لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ
la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).
Аллаһ ҡәһәрләгән һәм (шайтан: «Мин Һинең ҡолдарыңдан мотлаҡ рәүештә билдәле бер өлөш аласаҡмын», — тигән.
وَّلَاُضِلَّنَّهُمْ وَلَاُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ اٰذَانَ الْاَنْعَامِ وَلَاٰمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللّٰهِ ۗوَمَنْ يَّتَّخِذِ الشَّيْطٰنَ وَلِيًّا مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِيْنًا
wa la'uḍillannahum wa la'umanniyannahum wa la'āmurannahum fa layubattikunna āżānal-an‘āmi wa la'āmurannahum fa layugayyirunna khalqallāh(i), wa may yattakhiżisy-syaiṭāna waliyyam min dūnillāhi faqad khasira khusrānam mubīnā(n).
Мин уларҙы аҙаштырырмын, уларҙа буш төштәр уятырмын һәм мал ҡолаҡтарын ҡырҡырға ҡушырмын, (шунан һуң улар ысынлап та ҡырҡып ташлайҙар), Аллаһтың барлыҡҡа килтереүен үҙгәртергә ҡушырмын, (шунан улар ысынлап та үҙгәртәләр)». Кем Аллаһтан башҡа шайтанды яҡлаусы итеп алһа, ысынлап та, ул ысын зыян кисерә.
قَالَ فَبِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيْمَۙ
qāla fabimā agwaitanī la'aq‘udanna lahum ṣirāṭakal-mustaqīm(a).
(Иблис) яуап бирҙе: «Мине аҙаштырған өсөн, мин уларҙы Һинең тура юлыңдан һәр ваҡыт тотҡарлармын.
ثُمَّ لَاٰتِيَنَّهُمْ مِّنْۢ بَيْنِ اَيْدِيْهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ اَيْمَانِهِمْ وَعَنْ شَمَاۤىِٕلِهِمْۗ وَلَا تَجِدُ اَكْثَرَهُمْ شٰكِرِيْنَ
Ṡumma la'ātiyannahum mim baini aidīhim wa min khalfihim wa ‘an aimānihim wa ‘an syamā'ilihim, wa lā tajidu akṡarahum syākirīn(a).
һуңынан мин уларға мотлаҡ алдан да, арттан да, уңдан да, һулдан да һөжүм итәсәкмен. Ә һин уларҙың күбеһен шөкөр итеүселәрҙе тапмаҫһың».
قَالَ رَبِّ بِمَآ اَغْوَيْتَنِيْ لَاُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِى الْاَرْضِ وَلَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla rabbi bimā agwaitanī la'uzayyinanna lahum fil-arḍi wa la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
Ул (Иблис) әйтте: «Раббым, Һин мине аҙашҡанмын тип ҡарар иткәнгә күрә, ер йөҙөндәгеләргә (яуызлыҡты) матур итеп күрһәтермен һәм уларҙың барыһын да аҙаштырырмын.
قَالَ اَرَاَيْتَكَ هٰذَا الَّذِيْ كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَىِٕنْ اَخَّرْتَنِ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ لَاَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهٗٓ اِلَّا قَلِيْلًا
qāla ara'aitaka hāżal-lażī karramta ‘alayya la'in akhkhartani ilā yaumil-qiyāmati la'aḥtanikanna żurriyyatahū illā qalīlā(n).
Ул (Иблис): «Аңлат миңә: был Һин минән дә нығыраҡ хөрмәт иткән нәмәңме?
وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَاَجْلِبْ عَلَيْهِمْ بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِى الْاَمْوَالِ وَالْاَوْلَادِ وَعِدْهُمْۗ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطٰنُ اِلَّا غُرُوْرًا
wastafziz manistaṭa‘ta minhum biṣautika wa ajlib ‘alaihim bikhailika wa rajilika wa syārikūhum fil-amwāli wal-aulādi wa ‘idhum, wa mā ya‘iduhumusy-syaiṭānu illā gurūrā(n).
Һеҙ (Иблис) үҙегеҙҙең (иҫ киткес) тауышығыҙ менән уларҙан кемде генә алдай алһағыҙ, ғәскәрҙәрегеҙҙе уларға ҡаршы туплағыҙ, атлыларҙы ла, йәйәүлеләрҙе лә, улар менән байлыҡ һәм балалар йәһәтенән союз төҙөгөҙ, һуңынан уларға вәғәҙәләр бирегеҙ».
فَقُلْنَا يٰٓاٰدَمُ اِنَّ هٰذَا عَدُوٌّ لَّكَ وَلِزَوْجِكَ فَلَا يُخْرِجَنَّكُمَا مِنَ الْجَنَّةِ فَتَشْقٰى
fa qulnā yā ādamu inna hāżā ‘aduwwul laka wa lizaujika falā yukhrijannakumā minal-jannati fa tasyqā.
Шунан һуң Беҙ: «Эй, Әҙәм, был (Иблис) һинең дә, ҡатыныңдың да ысын мәғәнәһендә дошман, шуға күрә ул бер ҡасан да һинең икегеҙҙе лә ожмахтан сығармаһын, юғиһә бәләгә тарырһың!»
قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَاُغْوِيَنَّهُمْ اَجْمَعِيْنَۙ
qāla fabi‘izzatika la'ugwiyannahum ajma‘īn(a).
(Шайтан) яуап бирҙе: «Һинең даның менән мин уларҙың барыһын да аҙаштырырмын.