۞ وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāḥum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
Аад иуаажәлар рахьгьы, урҭ рашьа Ҳудгьы рахь днаҳашьҭит. Уи иҳәеит: «Уа сыуаажәлар, Аллаҳ шәимҵахырхәа! Шәара шәзы иара ида даҽа нцәак дыҟам.
قَالَ الْمَلَاُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ قَوْمِهٖٓ اِنَّا لَنَرٰىكَ فِيْ سَفَاهَةٍ وَّاِنَّا لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكٰذِبِيْنَ
qālal-mala'ul-lażīna kafarū min qaumihī innā lanarāka fī safāhatiw wa innā lanaẓunnuka minal-kāżibīn(a).
Иуаажәлар рахьтә азхамҵаҩцәа рԥызацәа ирҳәеит: «Ҳара уара зынӡа ухшыҩданы уҳаԥхьаӡоит, амцҳәаҩцәа урылахәуп ҳәа ҳгәы иаанагоит».
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
Уи (Ҳуд) аҭак ҟаиҵеит: «Уа, сыуаажәлар, сара схы ҭҟьеит ҳәа акәӡам, аха сара адунеиқәа зегьы Рынцәа Иԥааимбар соуп.
اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ
uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).
Сынцәа иажәабжь шәзаазгоит, игәрагоу абжьгарақәагьы шәысҭоит.
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).
Насгьы иџьоушьома, шәара шәахьтә аӡәы ила шәынцәа иҟынтә агәҽанҵара шәгәышәҽанызҵаз? Ишәгәалашәыршәа, Ныҳә иуаажәлар рышьҭахь халифцәас шәанҟаиҵаз, цәеижьлагьы, шәага-загалагьы шәара шәеиҳаны. Ус анакәха, Аллаҳ иныҳәаԥхьыӡқәа шәхашәмыршҭлан, анасыԥ шәоурц азы. ”
قَالُوْٓا اَجِئْتَنَا لِنَعْبُدَ اللّٰهَ وَحْدَهٗ وَنَذَرَ مَا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَاۚ فَأْتِنَا بِمَا تَعِدُنَآ اِنْ كُنْتَ مِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qālū aji'tanā lina‘budallāha waḥdahū wa nażara mā kāna ya‘budu ābā'unā, fa'tinā bimā ta‘idunā in kunta minaṣ ṣādiqīn(a).
Урҭ ирҳәеит: "Уара ҳара ҳахь уааит, ҳара Аллаҳ мацара ҳимҵахырхәаразы, ҳабацәа зымҵахырхәоз аанҳажьырц азы?
قَالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِّنْ رَّبِّكُمْ رِجْسٌ وَّغَضَبٌۗ اَتُجَادِلُوْنَنِيْ فِيْٓ اَسْمَاۤءٍ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّا نَزَّلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ فَانْتَظِرُوْٓا اِنِّيْ مَعَكُمْ مِّنَ الْمُنْتَظِرِيْنَ
qāla qad waqa‘a ‘alaikum mir rabbikum rijsuw wa gaḍab(un), atujādilūnanī fī asmā'in sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā nazzalallāhu bihā min sulṭān(in), fantaẓirū innī ma‘akum minal-muntaẓirīn(a).
Уи (Ҳуд) аҭак ҟаиҵеит: "Иҵабыргыҵәҟьаны, Анцәа иҟынтә ацәымӷреи агәыԥжәареи шәара ишәзыҟалоит. Шәара шәабдуцәеи шәареи шәхала ишәызшаз ахьӡқәа рзы шәсацәажәарц шәҭахума, Аллаҳ уи азы адыррақәа шааимҭазгьы? Ус акәзар, шәыԥшыз!
فَاَنْجَيْنٰهُ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَقَطَعْنَا دَابِرَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَمَا كَانُوْا مُؤْمِنِيْنَ ࣖ
fa anjaināhu wal-lażīna ma‘ahū biraḥmatim minnā wa qaṭa‘nā dābiral-lażīna każżabū bi'āyātinā wa mā kānū mu'minīn(a).
