وَهُوَ الَّذِيْ سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوْا مِنْهُ لَحْمًا طَرِيًّا وَّتَسْتَخْرِجُوْا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُوْنَهَاۚ وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيْهِ وَلِتَبْتَغُوْا مِنْ فَضْلِهٖ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
wa huwal-lażī sakhkharal-baḥra lita'kulū minhu laḥman ṭariyyaw wa tastakhrijū minhu ḥilyatan talbasūnahā, wa taral-fulka mawākhira fīhi wa litabtagū min faḍlihī wa la‘allakum tasykurūn(a).
Со ик зарезез (тӥледлы) сётӥз, тӥ солэсь ческыт йӧл (чорыг) сиыны мед быгатоды шуыса, нош (солэсь) дӥсяны чеберъян арбериос мед поттоды шуыса. Тӥ (озьы ик) адӟиськоды, кызьы со пыр ветло корабльёс, нош тӥ Солэсь ӟечлыксэ утчалоды, нош тӥ тау кароды.
فَلَمَّا بَلَغَا مَجْمَعَ بَيْنِهِمَا نَسِيَا حُوْتَهُمَا فَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ سَرَبًا
falammā balagā majma‘a bainihimā nasiyā ḥūtahumā fattakhaża sabīlahū fil-baḥri sarabā(n).
Соин ик, кык зарезьёслэн пумиськоназы вуэмзы бере, чорыгез вунэтӥзы, соин ик (чорыг) лобӟиз но зарезе сюрес басьтӥз.
قَالَ اَرَاَيْتَ اِذْ اَوَيْنَآ اِلَى الصَّخْرَةِ فَاِنِّيْ نَسِيْتُ الْحُوْتَۖ وَمَآ اَنْسٰىنِيْهُ اِلَّا الشَّيْطٰنُ اَنْ اَذْكُرَهٗۚ وَاتَّخَذَ سَبِيْلَهٗ فِى الْبَحْرِ عَجَبًا
qāla ara'aita iż awainā ilaṣ-ṣakhrati fa innī nasītul-ḥūt(a), wa mā ansānīhu illasy-syaiṭanu an ażkurah(ū), wattakhaża sabīlahū fil-baḥri ‘ajabā(n).
Со (юрттӥсь) валэктӥз: «Тон тодӥськод-а, куке ми азьвыл из вылын утиськон инты утчаськомы вал, мон вунэтӥ (верай) чорыгез но нокыӵе но ӧз вунэты сое тодэ вайытыны, шайтан сяна, нош (чорыг) туж мудрон амалэн зарезь пала мынӥз».