اِنَّ فِيْ خَلْقِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِيْ تَجْرِيْ فِى الْبَحْرِ بِمَا يَنْفَعُ النَّاسَ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ مَّاۤءٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍ ۖ وَّتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاۤءِ وَالْاَرْضِ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
inna fī khalqis-samāwāti wal-arḍi wakhtilāfil-laili wan-nahāri wal-fulkil-latī tajrī fil-baḥri bimā yanfa‘un-nāsa wa mā anzalallāhu minas-samā'i mim mā'in fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa taṣrīfir-riyāḥi was-saḥābil-musakhkhari bainas-samā'i wal-arḍi la'āyātil liqaumiy ya‘qilūn(a).
Bizony, az egek és a föld teremtésében, az éjszaka és a nappal váltakozásában, a tengeren úszó hajókban, amelyek az emberiség javát szolgálják, a vízben, amelyet Allah az égből küld le, és amellyel életre kelti a földet halála után, és szétszórja benne mindenféle állatot, a szelek változásában és a felhőkben, amelyek az egek és a föld között uralkodnak – valóban jelek vannak az értelmes emberek számára.
وَلِسُلَيْمٰنَ الرِّيْحَ غُدُوُّهَا شَهْرٌ وَّرَوَاحُهَا شَهْرٌۚ وَاَسَلْنَا لَهٗ عَيْنَ الْقِطْرِۗ وَمِنَ الْجِنِّ مَنْ يَّعْمَلُ بَيْنَ يَدَيْهِ بِاِذْنِ رَبِّهٖۗ وَمَنْ يَّزِغْ مِنْهُمْ عَنْ اَمْرِنَا نُذِقْهُ مِنْ عَذَابِ السَّعِيْرِ
wa lisulaimānar-rīḥa guduwwuhā syahruw wa rawāḥuhā syahr(un), wa asalnā lahū ‘ainal-qiṭr(i), wa minal-jinni may ya‘malu baina yadaihi bi'iżni rabbih(ī), wa may yazig minhum ‘an amrinā nużiqhu min ‘ażābis-sa‘īr(i).
És alávetettük a szeleket Salamonnak, akinek reggeli útja egy hónapnyi utazáshoz hasonlított, és esti útja is egy hónapnyi utazáshoz hasonlított, és olvadt rezet folyattunk neki. És voltak a dzsinnek, akik Uruk engedélyével dolgoztak előtte. És aki közülük eltért parancsunktól, azt lángoló tűz gyötrelmével kényeztetjük meg.
وَاخْتِلَافِ الَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ مِنْ رِّزْقٍ فَاَحْيَا بِهِ الْاَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَتَصْرِيْفِ الرِّيٰحِ اٰيٰتٌ لِّقَوْمٍ يَّعْقِلُوْنَ
wakhtilāfil-laili wan-nahāri wa mā anzalallāhu minas-samā'i mir rizqin fa aḥyā bihil-arḍa ba‘da mautihā wa taṣrīfir-riyāḥi āyātul liqaumiy ya‘qilūn(a).
És az éjszaka és nappal váltakozásában, az esőben, melyet Allah az égből küld le, hogy életre keltse a földet halála után; és a szelek változásában jelek vannak az értelmes emberek számára.
وَالذّٰرِيٰتِ ذَرْوًاۙ
waż-żāriyāti żarwā(n).
A (szél) által, mely elfújja a port,
وَفِيْ عَادٍ اِذْ اَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيْحَ الْعَقِيْمَۚ
wa fī ‘ādin iż arsalnā ‘alaihimur-rīḥal-‘aqīm(a).
És (szintén) 'Ad (lakóinak történetében), amikor pusztító szelet küldtünk rájuk,
مَا تَذَرُ مِنْ شَيْءٍ اَتَتْ عَلَيْهِ اِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيْمِۗ
mā tażaru min syai'in atat ‘alaihi illā ja‘alathu kar-ramīm(i).
(A szél) nem hagy maga után semmit, amire eltalálja, hanem porrá teszi.
وَالْمُرْسَلٰتِ عُرْفًاۙ
wal-mursalāti ‘urfā(n).
(Az angyalok által), akiket a jóság elhozására küldtek,
فَالْعٰصِفٰتِ عَصْفًاۙ
fal-‘āṣifāti ‘aṣfā(n).
és (angyalok) gyorsan repülnek,