يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوْهُۗ وَلْيَكْتُبْ بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌۢ بِالْعَدْلِۖ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ اَنْ يَّكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللّٰهُ فَلْيَكْتُبْۚ وَلْيُمْلِلِ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللّٰهَ رَبَّهٗ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْـًٔاۗ فَاِنْ كَانَ الَّذِيْ عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيْهًا اَوْ ضَعِيْفًا اَوْ لَا يَسْتَطِيْعُ اَنْ يُّمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهٗ بِالْعَدْلِۗ وَاسْتَشْهِدُوْا شَهِيْدَيْنِ مِنْ رِّجَالِكُمْۚ فَاِنْ لَّمْ يَكُوْنَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَّامْرَاَتٰنِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَۤاءِ اَنْ تَضِلَّ اِحْدٰىهُمَا فَتُذَكِّرَ اِحْدٰىهُمَا الْاُخْرٰىۗ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَۤاءُ اِذَا مَا دُعُوْا ۗ وَلَا تَسْـَٔمُوْٓا اَنْ تَكْتُبُوْهُ صَغِيْرًا اَوْ كَبِيْرًا اِلٰٓى اَجَلِهٖۗ ذٰلِكُمْ اَقْسَطُ عِنْدَ اللّٰهِ وَاَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَاَدْنٰىٓ اَلَّا تَرْتَابُوْٓا اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيْرُوْنَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَلَّا تَكْتُبُوْهَاۗ وَاَشْهِدُوْٓا اِذَا تَبَايَعْتُمْ ۖ وَلَا يُضَاۤرَّ كَاتِبٌ وَّلَا شَهِيْدٌ ەۗ وَاِنْ تَفْعَلُوْا فَاِنَّهٗ فُسُوْقٌۢ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗ وَيُعَلِّمُكُمُ اللّٰهُ ۗ وَاللّٰهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā tadāyantum bidainin ilā ajalim musamman faktubūh(u), walyaktub bainakum kātibum bil-‘adl(i), wa lā ya'ba kātibun ay yaktuba kamā ‘allamahullāhu falyaktub, walyumlilil-lażī ‘alaihil-ḥaqqu walyattaqillāha rabbahū wa lā yabkhas minhu syai'ā(n), fa'in kānal-lażī ‘alaihil-ḥaqqu safīhan au ḍa‘īfan au lā yastaṭī‘u ay yumilla huwa falyumlil waliyyuhū bil-‘adl(i), wastasyhidū syahīdaini mir rijāliūkum, fa'illam yakūnā rajulaini farajuluw wamra'atāni mimman tarḍauna minasy-syuhadā'i an taḍilla iḥdāhumā fatużakkira iḥdāhumal-ukhrā, wa lā ya'basy-syuhadā'u iżā mā du‘ū, wa lā tas'amū an taktubūhu ṣagīran au kabīran ilā ajalih(ī), żālikum aqsaṭu ‘indallāhi wa aqwamu lisy-syahādati wa adnā allā tartābū illā an takūna tijāratan ḥāḍiratan tudīrūnahā bainakum falaisa ‘alaikum junāḥun allā taktubūhā, wa asyhidū iżā tabāya‘tum, wa lā yuḍārra kātibuw wa lā syahīd(un), wa in taf‘alū fa'innahū fusūqum bikum, wattaqullāh(a), wa yu‘allimukumullāh(u), wallāhu bikulli syai'in ‘alīm(un).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! که تاسو پورونه او پورونه د یوې ټاکلې مودې لپاره لرئ، نو هغه باید ولیکئ. او ستاسو څخه یو لیکونکی باید دا په سمه توګه ولیکي. لیکونکی باید د دې لیکلو څخه انکار ونکړي لکه څنګه چې الله ورته ښوولی دی، نو هغه باید یې ولیکي. او هغه څوک چې پوروړی دی باید دا لیک ولیکي، او هغه باید د خپل رب الله څخه وویریږي، او هغه باید له دې څخه هیڅ شی کم نه کړي. که پور اخیستونکی هغه څوک وي چې عقل نلري یا کمزوری وي (په خپل حالت کې)، یا د ځان لیکلو توان نلري، نو د هغه سرپرست باید دا په سمه توګه ولیکي. او ستاسو په منځ کې د دوو نارینه شاهدانو سره شاهدي ورکړي. که دوه نارینه (شاهدان) نه وي، نو (کیدای شي) یو سړی او دوه ښځې وي چې تاسو یې د هغو کسانو څخه خوښوئ چې د (موجوده) شاهدانو څخه دي، ترڅو که یو یې هیر کړي، نو بله یې ورته یادونه وکړي. او شاهدان باید د بلنې په وخت کې انکار ونه کړي. او د لیکلو څخه ستړي مه شئ، د نیټې لپاره، که (پور) کوچنی وي یا لوی. دا د الله په نزد ډېر عادلانه دی، د شهادت د پیاوړتیا لپاره ډېر وړ دی، او شک ته نږدې دی، پرته له دې چې دا ستاسو ترمنځ د نغدو پیسو معامله وي، نو که تاسو یې ونه لیکئ نو ستاسو لپاره هیڅ ګناه نشته. او کله چې تاسو پیرود او پلور کوئ نو شاهدان ونیسئ، او د لیکوال یا شاهدانو لپاره شیان مه سختوئ. که تاسو (دا کار کوئ)، نو په حقیقت کې، دا ستاسو له خوا د ظلم عمل دی. او له الله څخه وویریږئ، الله تاسو ته درس درکوي، او الله په هرڅه پوه دی.
وَهُوَ الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الَّيْلَ لِبَاسًا وَّالنَّوْمَ سُبَاتًا وَّجَعَلَ النَّهَارَ نُشُوْرًا
wa huwal-lażī ja‘ala lakumul-laila libāsaw wan-nauma subātaw wa ja‘alan-nahāra nusyūrā(n).
او هغه ذات دی چې شپه یې ستاسو لپاره پوښ او خوب یې د آرام لپاره وګرځوله، او ورځ یې د هڅو لپاره د پاڅېدو لپاره وګرځوله.