۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
अर (याद राखजो), जद अब्राहम नै उणरै प्रभु रै द्वारा थोड़ै वाक्यां रै साथै परख्यो गयो हो, तो बो बांनै पूरी तरह सूं निभायो हो। उण (अल्लाह) कह्यो, "वास्तव में, मैं थानै सगळी मिनखां रो नेता बणायो है।" उण (इब्राहिम) कह्यो, "अर (अर) म्हारै टाबरां अर पोतां सूं भी?" अल्लाह कहै है, "(सच है, पण) म्हारो वचन गलत लोगां माथै लागू कोनी होवै।"
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
तो जद टाबर (उम्र) पूगग्यो तो बो उणरै साथै कोशिश कर सक्यो, (इब्राहिम) बोल्यो, "ओ म्हारा बेटा! साची, म्हैं सुपनो देख्यो हो कै म्हैं थानै काट रैयो हो। तो सोचो कै थूं कांई सोचै है!" उण (इस्माइल) जवाब दियो, "हे म्हारा पिताजी! (अल्लाह) थानै जो हुकम देवै है, वो करो; भगवान करैला, थै म्हनै धीरज राखण आळा लोगां रै मांय पाओला।"