رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِنَآ اُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَۖ وَاَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۚ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيْمُ
rabbanā waj‘alnā muslimaini laka wa min żurriyyatinā ummatam muslimatal lak(a), wa arinā manāsikanā wa tub ‘alainā, innaka antat-tawwābur-raḥīm(u).
Йә Раббыбыҙ, беҙҙе Һиңә буйһонған кешеләр ит, балаларыбыҙҙы һәм ейәндәребеҙҙе (шулай уҡ) Һиңә буйһонған һәм беҙгә ғибәҙәттәребеҙҙе (хаж) үтәү юлдарын күрһәткән кешеләр ит, тәүбәләребеҙҙе ҡабул ит. Ысынлап та, Һин тәүбәләрҙе ҡабул итеүсе һәм рәхимле!»
وَاَذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوْكَ رِجَالًا وَّعَلٰى كُلِّ ضَامِرٍ يَّأْتِيْنَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيْقٍ ۙ
wa ażżin fin-nāsi bil-ḥajji ya'tūka rijālaw wa ‘alā kulli ḍāmiriy ya'tīna min kulli fajjin ‘amīq(in).
Һәм кешеләрҙе хажға саҡыр, улар һиңә йәйәү, йәки һәр нәҙек дөйәгә атланып килерҙәр, улар бөтә алыҫ мөйөштәрҙән килерҙәр.