Убри аҟнытә ҳара иареи (Ҳуди) ицыз ауааи ҳрыцҳашьарала еиқәҳархеит, ҳажәаԥҟарақәа имцҳәазгьы рыдацқәа рҟынӡа иқәаҳхит. Урҭ азхаҵаҩцәа ракәӡам.
وَاِلٰى عَادٍ اَخَاهُمْ هُوْدًا ۗقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗ ۗاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا مُفْتَرُوْنَ
wa ilā ‘ādin akhāhum hūdā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), in antum illā muftarūn(a).
Аад ауааԥсыра рахьгьы, рашьа Ҳуд днаҳашьҭит. Уи иҳәеит: «Уа сыуаажәлар, Аллаҳ шәимҵахырхәа, шәара шәзы иара ида анцәа дыҟам.
يٰقَوْمِ لَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًا ۗاِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلَى الَّذِيْ فَطَرَنِيْ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
yā qaumi lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in ajriya illā ‘alal-lażī faṭaranī, afalā ta‘qilūn(a).
Уа сыжәлар! Сара абри азы ацхыраара шәысҭахӡам (сыԥхьара). Сара сҳамҭа сзшаз Аллаҳ иҟынтә заҵәык иоуп. Уара иузеилымкааӡои?»
وَيٰقَوْمِ اسْتَغْفِرُوْا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوْبُوْٓا اِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّمَاۤءَ عَلَيْكُمْ مِّدْرَارًا وَّيَزِدْكُمْ قُوَّةً اِلٰى قُوَّتِكُمْ وَلَا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِيْنَ
wa yā qaumistagfirū rabbakum ṡumma tūbū ilaihi yursilis-samā'a ‘alaikum midrāraw wa yazidkum quwwatan ilā quwwatikum wa lā tatawallau mujrimīn(a).
Ҳуд иҳәеит: «Уа сыуаажәлар, шәынцәа иҟынтә анажьра шәиҳәа, насгьы шәиҭабуп ҳәа шәҳәа, хымԥада, ақәа ӷәӷәа шәзааишьҭуеит, шәымчқәа шәрыцҵоит, агәнаҳаҟаҵаҩцәа шәрыламлан».
قَالُوْا يٰهُوْدُ مَاجِئْتَنَا بِبَيِّنَةٍ وَّمَا نَحْنُ بِتَارِكِيْٓ اٰلِهَتِنَا عَنْ قَوْلِكَ وَمَا نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِيْنَ
qālū yā hūdu mā ji'tanā bibayyinatiw wa mā naḥnu bitārikī ālihatinā ‘an qaulika wa mā naḥnu laka bimu'minīn(a).
Урҭ (Ад) ирҳәеит: «Уа, Ҳуд, иаахтыҵәҟьоу шьақәырӷәӷәарак ҳзааугаӡеит, уажәақәа ирыхҟьаны ҳамҵахырхәара аанҳажьӡом, уара угәра ҳгаӡом.
اِنْ نَّقُوْلُ اِلَّا اعْتَرٰىكَ بَعْضُ اٰلِهَتِنَا بِسُوْۤءٍ ۗقَالَ اِنِّيْٓ اُشْهِدُ اللّٰهَ وَاشْهَدُوْٓا اَنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
in naqūlu illa‘tarāka ba‘ḍu ālihatinā bisū'(in), qāla innī usyhidullāha wasyhadū annī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
Ҳанцәахәқәа рҟынтә џьоукы шәхы еиланаршәит ҳәа мацара ауп иаҳҳәо.
مِنْ دُوْنِهٖ فَكِيْدُوْنِيْ جَمِيْعًا ثُمَّ لَا تُنْظِرُوْنِ
min dūnihī fa kīdūnī jamī‘an ṡumma lā tunẓirūn(i).
егьырҭ рыла, убри аҟнытә шәымцҳәарақәа зегьы ҟашәҵа, уаҳа шәмыццакын.
اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Ҳәарада, сара сзынцәоу, шәаргьы шәынцәахәу Аллаҳ сиқәгәыӷуеит. Иныҟәо ԥстәыкгьы аԥсҭазаара амаӡам, аха Иара иоуп аԥхьатәи ахәда зкуа. Ҳәарада, сынцәа амҩа иаша дануп.
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ
fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).
Ус анакәха, шәара шәхы шәацәхьаҵыр, сара апостол иаҳасабала шәара шәҿаԥхьа исыду уалԥшьаны ишәзеиҭасҳәеит. Сынцәа шәара шәхаҭыԥан даҽа жәларык ааирԥшуеит, шәара уи маҷк иадамзаргьы ԥырхагак изашәымҭо аамҭазы. Ҳәарада, санцәа зегьы ныҟәызго иоуп».
فَاَرْسَلْنَا فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ ࣖ
fa arsalnā fīhim rasūlam minhum ani‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
Урҭ рахьтә ԥааимбарк дҳашьҭит: «Аллаҳ шәимҵахырхәа, шәара шәзы иара ида даҽа нцәак дыҟам.
اِذْ قَالَ لَهُمْ اَخُوْهُمْ هُوْدٌ اَلَا تَتَّقُوْنَ ۚ
iż qāla lahum akhūhum hūdun alā tattaqūn(a).
Рашьа Ҳуд урҭ ианреиҳәа: «Шәара динхаҵара шәзалам?
اِنِّيْ لَكُمْ رَسُوْلٌ اَمِيْنٌ ۙ
innī lakum rasūlun amīn(un).
Сара шәара шәзы иаашьҭу Апостол соуп.
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ ۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
Убри аҟнытә Аллаҳ шәицәшәаны, сҳәатәы хашәҵа.
وَمَآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ اَجْرٍۚ اِنْ اَجْرِيَ اِلَّا عَلٰى رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa mā as'alukum ‘alaihi min ajr(in), in ajriya illā ‘alā rabbil-‘ālamīn(a).
Уи ааԥхьаразы акгьы сшәыҳәом; Сара сҳамҭа адунеиқәа зегьы рынцәа иҟынтә заҵәык иоуп.
فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِۚ
fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
Ус анакәха, Аллаҳ шәицәшәаны, сҳәатәы хашәҵала
وَاتَّقُوا الَّذِيْٓ اَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُوْنَ ۚ
wattaqul-lażī amaddakum bimā ta‘lamūn(a).
Ижәдыруа шәызҭаз шәизиашаны шәаанха.
اِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ ۗ
innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
Ҳәарада, амш ду аҽны агәаҟра шәақәшәар ҳәа сшәоит».
۞ وَاذْكُرْ اَخَا عَادٍۗ اِذْ اَنْذَرَ قَوْمَهٗ بِالْاَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهٖٓ اَلَّا تَعْبُدُوْٓا اِلَّا اللّٰهَ ۗاِنِّيْٓ اَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
ważkur akhā ‘ād(in), iż anżara qaumahū bil-aḥqāfi wa qad khalatin-nużuru mim baini yadaihi wa min khalfihī allā ta‘budū illallāh(a), innī akhāfu ‘alaikum ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
Иугәалашәыршәа (Ҳуд) Ад ауааԥсыра рашьа, иуаажәлар аԥслымӡ ҭыԥқәа рзы ргәырҽаниҵоз, насгьы иара иаԥхьагьы, ишьҭахьгьы ԥыҭҩык ауаа ргәырҽаниҵеит: «Аллаҳ ида даҽаӡәы шәимҵахырхәан, амш ду аҽны агәаҟра шәықәшәар ҳәа сшәоит».
قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ
qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).
Уи (Ҳуд) иҳәеит: «Иҵабыргыҵәҟьаны, адырра Аллаҳ заҵәык итәуп, сара сзылбааз шәара ишәзеиҭасҳәоит, аха сара избоит шәара шәыхшыҩдара злоу жәларуп ҳәа».