۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
და (გახსოვდეს), როდესაც აბრაამი მისმა უფალმა რამდენიმე წინადადებით გამოსცადა, მან ისინი იდეალურად შეასრულა. მან (ალაჰმა) თქვა: „ჭეშმარიტად, მე დაგადგინე მთელი კაცობრიობის წინამძღოლად“. მან (იბრაჰიმმა) თქვა: „და (ასევე) ჩემი შვილებისა და შვილიშვილებისგან?“ ალაჰმა თქვა: „(მართალია, მაგრამ) ჩემი აღთქმა არ ვრცელდება უსამართლოებზე“.
فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يٰبُنَيَّ اِنِّيْٓ اَرٰى فِى الْمَنَامِ اَنِّيْٓ اَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرٰىۗ قَالَ يٰٓاَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُۖ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā balaga ma‘ahus-sa‘ya qāla yā bunayya innī arā fil-manāmi annī ażbaḥuka fanẓur māżā tarā, qāla yā abatif‘al mā tu'mar(u), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣābirīn(a).
როდესაც ის (იბრაჰამი) მასთან მუშაობის ასაკს მიაღწია, მან (იბრაჰემმა) თქვა: „შვილო ჩემო! დამესიზმრა, რომ გკლავ. მაშ, დაფიქრდი, რას ფიქრობ!“ მან (იშმაელმა) თქვა: „მამაჩემო! აღასრულე ის, რაც გბრძანებს, ღმერთის ნებით, მომთმენთა შორის მიპოვი.“