o l’à confermou (a profeçietæ d’Abraham). E lê (Ibrahim) o l’à dito: «De fæto, ò da mesciâme into (pòsto comandou da) mæ Segnô; de fæto, O l’é o Ciù Potente, o Ciù Savio».