قُلْنَا اهْبِطُوْا مِنْهَا جَمِيْعًا ۚ فَاِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ مِّنِّيْ هُدًى فَمَنْ تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
qulnahbiṭū minhā jamī‘ā(n), fa'immā ya'tiyannakum minnī hudan faman tabi‘a hudāya falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
گفتیم: «همه شما از آن (بهشت) فرو آیید. پس اگر از من برایتان هدایتی آمد، کسانی که از هدایتم پیروی کنند، نه ترسی بر آن‌هاست و نه اندوهگین می‌شوند.»
لَّعَنَهُ اللّٰهُ ۘ وَقَالَ لَاَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيْبًا مَّفْرُوْضًاۙ
la‘anahullāh(u), wa qāla la'attakhiżanna min ‘ibādika naṣībam mafrūḍā(n).
خدا او (شیطان) را لعنت کرد، و او گفت: «من حتماً گروهی از بندگانت را گمراه می‌کنم.»
قَالَ فَاهْبِطْ مِنْهَا فَمَا يَكُوْنُ لَكَ اَنْ تَتَكَبَّرَ فِيْهَا فَاخْرُجْ اِنَّكَ مِنَ الصّٰغِرِيْنَ
qāla fahbiṭ minhā famā yakūnu laka an tatakabbara fīhā fakhruj innaka minaṣ-ṣāgirīn(a).
(الله) فرمود: «از آن (بهشت) فرو شو؛ تو را نشاید که در آن تکبر ورزی. بیرون شو! به راستی تو از فرومایگان هستی.»
قَالَ اَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(ابلیس) گفت: «مرا تا روزی که (مردم) برانگیخته می‌شوند مهلت ده.»
قَالَ اِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَ
qāla innaka minal-munẓarīn(a).
(الله) فرمود: «به راستی تو از مهلت‌یافتگان هستی.»
قَالَ اخْرُجْ مِنْهَا مَذْءُوْمًا مَّدْحُوْرًا ۗ لَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ لَاَمْلَـَٔنَّ جَهَنَّمَ مِنْكُمْ اَجْمَعِيْنَ
qālakhruj minhā maż'ūmam madḥūrā(n), laman tabi‘aka minhum la'amla'anna jahannama minkum ajma‘īn(a).
(الله) فرمود: «از آن (بهشت) با خواری و طردشدگی بیرون شو! هر که از آن‌ها (انسان‌ها) از تو پیروی کند، حتماً جهنم را با همه شما پر می‌کنم.»
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۙ
qāla fakhruj minhā fa innaka rajīm(un).
(خدا) فرمود: «پس از بهشت بیرون رو، زیرا تو ملعونی،
وَّاِنَّ عَلَيْكَ اللَّعْنَةَ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaikal-la‘nata ilā yaumid-dīn(i).
و به راستی لعنت بر تو تا روز قیامت خواهد بود.»
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
او (ابلیس) گفت: «پروردگارا، پس به من تا روزی که (انسان‌ها) برانگیخته می‌شوند مهلت بده.»
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa innaka minal-munẓarīn(a).
(خدا) فرمود: «خوب، تو از کسانی هستی که به آن‌ها مهلت داده شده،
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
تا روزی که زمان معین آن فرا رسد.»
قَالَ اذْهَبْ فَمَنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَاِنَّ جَهَنَّمَ جَزَاۤؤُكُمْ جَزَاۤءً مَّوْفُوْرًا
qālażhab faman tabi‘aka minhum fa inna jahannama jazā'ukum jazā'am maufūrā(n).
(خدا) فرمود: «برو، اما هر که از آن‌ها تو را پیروی کند، جهنم پاداش شماست، پاداشی کامل.»
قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَاِنَّكَ رَجِيْمٌۖ
qāla fakhruj minhā fa'innaka rajīm(un).
(خدا) فرمود: «پس از بهشت بیرون رو! به راستی تو ملعون هستی.
وَّاِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِيْٓ اِلٰى يَوْمِ الدِّيْنِ
wa inna ‘alaika la‘natī ilā yaumid-dīn(i).
و لعنت من بر تو تا روز جزا باقی است.»
قَالَ رَبِّ فَاَنْظِرْنِيْٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَ
qāla rabbi fa'anẓirnī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
(ابلیس) گفت: «پروردگارا، مرا تا روزی که (مردم) برانگیخته می‌شوند مهلت ده.»
قَالَ فَاِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِيْنَۙ
qāla fa'innaka minal-munẓarīn(a).
(خدا) فرمود: «پس تو از جمله کسانی هستی که مهلت داده شده‌اند.
اِلٰى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُوْمِ
ilā yaumil-waqtil-ma‘lūm(i).
تا روزی که وقتش معین شده است (روز قیامت).»