۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
بېشکه موږ دا (محمد صلی الله علیه وسلم) تاته هم وحی وکړه لکه څنګه چې موږ دا نوح او له هغه وروسته پیغمبرانو ته وحی کړه، او موږ دا ابراهیم، اسماعیل، اسحاق، یعقوب او د دوی اولادې ته هم وحی کړه؛ عیسی، ایوب، یونس، هارون او سلیمان ته. او موږ داود ته د زبور کتاب ورکړ.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
او موږ هغه ته اسحاق او یعقوب ورکړل. موږ هر یو ته لارښوونه کړې ده؛ او له دې څخه مخکې موږ نوح او د هغه د اولادې څخه ځینو (ابراهيم) ته لارښوونه کړې وه، یعنې داود، سلیمان، ایوب، یوسف، موسی او هارون. او په دې توګه موږ نیکوکارانو ته بدله ورکوو.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۙ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī innī lakum nażīrum mubīn(un).
او په رښتيا موږ نوح عليه السلام د هغه قوم ته ولېږه، (هغه وويل) "په رښتيا چې زه ستاسو لپاره يو څرګند خبردارى يم،
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
په رښتیا چې زه ستاسو لپاره یو امانتدار (رالېږل شوی) رسول یم،
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَلَبِثَ فِيْهِمْ اَلْفَ سَنَةٍ اِلَّا خَمْسِيْنَ عَامًا ۗفَاَخَذَهُمُ الطُّوْفَانُ وَهُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī falabiṡa fīhim alfa sanatin illā khamsīna ‘āmā(n), fa'akhażahumuṭ-ṭūfānu wa hum ẓālimūn(a).
او په حقیقت کې، موږ نوح علیه السلام د هغه قوم ته ولیږه، نو هغه د هغوی سره زر کاله یا لږ تر لږه پنځوس کاله ژوند وکړ، بیا دوی یو لوی سیلاب سره مخ شول، په داسې حال کې چې دوی ظالمان وو.
وَلَقَدْ نَادٰىنَا نُوْحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيْبُوْنَۖ
wa laqad nādānā nūḥun falani‘mal-mujībūn(a).
او بېشکه نوح موږ ته دعا وکړه، نو موږ تر ټولو غوره د دعا قبلوونکي یو.
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا وَّاِبْرٰهِيْمَ وَجَعَلْنَا فِيْ ذُرِّيَّتِهِمَا النُّبُوَّةَ وَالْكِتٰبَ فَمِنْهُمْ مُّهْتَدٍۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥaw wa ibrāhīma wa ja‘alnā fī żurriyyatihiman-nubuwwata wal-kitāba fa minhum muhtad(in), wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
او په یقین سره، موږ نوح او ابراهیم علیهم السلام ولېږل او د دواړو اولادې ته مو نبوت او کتاب ورکړ، په دوی کې ځینې هدایت موندونکي وو او ډیری یې فاسقان وو.
اِنَّآ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖٓ اَنْ اَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ اَنْ يَّأْتِيَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innā arsalnā nūḥan ilā qaumihī an anżir qaumaka min qabli ay ya'tiyahum ‘ażābun alīm(un).
په حقیقت کې موږ نوح علیه السلام د هغه قوم ته (په دې امر سره) ولیږه چې "خپل قوم ته د دردناک عذاب له راتلو دمخه خبرداری ورکړه."
قَالَ يٰقَوْمِ اِنِّيْ لَكُمْ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌۙ
qāla yā qaumi innī lakum nażīrum mubīn(un).
هغه (نوح) وویل: "ای زما قومه! په حقیقت کې زه یو خبردارونکی یم چې تاسو ته وضاحت درکوم،
قَالَ رَبِّ اِنِّيْ دَعَوْتُ قَوْمِيْ لَيْلًا وَّنَهَارًاۙ
qāla rabbi innī da‘atu qaumī lailaw wa nahārā(n).
نوح علیه السلام وویل: "ای زما ربه، ما شپه او ورځ خپل قوم ته بلنه ورکړې ده،"